Thursday, December 20, 2007

ಧನ್ ಧನಾ ಧನ್ 'ಗೋಳ್'

ಕಥೆ - ೧

ಗೋಲ್ ಚಿತ್ರವನ್ನು ನೋಡಿದವರು 'ಚಕ್ ದೇ'ಗೆ ಹೋಲಿಕೆ ಮಾಡದೇ ಇರೋದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹೋಲಿಸಿ, ನಂತರ ಈ ನಾಯಿ ಎಲ್ಲಿ, ಆ ಸಿಂಹ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದು ಬೈಯ್ಯುತ್ತಾರೆ ಕೂಡ. ಚಿತ್ರಕಥಾವಸ್ತುವನ್ನು ಆಗಾಗ್ಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಸುತ್ತುವುದೇ ಈ ಗೋಳು ಚಿತ್ರ - ಧನ್ ಧನಾ ಧನ್ ಗೋಲ್.

ಜಾನ್ ಅಬ್ರಹಮ್‍ಗೆ ಅಳಲು ಬರೋದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವನನ್ನು ಹೆತ್ತಾಗಲೇ ಅವನ ತಾಯಿಗೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತಾದರೂ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಅಳಿಸಿದ ಬೃಹತ್ ಆಭಾಸವನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಕ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಬೊಮನ್ ಇರಾನಿ ಅದ್ಭುತ ನಟರಾದರೂ ಅವರ ನಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವಕಾಶ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಬಿಪಾಷಾ ಬಸು ತಾನು ಸೆಕ್ಸಿ ಸೆಕ್ಸಿ ಅಂತ ಹೇಳಿಕೊಂಡೇ ಇನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ವರ್ಷ ಇರಬಹುದೆಂದು ನಿರ್ಣಯಿಸಿದ್ದಾಳೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅರ್ಷದ್ ವಾರ್ಸಿ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಭಾಸಂಪನ್ನನನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ವಿಫಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.


ಇವರು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ವಿಷಯವೇ ಸೂಕ್ತವಾಗಿಲ್ಲ. ಫುಟ್‍ಬಾಲ್ ಆಡುವವರು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗರು ಹೆಚ್ಚು. ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಫುಟ್‍ಬಾಲ್ ಅನ್ನು ದೇವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮ ನಾಯಕ ತಂಡ ಕೂಡ ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿನ ಒಂದು ಕ್ಲಬ್ಬಿನ ಆಟಗಾರರು. ಸೋಲುತ್ತಲಿದ್ದವರು ಗೆಲ್ಲುವುದೇ ಈ ಕಥೆ. ಚಕ್ ದೇ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೆಗೆದಿರುತ್ತಾರೆಂಬ ಭರವಸೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ಥಿಯೇಟರಿನೊಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ನಿರಾಶರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಮೈದಾನದ ಒತ್ತೆಯಿಂದ ಶುರುವಾಗಿ ಬಿಪಾಷಾ ಬಸು - ಜಾನ್ ಅಬ್ರಹಮ್‍ರ ಪ್ರಣಯದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆದು, ಬೊಮನ್ ಇರಾನಿಯ ಎಂಭತ್ತರ ದಶಕದ ಕಥೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿ ವಿಪರೀತ ಗೋಳಿನಿಂದ ಬೆಳೆದು ಕೊನೆಗೆ ಎಲ್ಲೋ ಸ್ವಲ್ಪ ಫುಟ್‍ಬಾಲ್ ಶೋ ನಮಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಧನ್ ಧನಾ ಧನ್ 'ಗೋಳ್'.

ಕಥೆ - ೨

ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಮುಂಚೆ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಯಿತು 'ಆ ದಿನಗಳು'. ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಯಾವುದೋ ಸೆಕ್ಸ್ ಪಿಚ್ಚರ್ ಥರ ಇದೆ ಎಂದು ನಾನು ಶ್ರೀಧರ ನಕ್ಕಿದ್ದೆವು. ಆದರೆ ಪೋಸ್ಟರುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಖುಷಿ ಆಯಿತು, ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಎಂದು. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ ಅಗ್ನಿ ಶ್ರೀಧರ್ ಅವರ 'ದಾದಾಗಿರಿಯ ದಿನಗಳು' ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ಎರಡು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೇ ಓದಿ ಆಗಿತ್ತು. ಬಹಳ ಹಿಡಿಸಿತ್ತಾದರೂ ಬೆಳಗೆರೆಯ 'ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ'ಯಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಬೆಳಗೆರೆಯ ವೈಭವೀಕರಣ ಎಲ್ಲಿ, ಶ್ರೀಧರರ ಸತ್ಯಾಂಶಗಳೆಲ್ಲಿ! 'ಜಯರಾಜ ಮಚ್ಚನ್ನು ಬೀಸಿದಾಗ ಅವನ ಕೈ ಕೆಳಗುರುಳಿ ಬೀದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹೊಳೆಯಂತೆ ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಿತ್ತು' ಎಂಬ ಬೆಳಗೆರೆಯ ಬರಹವೆಲ್ಲಿ, 'ಜಯರಾಜ ಅವನನ್ನು ಕೊಂದನು' ಎಂಬ ಶ್ರೀಧರ್ ಬರಹ ಎಲ್ಲಿ ಎಂದೆನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ 'ಆ ದಿನಗಳು' ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀಧರ್ ಶೈಲಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ.



ಎಪ್ಪತ್ತು-ಎಂಭತ್ತನೆಯ ದಶಕದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದ ಭೂಗತ ಲೋಕದ ದೊರೆ ಕೊತ್ವಾಲ್ ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಥೆ ಇದು. ಹುಡುಗರು ಹೇಗೆ ಕೊತ್ವಾಲನನ್ನು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡಿ ಕೊಲೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಜಯರಾಜ್ ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ರೌಡಿಯ ಸಹಾಯ ಇವರಿಗೆ ಹೇಗೆ ಮತ್ತು ಯಾಕೆ ಸಿಗುತ್ತೆ ಎಂಬುದು ಮುಖ್ಯ ಕಥಾವಸ್ತು ಒಂದೆಡೆಯಿದ್ದರೆ, ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾವಂತನೂ ಹೇಗೆ ರೌಡಿಸಂ‍ಗೆ ಇಳಿಯಬಹುದು ಎಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ತಮ್ಮ ಪಾಡಿಗೆ ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಣಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೈಮರೆತಿರುವವರಿಗೂ ಕೊತ್ವಾಲನ ಕ್ರೋಧಾಗ್ನಿಯ ಹೊಗೆ ತಗುಲಿ, ಆ ಹುಡುಗನೂ ಸಹ ಹೇಗೆ ಭೂಗತಲೋಕದೊಳಕ್ಕೆ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆಂಬುದು ಮತ್ತೊಂದು ವಸ್ತು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಹಳ ನೀಟಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿದ್ದಾರೆ ಈ ಚಿತ್ರತಂಡ. ವೆರಿ ಗುಡ್.



ಒಂದು ರೌಡಿಸಂ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹಿಂಸಾಚಾರವಿಲ್ಲದೆ, ಅಶ್ಲೀಲ ಡೈಲಾಗುಗಳಿಲ್ಲದೆ, vulgarity ಇಲ್ಲದೆ, ಅಬ್ಬರಗಳಿಲ್ಲದೆ ತೋರಿಸಿರುವುದು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿರಿವುದು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. ಕೊತ್ವಾಲ್ ರಾಮಚಂದ್ರನಾಗಿ ಶರತ್ ಲೋಹಿತಾಶ್ವ, ಜಯರಾಜನಾಗಿ ಆಶೀಶ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಉತ್ತಮವಾಗಿ ನಟಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜೊತೆಗೆ ಕಥೆಯ ಆಧಾರ ಸ್ತಂಭಗಳಾದ 'ಚೇತನ್', 'ಬಚ್ಚನ್', 'ಶೆಟ್ಟಿ', 'ಶ್ರೀಧರ್' - ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಅಭಿನಯಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಯಾವುದನ್ನೂ ಅಧಿಕವಾಗಿಸದೆ, ಹದವಾಗಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕನ ಮುಂದೆ ಸೊಗಸಾಗಿ ನಿರೂಪಿಸುವ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಈ ಚಿತ್ರತಂಡ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.

ಚಿತ್ರ ನೋಡಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ, 'ದಾದಾಗಿರಿಯ ದಿನಗಳು' ಮೂರು ಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಓದಿದೆ. ಬಹಳ ಹಿಡಿಸಿದುವು. ಜೊತೆಗೆ ಮೇಷ್ಟ್ರಾದ ಹೆಚ್. ಎಸ್. ಆರ್. ಅವರ ಮುನ್ನುಡಿ ನೋಡಿ ಕೊಂಚ ಚಕಿತನೂ ಆದೆ. ಬೆಳಗೆರೆಯ 'ಪಾಪಿಗಳ ಲೋಕದಲ್ಲಿ' ಕೂಡ ಓದಿದೆ ಎರಡನೇ ಬಾರಿ. Uncomparable with Sridhar's great book ಎನ್ನಿಸಿತು. ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಪುಸ್ತಕ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ.

ಕಥೆ - ೩

ಮೂರು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ನಿಜವಾದ ಮನರಂಜನೆ ಬೇಕೆನಿಸಿದರೆ 'ಓಮ್ ಶಾಂತಿ ಓಮ್' ನೋಡಲು ಹೋಗಬೇಕು. ಹೋಗುವ ಮುಂಚೆ ಎಪ್ಪತ್ತರ ದಶಕದ ಕೆಲವು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಮನೋಜ್ ಕುಮಾರ್, ಜೀತೇಂದ್ರ ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ತೋರಿಸಿದಾಗ ಉಳಿದವರು ನಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ನಗಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಹಾಡುಗಳು ಗಬ್ಬಾಗಿದ್ದರೂ ಮನರಂಜನೆಗೆ ಏನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಹಾಡಲ್ಲಂತೂ ಬಾಲಿವುಡ್ಡಿನ ಎಲ್ಲಾ ನಟನಟಿಯರೂ ಬಂದು ಹೋಗಿ ಹೊಸ ರಂಗನ್ನು ಮೂಡುತ್ತಾರೆ. ಶಾಹ್‍ರುಖ್ ಖಾನ್ ತಾನು ಉತ್ತಮ ನಟ ಎಂದು ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಿರೂಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. 'ಕರ್ಜ್' ಚಿತ್ರದಿಂದ ಪ್ರೇರೇಪಿತರಾಗಿದ್ದರೂ ಕಥೆ ಅಸಂಬದ್ಧವಾಗಿದ್ದರೂ ಮನರಂಜನೆಯನ್ನು ನೀಡಲು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದೆ 'ಓಮ್ ಶಾಂತಿ ಓಮ್'.

ಕಥೆ - ೪

ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿ ಸುಮಾರು ಮುವ್ವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಯಿತೆನಿಸುತ್ತೆ. 'ದೇವ್‍ದಾಸ್' ಇಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪ್ರೇರಿತವಾಗಿತ್ತಂತೆ ನಿರ್ದೇಶಕ ಶಕ್ತಿ ಸಾಮಂತ್‍ಗೆ. ಆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನ ಅತ್ಯದ್ಭುತವಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಿ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಅಮರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಚಿತ್ರದ ಹೆಸರು 'ಅಮರ್ ಪ್ರೇಮ್'. ಇಲ್ಲಿ ಅಮರರಾಗಿರುವುದು ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನಾ ಒಬ್ಬರೇ ಅಲ್ಲ, ಅವರ ನಟನೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವರ ಡೈಲಾಗುಗಳು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಶರ್ಮಿಳಾ ಟ್ಯಾಗೋರ್ ಎಂಬ ಅದ್ವಿತೀಯ ನಟಿ ಕೂಡ ಅಮರಳಾದಳು. ಆಕೆ ಬಿಪಾಷಾಳಂತೆ ಬರಿ ಚೆಲುವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಹೊಂದಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಪ್ರತಿಮ ಚೆಲುವಿನ ಜೊತೆಗೆ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ನಟನಾ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಎಂದರೆ 'ಅಮರ್ ಪ್ರೇಮ್' ನೋಡಬೇಕು.



ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಇಲ್ಲಿ ಅಮರರಾಗಿರೋದು ಆರ್.ಡಿ.ಬರ್ಮನ್. ಅಮರ್ ಪ್ರೇಮ್ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಾನೇ ಮರೆಯಲಾದೀತು! ಎಸ್.ಡಿ.ಬರ್ಮನ್ ಹಾಡಿರೋ 'ಡೋಲಿ ಮೇ ಬಿಠಾಯಿ ಕೇ ಕಹಾರ್..', ಲತಾ ಮಂಗೇಶ್ಕರರ 'ರೈನಾ ಬೀತಿ ಜಾಯೇ..', ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರರ 'ಕುಛ್ ತೋ ಲೋಗ್ ಕಹೇಂಗೇ..', 'ಯೇ ಕ್ಯಾ ಹುವಾ..' ಮತ್ತು ಬಹಳ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ 'ಚಿಂಗಾರಿ ಕೋಯಿ ಭಡ್‍ಕೇ..' ಎಲ್ಲವೂ ಅಮರಗೀತೆಗಳು. ಜೊತೆಗೆ ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನ ನಾಯಕಿಯನ್ನು ಕರೆಯುವ ರೀತಿಯೇ ವಿಪರೀತ ಪ್ರಸಿದ್ದ. 'ಪುಷ್ಪಾ...." ಅಂತ. ಮತ್ತು ಅವನ ಡೈಲಾಗು, "I hate tears.." ಎಂದು.


ಪುಷ್ಪಾ (ಶರ್ಮಿಳಾ ಟ್ಯಾಗೋರ್) ವೇಶ್ಯೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತಾಳೆ, ವೇಶ್ಯೆಯ ಬಳಿ 'ಆನಂದ್ ಬಾಬು' (ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನಾ) ಅಂಥವರು ಯಾಕೆ ಬರ್ತಾರೆ, ನಂತರ ಅವರು ಹೇಗೆ ಬೇರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಬೇರಾದರೂ ಹೇಗೆ ಒಂದಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಮಗನಂತೆ (ವಿನೋದ್ ಮೆಹ್‍ರಾ) ಸಾಕಿದ್ದ ಹುಡುಗ ದೊಡ್ಡವನಾಗಿ ಇವಳ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತೀರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆಯಾಗಿ ಬದುಕಿದ್ದವಳು ವಯಸ್ಸಾದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಹಳ ಮನಮುಟ್ಟುವಂತೆ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಮೆಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದ ವಿಷಯ ಅಂದರೆ ವೇಶ್ಯೆಯ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಅಶ್ಲೀಲತೆಯಿಲ್ಲದೆ ತೋರಿಸಿರುವುದು. ಎಲ್ಲೂ ಲೈಂಗಿಕತೆ ಕೂಡ ತೋರಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಕಥಾವಸ್ತುಗೆ ದೊರಕಿಲ್ಲ.



ಆ ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆ ಆದಾಗ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಟು ಟೆಕ್ನಾಲಜಿ, ಈಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನೋಡಬಹುದು. ಅಂತ ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್!

- ಅ
21.12.2007
11.15PM

Friday, December 7, 2007

ಕಾಮ??

ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಪರಾಶರಪ್ರಭೃತಯೋ
ವಾತಾಂಬುಪರ್ಣಾಶನಾಃ
ತೇSಪಿ ಸ್ತ್ರೀಮುಖಪಂಕಜಂ ಸುಲಲಿತಂ
ದೃಷ್ಟ್ವಾSಪಿ ಮೋಹಂಗತಾಃ

ಬೇಲೂರಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗೈಡು ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ ಶಾಂತಲೆಯ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಯನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಕೇಶವನ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿಸಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಎಲ್ಲಾ ಶಿಲ್ಪವನ್ನೂ ಆಸ್ವಾದಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿ ಕೊನೆಗೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆತಂದು,ಗೋಪುರದಲ್ಲಿ ಕೆತ್ತಲಾದ ಶಿಲ್ಪವನ್ನು ತೋರಿಸಿದ. ಬಹಳ erotic. ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನ ಕಾಮಸೂತ್ರವೇ ಕೆತ್ತಲಾಗಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ವಿಭಿನ್ನ ಭಂಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಭೋಗಿಸುವ ಶಿಲ್ಪಗಳು ಕೂಡ. 'ಅವಳು' ಶೀರಸಾಸನ, 'ಅವನು' ವೀರಭದ್ರಾಸನ - ಇಂಥಾ ಭಂಗಿಯಲ್ಲೂ ಸಂಭೋಗ. ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಸುಮ್ಮನಿರುತ್ತದೆಯೇ? "Don't try this at home ಅಂತ ನೀವು ಇಲ್ಲಿ ಬೋರ್ಡು ಹಾಕ್ಬೇಕು ನೋಡಿ" ಎಂದುಬಿಟ್ಟೆ. ದೊಡ್ಡದೊಡ್ಡವರೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದರು. ಗೈಡಿಗೆ ಮುಜುಗರ ಆಯಿತು. ಆದರೂ ನಕ್ಕ. ಆ ಹಿರಿಯರೆಲ್ಲಾ ನನ್ನೇ ದಿಟ್ಟಿಸಿದರು. ನಾನು ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟು ಸುಮ್ಮನಾದೆ. (ಆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಬೇಲೂರು/ಹಳೆಬೀಡಿಗೆ ಹೋದರೆ ಕಂಡೀತು.)



ನಮ್ಮ ಅನೇಕ ಹಿಂದು ದೇವಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಕಾಮರೂಪದ ಶಿಲ್ಪಕಲೆಗಳು ಇರುವುದು ಏಕೆ?

ಗೈಡು ಹೇಳಿದ, ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವಸ್ಥಾನ ಪಾಠಶಾಲೆ ಕೂಡ ಆಗಿತ್ತು. ಸೆಕ್ಸ್ ಎಜುಕೇಶನ್ ಕೂಡ ಕೊಡ್ತಿದ್ರು ಎಂದ. ನಂಗೇನೋ ಅನುಮಾನ. ಅವರುಗಳು ಆ ಕೆತ್ತನೆಗಳನ್ನು ಬಳಸುವುದಕ್ಕೆ ಎರಡು ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು. ಒಂದು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ನಮಗಿರುವ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಾದ ಟಿವಿ, ರೇಡಿಯೋ, ಸಿನೆಮಾ ಇಂಥಾ ಮನರಂಜನೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ. ನಾಟಕ, ನೃತ್ಯ, ಸಂಗೀತ, ಕಲೆ - ಇದ್ದುವು. ಬಹುಶಃ ಅವರಿಗೆ ಕಾಮವೂ ಸಹ ಮನರಂಜನೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು. ಈ ಕಾರಣ ಅಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ, ಆ ಕಾಲದ ರಾಜರುಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಹಿರಿಯ ವಿದ್ವಾಂಸರನ್ನು ತಮ್ಮ ಆಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ವೇದೋಪನಿಷತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಅವರುಗಳು ನಿಪುಣರು. ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಾಲಿಸಬೇಕೆಂಬುದು ಅವರ ನಂಬುಗೆಯಾಗಿತ್ತೆನಿಸುತ್ತೆ.



ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಸ್ತ್ರಿಯಾಂ ಯಶಃ ....
ಕಾಮಸ್ಯ ತೃಪ್ತಿರಾನಂದಮ್
ಪುರಂಧಿರ್ಯೋಷೇತ್ಯಾಹ ಯೋಷಿತ್ಯೇವ ರೂಪಂ
ದಧಾತಿ ತಸ್ಮಾತ್ ಸ್ತ್ರೀ ಯುವತಿಃ ಪ್ರಿಯಾ ಭಾವುಕಾ

ನಂದಾಮ ಶರದಶ್ಯತಮ್
ಮೋದಾಮ ಶರದಶ್ಯತಮ್ .....
ಅಜೀತಾಸ್ಸ್ಯಾಮ ಶರದಶ್ಯತಮ್


ಹೀಗೆ ವೇದದಲ್ಲೇ ಹೇಳಿರುವಾಗ ನಾವು ಅದನ್ನು ಕೇಳದಿರಲಾದೀತೇ ಎಂಬುದು ಕಾಮಪರರ ವಾದ. ಕಾಮವಿಲ್ಲದವನು ಯಶಸ್ಸು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವಂತೆ!

ಆದರೂ ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ಕಾಮವನ್ನು ಹೇಗೇ ಹೇಳಿರಲಿ, ಒಳ್ಳೇದು ಅಂತಲಾಗಲಿ, ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಅಂತಾದರೂ ಆಗಲಿ, ಆದರೆ ಅವುಗಳು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗೋಡೆಗಳ ಮೇಲೆ, ಗೋಪುರಗಳ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಬಂದವು? ಯಾಕೆ ಬಂದವು??

-ಅ
08.12.2007
1AM

Wednesday, December 5, 2007

ತಿಂಗಳು

ಅಬ್ಧಿಯಾಳಕಿಳಿವ ಸಂಧ್ಯೆಯ ಕಂಡ ಎನ್ನೆದೆ-
ಯಾಗಸವು ಹಣತೆಯ ಜ್ಯೋತಿಯಂತೆ
ಅಚಲದಂಚಿನಿಂದ ಉದಿಸುವರುಣನ ಕಂಡ ಎನ್ನೆದೆ-
ಪೃಥಿವಿಯು ಶಶಿಯಂಬುಧಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಂತೆ
ಒಂದಾಗುವ ಮನಗಳೊಂದಾಗುವುದು ಜಗದ ನೀತಿಯಂತೆ!

ನದಿ ಕಡಲೆಡೆಗೆ ಹರಿವಲ್ಲಿ ಪಯಣಿಸಿ
ಮಳೆಯಾಗುವ ಮುಗಿಲಿನ ನೆಳಲಲಿ ಪ್ರಣಯಿಸಿ
ಮಾಮರದ ಹಂಬಲದಿ ಪಿಕವೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಸಲಿಲದ ಹಂಬಲದಿ ಮಂಡೂಕವೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ
ಎನ್ನ ಹಂಬಲದಿ ಬರುವ ಸವಿಸಂಗತಿಯ ಹೊತ್ತ ಸಖನೊಮ್ಮೊಮ್ಮೆ!

ಕರವು ಹರಸಿಹುದು
ಕರವು ಅರಸಿಹುದು
ಹರಸಿದ ಕರಗಳೇ ಕ್ಷಣ ಮಾತ್ರದ ಮುನ್ನ ಮರೆಸಿಹುದು
ಭರಿಸಿದ್ದೆದೆಯೊಲವು ತಂದ ನೋವಿನ ಹನಿಯನು
ಸರಿಯದೆನ್ನಡಿಗಡಿಗೆ ದಂಡಿಸುತಿಹ ಶನಿಯನು!

ಹೊಸಶಶಿಯು ಹೊಸಬೆಳಕ ಚೆಲ್ಲುವುದನೀಕ್ಷಿಸಲು
ಹೊಸ ದಿಟ್ಟಿಯ ಹೊತ್ತ ಹಳೆ ಕಂಗಳು
ಬೆಳಕಿನೂಟವ ಬಡಿಸುತಿಹುದೊಂದೆಡೆ ನವ ತಿಂಗಳು
ಎನ್ನಳಿವುಳಿವನ್ನೇ ಎದೆಯೊಡ್ಡಿ ಪರೀಕ್ಷಿಸಲು
ಬಡಿಸುತಿಹುದೆನಗೆ ಮಾತ್ರ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ತಂಗಳು!!

-ಅ
06.12.2007
12.30AM

Sunday, December 2, 2007

ಬಾಳು ಬೆಳಗಲಿ

ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ಅಲಿಯಾಸ್ ಗಂಡಭೇರುಂಡ ಅಲಿಯಾಸ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ರಾಜನ್ ಅಲಿಯಾಸ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ತೆರಕಣಂಬಿಗೆ ಇಂದು ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ತುಂಬಿದೆ. ಅಂತೂ ಬಹಳ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ....... ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಇನ್ನೂ ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಗಳನ್ನಾಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ..... ............ ಎಲ್ಲಾ ಆಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲಲಿ.

Once again, all the best, ಶ್ರೀನಿವಾಸ!

-ಅ
02.12.2007
12.05AM

Saturday, December 1, 2007

ಡೇ-ಗಳು.



ಇವತ್ತು ವಿಶ್ವ ಏಯ್ಡ್ಸ್ ದಿನ. ಹೆಚ್ಚು ಬರೆಯುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ನಾಡು ವಿನಲ್ಲಿ ಡೈನಮಿಕ್ ದಿವ್ಯಾ ಸಾಕಷ್ಟು ಬರೆಯಲಿದ್ದಾಳೆ ಈ ಬಗ್ಗೆ. ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿ ಹೇಳಲೆತ್ನಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಪಬ್ಲಿಷ್ ಮಾಡಲಿದ್ದಾಳೆ. ಅದಲ್ಲದೆ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಸಿರಿಂಜನ್ನು ಕಾಂಡೋಮ್‍ಗಳನ್ನು, ಮಾದಕ ದ್ರವ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಸಾಕಾಗಿದೆ ಜನಕ್ಕೆ. ಏಯ್ಡ್ಸ್ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತೆ, ಹೇಗೆ ಬರೋದಿಲ್ಲ ಅಂತ ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷದಿಂದ ಸಿನಿಮಾ ನಟರು, ಆರೋಗ್ಯಸಚಿವರು, ರೂಪದರ್ಶಿಗಳು, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಟಗಾರರು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ರೇಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಟೀಚರುಗಳ ಥರ ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ವಿಶ್ವ ಏಯ್ಡ್ಸ್ ದಿನದ ಆಫಿಷಿಯಲ್ ವೆಬ್‍ಸೈಟು ಕೂಡ ಒಂದಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯವರೆಗೂ. http://www.worldaidsday.org/

.........................................................................................................................................................
ಮೊನ್ನೆ ಇನ್ನೊಂದು "ಡೇ" ಆಯಿತು. ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ಕಲಾವಿದನ ಬರ್ತ್‍ ಡೇ!! ಅವನೊಬ್ಬ ಹಾಸ್ಯನಟನಾಗಿದ್ದ. ಅವನು ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ಆ ಕಾಲದ ಸ್ಟಾರ್‍ಗಳಾದ ದಿಲೀಪ್ ಕುಮಾರ್, ದೇವ್ ಆನಂದ್, ಸುನಿಲ್ ದತ್, ಸಿಲ್ವರ್ ಜುಬಿಲಿ ಹೀರೋ ರಾಜೇಂದ್ರ ಕುಮಾರ್ ಇಂಥಾ ಘಟಾನುಘಟಿಯರೆಲ್ಲಾ ಹೆದರುತ್ತಿದ್ದರು. ತಮ್ಮ ಚಿತ್ರ ಹಿಟ್ ಆಗೋದಂತೂ ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರದ ಹೀರೋಗಿಂತ ಈ ಹಾಸ್ಯನಟನಿಗೆ ಜನ ಹೆಚ್ಚು ಕ್ರೆಡಿಟ್ ಕೊಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಭೀತಿ ಆ ಕಾಲದ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ನಟನಿಗೂ ಇತ್ತು. ಆ ಹಾಸ್ಯನಟ ಯಾರು ಗೊತ್ತೇ? ಆತನ ಹೆಸರು ಮೆಹ್‍ಮೂದ್!!



ಈ ಹಾಡು ಕೇಳದ ಹಿಂದಿ ಚಿತ್ರರಸಿಕರು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ? ಬಾಂಬೇ ಟು ಗೋಆ‍ದಲ್ಲಿನ ಕಂಡಕ್ಟರ್, ಗುಮ್‍ನಾಮ್‍ನಲ್ಲಿ ಹೆಲೆನ್ ಜೊತೆ (ಪಾತ್ರದ ಹೆಸರು ನೆನಪಿಲ್ಲ), Aao twist kare.., ಇದರೆಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಮೆಹ್‍ಮೂದ್ ಮೆರೆದಿದ್ದಾನೆ.



ಅತ್ಯಂತ ಜನಪ್ರಿಯವಾದ ಪಡೋಸನ್‍ನ ಟೀಚರಿನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಮರೆಯಲಾದೀತೇ? ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್ ಮೆಹ್‍ಮೂದ್ ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿದ್ದ. ಆಗಿನ್ನೂ ಮೆಹ್‍ಮೂದ್ ಬಂದ ಹೊಸತು. "ನನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಧಿಸಲು ಬಂದವನು ನೀನು. ನಿನಗೆ ನಾನು ಅವಕಾಶ ಹೇಗೆ ಕೊಡಲಿ ನಟಿಸೋದಕ್ಕೆ?" ಅಂತ. ಮೆಹ್‍ಮೂದ್ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಷ್ಟೇ ಕಾಮೀಡಿಯನ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ನಿಜ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಆತನಿಗೆ ಒಳ್ಳೇ ಹಾಸ್ಯಪ್ರಜ್ಞೆಯಿತ್ತು. "ನಾನು ದೊಡ್ಡ ನಿರ್ದೇಶಕ, ನಿರ್ಮಾಪಕ ಆಗ್ತೀನಲ್ಲಾ ಮುಂದೆ, ಆಗ ನಿಮಗೆ ನಾನು ಅವಕಾಶ ಕೊಡ್ತೀನಿ ಸರ್" ಎಂದು ಕಿಶೋರ್‍ಗೆ ಉತ್ತರವಿತ್ತು ಕಾಲ್ಕಿತ್ತಿದ್ದ. ಪಡೋಸನ್ ಚಿತ್ರ ತಯಾರಾದಾಗ ನಟನೆಯಿಂದ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ದೂರವಿದ್ದ ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್‍ಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಅದೇ ಮೆಹ್‍ಮೂದ್!!



ನಗಿಸುತ್ತಾ ನಗಿಸುತ್ತಾ ಒಂದು ದಿನ ನಗಲಿರಲಿ, ಮಾತೂ ಆಡಲಾಗದಂತೆ, ಮಾತಿರಲಿ, ಉಸಿರೂ ಆಡಲಾಗದಂತಾಗಿ ಹೋದ ಮೆಹ್‍ಮೂದ್. ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ ಆಕ್ಸಿಜನ್ ಸಿಲಿಂಡರನ್ನೂ ಜೊತೆಗೊಯ್ಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದ. ಆದರೆ ಚಿತ್ರರಸಿಕರ ಮನದಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿದ.
.........................................................................................................................................................
ಡಿಸೆಂಬರ್ ಮೂರು, ವಿಶ್ವ ಅಂಗವಿಕಲರ ದಿನ. ಅವರನ್ನು ಅಂಗ"ವಿಕಲರು" ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಏಕೋ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ. ಅಂಗವಿಕಲರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನಮಗಿಂತಲೂ ಬೇರಾವ ವಿಷಯದಲ್ಲೋ ಉನ್ನತ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹೊಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಅಂಗವಿಕಲರನ್ನು ನೋಡಿ ಯಾರೂ ಕನಿಕರ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ, ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಬೇಕಿಲ್ಲ. ಕನಿಕರ, ಕರುಣೆಗಿಂತ ಹಿರಿದಾದ ಶಿಕ್ಷೆ ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ. ಕನಿಕರ ತೋರಿಸುವುದೆಂದರೆ ಪದೇ ಪದೇ ಅವರಿಗೆ ನೀನು ಅಂಗವಿಕಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದಂತೆ. ಅವರನ್ನೂ ಸಾಮಾನ್ಯರಂತೆಯೇ ಕಾಣೋಣ. ಅಂಗವಷ್ಟೇ ವೈಕಲ್ಯತೆಯಿಂದಿರುತ್ತೆ ಹೊರೆತು ಮನಸ್ಸಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಕೃತಿ ಕಾಣುವ ಕುರುಡರು, ಕಿವಿಯಿದ್ದೂ ಜಗದ ಕೂಗು ಕೇಳದ ಕಿವುಡರು, ಕಾಲಿದ್ದೂ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಗೂ ಕಾರಿನಲ್ಲೇ ಹೋಗಬಯಸುವ ಕುಂಟರು, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಅನೇಕರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರುಗಳು ನಿಜವಾದ ಅಂಗವಿಕಲರು. ಅವರಿಗೂ ಒಂದು "ಡೇ" ಮೀಸಲಿಡೋಣ.

.........................................................................................................................................................
ಕೊನೆಯ ವಿಷಯ. ನಾಡಿದ್ದು, ಕಡೇ ಕಾರ್ತಿಕ ಸೋಮವಾರ. ಬಸವನಗುಡಿ ನಿವಾಸಿಗಳಿಗೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ಹಬ್ಬ. ನಾನ್ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಆಚರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ಕಡಲೆಕಾಯಿ ಪರ್ಶೆ. ಪರಿಶೆ ಅನ್ನಬೇಕೋ, ಪರಿಷೆ ಅನ್ನಬೇಕೋ, ಪರ್ಸೆ ಅನ್ನಬೇಕೋ, ಪರ್ಶೆ ಅನ್ನಬೇಕೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಿಂದಲೂ ಪರ್ಶೆ ಪರ್ಶೆ ಎಂದೇ ಅಭ್ಯಾಸ ಆಗಿಹೋಗಿದೆ. ಈ ಕಡಲೆ ಕಾಯಿ ಪರ್ಶೆ ಎಂದರೇನೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯಲು ಕಷ್ಟ. ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದರೇನೇ ಗೊತ್ತಾಗೋದು. ಬಸವನಗುಡಿಗೆ ಬನ್ನಿ. ಬೆಂಗಳೂರಲ್ಲೂ ಜಾತ್ರೆಯಾಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಎಷ್ಟೊಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿಗರಿಗೆ (?) ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ.

ಪರ್ಶೆಯಲ್ಲಿ ಹುಂಡಿ ಖರೀದಿಸುವುದು ನನ್ನ ಪ್ರತಿವರ್ಷದ ಡ್ಯೂಟಿ. ಜೊತೆಗೆ ಬಣ್ಣ ಬಣ್ಣದ ಬತ್ತಾಸು, ಕಲ್ಯಾಣ ಸೇವೆ, ಕಡಲೆ ಪುರಿ, ಚೌ-ಚೌ, ಮತ್ತು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಹಸಿ ಕಡಲೆ ಕಾಯಿ. ದೊಡ್ಡ ಬಸವಣ್ಣನ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮುಂದೆ, ಕಹಳೆ ಬಂಡೆ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಬುಲ್ ಟೆಂಪಲ್ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ಗಣೇಶ್ ಭವನ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಗಣೇಶ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಆಚಾರ್ಯ ಪಾಠಶಾಲೆಯ ಉದ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ತ್ಯಾಗರಾಜ ನಗರ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಈ ಪರ್ಶೆಯು ಮೆರೆದಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಈ ಬಾರಿ ಹೋಗಲು ಕಾತುರನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಒಂದು ಪೀಪಿ ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆ!

-ಅ
01.12.2007
4PM

Saturday, November 24, 2007

ಆಕಾಶವಾಣಿ - ಐವತ್ತು ವರ್ಷಗಳಿಂದ...

Ajeeb Daastaan Hain Ye
Kahaan Shuru Kahaan Khatam
Ye Manzilen Hai Kaun Si
Na Wo Samajh Sake Na Hum


ಈ ಹಾಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ರೇಡಿಯೋಲಿ ಉಲಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಅದು ಬೇರಾವ ಸ್ಟೇಷನ್ ಆಗಿರೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಅದು 'ಬಾನುಲಿ'ಯೇ ಆಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಖಾತ್ರಿಯಾಗಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಒಳ್ಳೇ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ!!

ಇಂದಿಗೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯು ಹುಟ್ಟಿ ಐವತ್ತು ವರ್ಷ ಆಯಿತು. ಸುವರ್ಣ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ.

1927ನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದರೂ ಆಗ ಅದಕ್ಕೆ ಆಗ 'ಇಂಡಿಯನ್ ಬ್ರಾಡ್‍ಕಾಸ್ಟಿಂಗ್ ಸರ್ವೀಸ್' ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಐವತ್ತೇಳರಲ್ಲಿ "ಆಕಾಶವಾಣಿ" ಅನ್ನುವ ನಾಮಕರಣ ಆಯಿತು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿದಲ್ಲದೇ, ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯವರು. ಅಬ್ಬರವಿಲ್ಲ, ಹೊಲಸಿಲ್ಲ, ಭಾಷೆಯ ಅಪಭ್ರಂಶಗಳಿಲ್ಲ! ಈಗಲೂ ಆಕಾಶವಾಣಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವವರು ಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವುದು ಹೆಮ್ಮೆಯ ವಿಷಯ. ರೋಡಿಯೋ ಸಿಟಿ, ಮಿರ್ಚಿ, ಎಸ್ಸೆಫ್ಫೆಮ್, ರೇಡಿಯೋ ಒನ್ - ಈ ರೀತಿ ಹೆಸರುಗಳೆಲ್ಲಿ, "ಆಕಾಶವಾಣಿ" ಎಂಬ ಚೆಂದದ ಹೆಸರೆಲ್ಲಿ? ಹೆಸರಿನಲ್ಲೇ ಸೌಮ್ಯತೆ, ಶುದ್ಧತೆ ಅಡಗಿಲ್ಲವೇ?

ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದರೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯ ಶಿವರಂಜಿನಿ ರಾಗವು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಲಾರಂ ಆಗಿತ್ತು. ಅದಾದ ನಂತರ "ವಂದೇ ಮಾತರಂ". ತದನಂತರ ಸಂಸ್ಕೃತದಲ್ಲಿ ವಾರ್ತೆ! ಮಧ್ಯೇ ಮಧ್ಯೇ ಜಾಹೀರಾತುಗಳು.. ಲೈಫ್ ಬಾಯ್ ಎಲ್ಲಿದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿದೆ ಆರೋಗ್ಯ... ಆಹ್!! ಎಂಥಾ ಮಧುರ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿವೆ ಆಕಾಶವಾಣಿಯು! ಮಧುರ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಬಿತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದೆ. ರೇಡಿಯೋ ಕೆಳುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದವನು ನಾನು. ನನ್ನಿಂದ ಒಂದು ಶುಭಾಶಯ ಆಕಾಶವಾಣಿಗೆ!! ಇನ್ನೈವತ್ತು ವರ್ಷ ಆದಮೇಲೆ, ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೆ ಶುಭಾಶಯ ಬರೀತೀನಿ.

-ಅ
24.11.2007
9PM

Thursday, November 22, 2007

ಗಂಡಭೇರುಂಡನ ಬ್ಲಾಗು..

ನೆನ್ನೆ 'ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗೆ'ಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ತುಂಬಿತೆಂದು ಶುಭಾಶಯಗಳನ್ನು ಬರೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟೆ. ಆ ಕಥೆ ಹಾಗಿರಲಿ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಮೆಂಟು ಮಿತ್ರ ಶ್ರೀನಿವಾಸನದು ಇರಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೇ? ಇತ್ತು. ಅವನ ಕಮೆಂಟು ಓದಿದ ತಕ್ಷಣ ನೆನಪಾಯಿತು, ಅದೇ ದಿನ ಶ್ರೀನಿವಾಸನ ಬ್ಲಾಗಿಗೂ ಒಂದು ವರ್ಷ ಆಯಿತು ಅಂತ. ಶ್ರೀನಿವಾಸನೇ ಗಂಡಭೇರುಂಡನೆಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡವನೆಂದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಗೊತ್ತಿರೋದೇ.


ಅವನ ಮೊದಲ ಬ್ಲಾಗ್ ಬರಹವನ್ನೋದಿದೆ ಪುನಃ - ಖುಷಿಯಾಯಿತು - ತನ್ನ ಉದ್ದಿಶ್ಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ನನ್ನ ಕಮೆಂಟನ್ನು ಓದಿ. ಓಹ್, ನಾನೂ ಕವಿತೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಬರೆದಿದ್ದೀನಿ ಅಂತ ಓದಿ ಸಂತಸ ಆಯಿತು. ಎರಡನೆಯದನ್ನು ಓದಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಸಂತಸ ಆಯಿತು. ಅವನೇ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದಾನೆ - "Why Gandabherunda of all?" ಅನ್ನೋ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಕೊಟ್ಟು!! http://gandabherunda.blogspot.com/2006/11/why-ganda-bherunda-of-all.html

'ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗೆ' ಮತ್ತು 'ಗಂಡಭೇರುಂಡ' ಎರಡೂ ನವೆಂಬರ್ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡೇ ಬ್ಲಾಗರ್‍ ಡಾಟ್ ಕಾಮ್‍ಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೂ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಕಲಿತಿದ್ದನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಲಿಯುತ್ತ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತಸಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿದೆ. ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಮ್ಮೆ ಇದೆ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನು ನನ್ನ ಗೆಳೆಯ ಎಂದು!



ಬರವಣಿಗೆಯೆಂಬ ವಿಧಿಯು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಪರಿಚಯಿಸಿತು, ಮೈತ್ರಿಯ ಹೂವನ್ನರಳಿಸಿತು. ಆ ಮೈತ್ರಿಯೆಂಬ ವಿಧಿಯು ಬರವಣಿಗೆಯೆಂಬ ಮರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತಿದೆ. ಇವನಿಂದ ಕಲಿತದ್ದು ಸಾವಿರವಿದೆ, ಕಲಿಯಬೇಕಾದ್ದು ಲಕ್ಷವಿದೆಯೆಂದೆನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಕಲಿತು, ಕಲಿಸುವ ಗುಣ ಇವನ ಬರವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿದೆ.

ಬ್ಲಾಗಿಗೆ ವರ್ಷ ತುಂಬಿದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ನಾನು ಹೇಳೋದು - All the best, ಶ್ರೀನಿವಾಸ.

ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾಯ್ತು. ನನಗೆ ಒಂದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ವರ್ಷವಾಯಿತು ಅಂತ 'ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗೆ'ಯಲ್ಲಿ ಬರೆದುಕೊಂಡೆ. ಆದರೆ ಈ ನನ್ನ ಬರಹ ನನಗೆ ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟಿದೆ - ತುಂಬಿದ ಕೊಡ ತುಳುಕುವುದಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋದು.

-ಅ
23.11.2007
10PM

Wednesday, November 21, 2007

ಪ್ರೀತಿಯ ಬಾಳು

ಜನಿಸಿದಂದು ನೀತಿ ಮೀರಿ
ಮಾತು ಕಣ್ಣಲಿ ಮೌನ ತುಟಿಯಲಿ
ಬನಕೆ ಹೊರಟ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಎದೆಗೆ ಹೊರಟ ಪ್ರೀತಿಯು
ಗುರಿಯು ಗರಿಯ ತೆರೆಯಲೆಂದು
ಮೀರಿ ಸಕಲ ನೀತಿ-ಭೀತಿಯು!

ಮಾತು ಮಾತು
ಅದಕೆ ಸೋತು
ಒಲುಮೆಯೊಸಗೆಯೆಮ್ಮ ಧಾತು
ತುಟಿಯು ಬಿಗಿಯದು ಕಣ್ಣು ಬಾಡದು
ಸುಳಿಯದೆಂದೂ ವಿರಸದ ಕೇತು.

ಬಾಳ್ವೆ ಪ್ರೀತಿಯದೆದೆಯಲಿ ಮೌನದಂಬುಗಳ
ಕಣ್ಚಿತ್ರಚಾಪದಿಂದ ಕಣ್ಣೆದೆಗಪ್ಪಳಿಸುತಿರೆ
ಮೌನದೊಸಗೆಯಿಂದ ಬದುಕು ನಲವು, ಕನಸು ಹಲವು
ಥಳಿಸುವ ಚಕ್ಷುಗಳಲಿ ಪ್ರಣಯದೊಲವು
ಪ್ರಣಯದಲೆಂದಿಗೂ ಮೌನವೇ ಚೆಲುವು!

ಪ್ರೀತಿ ಮಸಣದ ಪಯಣಕೆ ಹೊರಟಾಗ
ಮಾತೂ ಸಾಯ್ವುದು ಮೌನವೂ ಸಾಯ್ವುದು
ಮಸಣದ ಶವಗಳ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮೌನ ಮಾತುಗಳೆಂಬ
ಹಸುರು ಗಿಡವೊಂದುಸುರುವುದೋ?
ಸಂಶಯದ ವಿರಹದೊಲವಿನ ನೆಲವು ಕಾಯ್ವುದು.

-ಅ
21.11.2007
10.40PM

Sunday, November 18, 2007

ಹಾಡುಗಳು.. ಅಂದು - ಇಂದು



ಯಾವುದು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಯಾವುದು ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅರ್ಥಹೀನ.. ಒಂದಷ್ಟು ಹಾಡುಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ..

ಅಂದು:
ಕನ್ನಡನಾಡಿನ ವೀರರಮಣಿಯ
ಗಂಡು ಭೂಮಿಯ ವೀರನಾಡಿನ
ಚರಿತೆಯ ನಾನು ಹಾಡುವೆ..

ಇಂದು:
ಧೂಳ್ ಮಗ ಧೂಳ್
ಧಿಮಕ್ ಧಿಮಕ್ ಧೂಳ್
ವೀರತನಕೆ ಹೆಸರು ಇದುವೆ ನಮ್ ಕಲಾಸಿಪಾಳ್ಯ
ದಿಲ್ಲು ಮಗ ದಿಲ್
ದಿನಕ್ ದಿನಕ್ ದಿಲ್
ಮೀಟರ್ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೈತೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಿಸ್ಯ..

ಇಂದು ಇಂದಿನ ಚರಿತೆ! ಚಿತ್ರದುರ್ಗದ ಬದಲು ಕಲಾಸಿಪಾಳ್ಯ ಅಷ್ಟೇ..

ಅಂದು:
ಜೋಕೆ ನಾನು ಬಳ್ಳಿಯ ಮಿಂಚು ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಿಯ ಅಂಚು
ಬಲೆಗೆ ಬಿದ್ದಾಗ ನೀ.. ಮರೆವೆ ಈ ಸಂಚು..

ಕ್ಯಾಬೆರೇ ಹಾಡಲ್ಲೂ ಶೃಂಗಾರ!!

ಇಂದು:
ಕುಲುಕ ಬೇಡ ಕುಲುಕ ಬೇಡ ಸಿಲ್ಕು
ನೀನ್ ಕುಲ್ಕೋಕ್ ಮುಂಚೆ ಯಾಕಂಥ್ ಹೇಳಿ ಕುಲ್ಕು
ಬಳುಕ ಬೇಡ ಬಳುಕ ಬೇಡ ಸಿಲ್ಕು
ನೀನ್ ಎಲ್ಲಿಂದ್ ಬಂದೆ ಹೇಳ್ಬಿಟ್ ಹೋಗಿ ಬಳ್ಕು..

ಕುಲುಕೋಕೆ, ಬಳುಕೋಕೆ ಕಾರಣ ಬೇರೆ ಕೊಡಬೇಕಂತೆ..

ಅಂದು:
ಬರೆದೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರ ನನ್ನ ಬಾಳ ಪುಟದಲಿ
ಬಂದು ನಿಂತೆ ಹೇಗೋ ಏನೋ ನನ್ನ ಮನದ ಗುಡಿಯಲಿ..

ರೂಪಕಾಲಂಕಾರ ಎಟ್ ಇಟ್ಸ್ ಬೆಸ್ಟ್..

ಇಂದು:
ಹಾರ್ಟ್ ಅನ್ನೋ ಅಡ್ಡಾದಲ್ಲಿ
ಲವ್ ಅನ್ನೋ ಲಾಂಗು ಹಿಡಿದು
ನನ್ನನ್ ಅಟಾಕ್ ಮಾಡೋ ಶಿವ ಶಿವಾ..

ಉಪಮಾಲಂಕಾರ ಎಟ್ ಇಟ್ಸ್ ವರ್ಸ್ಟ್..

ಅಂದು:
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ ನನ್ನ ರೂಪ
ಕಣ್ಣ ಮಿಂಚು ನೋಟದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ ಪ್ರೇಮ ದೀಪ..
ನಿನ್ನ ತುಂಟ ಹೂ ನಗೆಯಲ್ಲಿ ಏನೋ ಏನೋ ಭಾವ
ನಗೆಯು ತಂದ ಮೋಡಿಯಲ್ಲಿ ನಲಿಯಿತೆನ್ನ ಜೀವ..

ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣು ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಆಗಬಹುದು, ಏನೇನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಹುದು? ಪ್ರೇಮದ ದೀಪವನ್ನೇ ಬೆಳಗುತ್ತೆ!!

ಇಂದು:
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣು ಕುಂಬ್ಳೆ ಸ್ಪಿನ್ನು
ಕ್ಲೀನು ಬೋಲ್ಡ್ ಆದೆ ನಾ
ನಿಂಗೆ ಔಟ್ ಆದೆ ನಾ..

ಹೆಣ್ಣಿನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಹೀಗೂ ಹೋಲಿಸಬಹುದು ಅಂತ ನಮ್ಮ ಕವಿಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇರಲಿಲ್ಲ..

ಅಂದು:
ಇವಳು ಯಾರು ಬಲ್ಲೆಯೇನು?
ಇವಳ ಹೆಸರ ಹೇಳಲೇನು?
ಇವಳ ದನಿಗೆ ತಿರುಗಲೇನು?
ಇವಳು ಏತಕೋ ಬಂದು ನನ್ನ ಸೆಳೆದಳು..

ಪ್ರೇಮಕವಿ ನರಸಿಂಹಸ್ವಾಮಿ ಬರೆದ ಸಾಲುಗಳು..

ಇಂದು:
ಹೇ ಹೇ.. ಹೋ ಹೋ..
ಏನಾಯ್ತೋ ನಿಂಗೆ..
ಹೇ ಹೇ.. ಹೋ ಹೋ..
ಯಾಕಿಂಗ್ ಆಡ್ತೀಯೋ..
ಟಟ್ಟಾಡಡಾಔಡಾಔ ಟಟ್ಟಾಡಡಾಔಡಾಔ
ಟಟ್ಟಾಡಡಾಔಡಾಔ ಹಂಗದಂದ್ರೇನೋ?
ಟಟ್ಟಾಡಡಾಔಡಾಔ ಜಾರಿಬಿದ್ದೆ ನಾನು
ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ..

ಪ್ರೇಮದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಚಿತ್ರ ಮಾಡುವ ರವಿ ಅಂಕಲ್ ಬರೆದ ಹಾಡು..



ಅಂದು:
ಕಾಪಾಡು ಶ್ರೀ ಸತ್ಯನಾರಾಯಣ
ಪನ್ನಗಶಯನ ಪಾವನಚರಣ
ನಂಬಿಹೆ ನಿನ್ನ..

ನಮಗೆ ಯಾರ ರಕ್ಷೆ ಬೇಕು ಅಂತ ಜನಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿತ್ತು..

ಇಂದು:
ಬಿನ್ ಲ್ಯಾಡೆನ್ನು ನನ್ ಮಾವ..
ಬಿಲ್ ಕ್ಲಿಂಟನ್ನು ನನ್ ಭಾವ..
ನಮ್ಮಪ್ಪ ಲಾಲೂ ಮುಟ್ಟಿದ್ರೆ ಡೀಲು
ಕೈಕಾಲ್ ಕಟ್ಟಿ ಮೂಟೆ ಕಟ್‍ತಾರೋ..

ಇವರಿಗೂ ಗೊತ್ತು ಯಾರ ರಕ್ಷೆ ಬೇಕು ಅಂತ..

ಅಂದು:
ಬಾನಲ್ಲೂ ನೀನೇ ಬುವಿಯಲ್ಲೂ ನೀನೇ
ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ನೀನೇ ನನ್ನಲ್ಲೂ ನೀನೇ...

ನಲ್ಲನನ್ನು ಕಾಣದೆಡೆಯೇ ಇಲ್ಲ ನಲ್ಲೆ..

ಇಂದು:
ಬಾರೋ ಬಾರೋ
ಹೀರೋ ಹೀರೋ..
ಕಾಫಿಲೂ ಟೀವಿಲೂ ಕಾದಂಬ್ರಿ ಸ್ಟೋರೀಲೂ ನೀನೇ
ವಾಕಲ್ಲೂ ಟಾಕಲ್ಲೂ ಸ್ಮೋಕಿಂಗು ಸ್ಮೋಕಲ್ಲೂ ನೀನೇ..

ಆಗ ನಲ್ಲೆ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.. ಈಗ ಸೇದ್ತಾಳೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ..

ಅಂದು:
ಸೋಲನೆಂದು ಕಾಣದಂಥ ವೀರಪಾರ್ಥನು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಬಾಣದಿಂದ ಸೋತುಹೋದನು..

ನಾನು ವೀರನೆಂಬ ಭಾವನೆ ಪ್ರಣಯದೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸೋದು ಹೇಗೆ? ನಾಯಕ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರಲು ನಾಯಕಿ ನಾಚುತ್ತಾಳೆ.. ಹುಣಸೂರರಿಗಿಂತ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

ಇಂದು:
ಅವನು: ಅಡ್ಡದಲ್ಲಿ ಕಿಂಗು ನಾನು ಟಪೋರಿ
ನನ್ನ ಲವ್ವು ನಿಂಗೆ ಬೇಕೆ ವಯ್ಯಾರಿ
ಅವಳು: ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಟು ಯಾಕೆ ಹಿಂಗೆ ಹೇಳ್ತೀರಿ
ಡೌವ್ವು ಮಾಡ್ದೆ ಲವ್ವು ಮಾಡ್ರೀ ಡೌಟ್ ಯಾಕ್ರೀ..

ವೀರಕನ್ನಡಿಗ "ಮುಚ್ಕೊಂಡ್ ಲವ್ ಮಾಡ್ರೀ.." ಅಂತ ಅವಳ ಕೈಲಿ ಬೈಸ್ಕೊಂಡ ಇಲ್ಲಿ.

ಅಂದು:
ಚಂದ್ರ ಮಂಚಕೆ ಬಾ ಚಕೋರಿ
ಚಂದ್ರ ಮಂಚಕೆ ಬಾ
ಜೊನ್ನ ಜೇನಿಗೆ ಬಾಯಾರಿದೆ
ಚಕೋರ ಚುಂಬನ ಚಕೋರಿ..

ಕುವೆಂಪು ಸಾಹಿತ್ಯ. ಚುಂಬಿಸುವ ಹಂಬಲ, ಪ್ರಣಯದ ಕಾತುರತೆ, ಪ್ರೇಮವು ಕಾಮವೂ ಚಿಲುಮೆಯಂತೆ ಉಕ್ಕಿಬರುತ್ತಿರಲು ಸೊಗಸಾದ ರೋಮಾಂಚಕಾರಿ ಸಾಹಿತ್ಯವೂ ಹೊರಬಂದಿತು ಅವರ ಲೇಖನಿಯಿಂದ..

ಇಂದು:
ನಖ್‍ರಾ ಗಿಖ್‍ರಾ ಬ್ಯಾಡ
ಡವ್ವು ಗಿವ್ವು ಬ್ಯಾಡ
ಕೊಡಲೇ ಬ್ಯಾಡ ನೀನು ಪೋಸು..
ಕೊಡೇ ಕಿಸ್ಸು.. ಲೇ.. ಕೊಡೇ ಕಿಸ್ಸು..

ಕಿಸ್ ಮಾಡೋದ್ರಲ್ಲೂ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯೇ?

ಅಂದು:
ಜೇನಿನ ಹೊಳೆಯೋ ಹಾಲಿನ ಮಳೆಯೋ
ಸುಧೆಯೋ ಕನ್ನಡ ಸವಿನುಡಿಯೋ..

ಜೈ ಕರ್ನಾಟಕ ಮಾತೆ! ಕನ್ನಡದ ಬಾವುಟ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತಿದೆ..

ಇಂದು:
ಸಿಂಪಲ್ಲಾಗ್ ಹೇಳ್ತೀನ್ ಕೇಳೇ ನಮ್ಮೂರ ಭಾಷೆ
ದಿಲ್ಲಿಗೂ ಬೇಕು ನಮ್ಮ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆ..

ಕನ್ನಡದ ಕಂಬಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಬಾವುಟ ಹಾರಿಸಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ..

ಅಂದು:
ಮಿಂಚಂತೆ ಸುಳಿದು ನೀನು ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದರೇನು
ಸುಳಿವನ್ನು ತಿಳಿಯಬಲ್ಲ ಹೊಸಮೋಡಿ ಬಲ್ಲೆ ನಾನು
ಬಾಳಲ್ಲಿ ಬಿಡಿಸದಂಥ ಎಂದೆಂದೂ ಮುರಿಯದಂಥ
ಬಂಧನದಿ ಹಿಡಿವೆ ನಿನ್ನ..

ನಲ್ಲೆಯನ್ನು ಬಂಧನದಲ್ಲಿರಿಸಿಕೊಳುವೆನೆಂದು ಹೇಳಲು ಏನೆಲ್ಲಾ ಸರ್ಕಸ್ಸು...

ಇಂದು:
ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲಾ ಸ್ವರ್ಗದಲಿ ತಿನಿಸಿದೆ ವೀಳ್ಯ
ನಾ ಬೆಳಗೆದ್ದು ಕಣ್ಬಿಟ್ರೆ ಕಲಾಸಿಪಾಳ್ಯ..

ರಾತ್ರಿಗೂ, ವೀಳ್ಯಕ್ಕೂ ಕಲಾಸಿಪಾಳ್ಯಕ್ಕೂ ಏನು ಸಂಬಂಧ??

ಅಂದು:
ಸಿಗಿವೆಂ ಕ್ಷಣದಲಿ ನಿನ್ನ ನಾಂ
ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೇನು ನಿನ್ನ ಉಳಿಸೆನು
ದಾನವೇಂದ್ರನಾದ ನನ್ನ ಕೆಣಕಿದ
ಮದೋನ್ಮತ್ತ ದುರುಳ ದುಷ್ಟ ಧೂರ್ತನೇ..

ಗತ್ತು ಗಮ್ಮತ್ತು ಬರೀ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿಲ್ಲ, ಹಾಡನ್ನು ನೋಡಬೇಕು, ಕೇಳಬೇಕು.. ಮೈ ಜುಂ ಅನ್ನೋದಂತೂ ಸತ್ಯ..

ಇಂದು:
ಹೊಡಿ ಮಗ ಹೊಡಿ ಮಗ ಬಿಡಬೇಡ ಅವ್‍ನ್ನಾ..

ಮೈ ಜುಂ ಅನ್ನಲ್ಲ, ತಲೆ ದಿಂ ಅನ್ನುತ್ತೆ..



ಅಂದು:
ನೀನ್ ಯಾರೋ ತಿಳಿಯದಿದ್ದರೂ
ನನಗೆ ನೀ ರಾಧೆ
ಕಲ್ಲಾಗಿ ನಾನು ನಿಂತರೂ
ಕರಗಿ ನೀರಾದೆ..

ಇಡೀ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗದಲ್ಲಿ ಬಹುಶಃ ಹಂಸಲೇಖರಷ್ಟು ರೊಮ್ಯಾಂಟಿಕ್ ಲಿರಿಸಿಸ್ಟ್ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ..

ಇಂದು:
ಪ್ರೀತಿಯೇಕೆ ಭೂಮಿ ಮೇಲಿದೆ?
ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ಜಾಗವಿಲ್ಲದೆ!!
ನನ್ನೇ ಏಕೆ ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿದೆ?
ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದೆ!!

ಎಂಥಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಎಂಥಾ ಉತ್ತರ!!

ಅಂದು:
ದಿನಕೊಂದು ಬಣ್ಣ ಕ್ಷಣಕೊಂದು ಬಣ್ಣ
ಏನೇನೋ ವೇಷ ಮಾತಲ್ಲಿ ಮೋಸ
ಆ ಮಾತನೆಲ್ಲಾ ನಿಜವೆಂದು ನಂಬಿ
ಮನದಾಸೆಯೇ ಮಣ್ಣಾಯಿತೇ..
ಮನನೆಮ್ಮದಿ ದೂರಾಯಿತೇ..

ನಂಬಿದ ನಲ್ಲೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿ ಹೋದಾಗ ಆಗುವ ದುಃಖ ಹೀಗೇ ಇರುತ್ತೆ ಅನ್ನೋದು ಮೋಸಕ್ಕೊಳಗಾದ ಹುಡುಗರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೆ.

ಇಂದು:
ಪ್ರೇಮ ಕನಸಾಯ್ತಲ್ಲಾ.. ಬಣ್ಣ ಮಾಸಿ ಹೋಯ್ತಲ್ಲಾ
ಮೋಸ ಮಾಡೋಕೆ ನಿಂಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಸಿಗ್ಲಿಲ್ವಾ?
ಏಕಾಂಗಿ ನಾನಮ್ಮ..

ಬೇರೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಮೋಸ ಮಾಡಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ, ತನಗೆ ಮೋಸ ಆಗಬಾರದು ಅಷ್ಟೇ..

ಅಂದು:
ಒಲವೇ ಜೀವನ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ
ಒಲವೇ ಮರೆಯದ ಮಮಕಾರ..

ಒಲವಿಗೆ ಕೊಟ್ಟ ಅತ್ಯಂತ ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ದೆಫನಿಷನ್ನು ಇದು..

ಇಂದು:
ಒಲವೇ ವಿಸ್ಮಯ.. ಒಲವೇ ವಿಸ್ಮಯ..

ತನಗೆ ಸಿಗಲು ಅರ್ಹತೆಯಿರದಿದ್ದರೂ ಹೇಗೋ ಸಿಕ್ಬಿಟಿದೆ ಅನ್ಸುತ್ತೆ.. ಅದಕ್ಕೆ ವಿಸ್ಮಯ ಆಗೋಗಿದೆ.. ಓಹ್ ಒಲವು ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಅಂತ!!

ಅಂದು:
ಮನವೇ ಮಂದಿರ ನ್ಯಾಯ ದೇಗುಲ
ಚೆಲುವೇ ದೇವರು ಒಲವೇ ದೀವಿಗೆ..

ಒಂದೊಂದೂ ಒಂದೊಂದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಲ್ಲವೇ??

ಇಂದು:
ಮನಸೇ ಓ ಮನಸೇ.. ಎಂಥಾ ಮನಸೇ..
ಒಳ ಮನಸೇ.. ಹೊರ ಮನಸೇ..
ಮನಸಿನಿಂದ ಮನಸಿನೊಳಗೆ ಮನಸಿನಾಚೆ....

ಈ ಕವಿ 'ಮನಸು' ಅನ್ನೋ ಪದ ಬಿಟ್ಟು ಆಚೆ ಬಂದೇ ಇಲ್ಲ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ.. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕನ್ಫ್ಯೂಸು..

ಅಂದು:
ವಿರಹಾಗ್ನಿ ನಿನ್ನೆದೆ ಸುಡಲು
ಬೆಳದಿಂಗಳಾಯಿತು ಬಿಸಿಲು..

ಪ್ರಣಯದಲ್ಲಿ ಒಡಲಿನ ಮಧುವನ್ನು ಸವಿದ ರಸಿಕ ಹಾಡುವ ಬಗೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ?

ಇಂದು:
ಯಮ್ಮೋ ಯಮ್ಮೋ ನೋಡ್ದೆ ನೋಡ್ದೆ
ನೋಡ್ಬಾರ್ದನ್ನ ನಾನ್ ನೋಡ್ದೆ..
ಯಮ್ಮೋ ಯಮ್ಮೋ ಮಾಡ್ದೆ ಮಾಡ್ದೆ
ಮಾಡ್ಬಾರ್ದನ್ನ ನಾನ್ ಮಾಡ್ದೆ!!

ನೋಡಿದ್ದೇ ಉಂಟಂತೆ, ಮಾಡಿದ್ದೇ ಉಂಟಂತೆ.. ನೋಡ್ಬಾರ್ದು ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು ಅಂದ್ರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ರಸಿಕತೆ ಏನ್ ಬಂತು? ನಾಯಕ ನಾಯಕಿಯರು ಏನ್ ಏನ್ ನೋಡಿದಾರೋ ಏನ್ ಏನ್ ಮಾಡಿದಾರೋ ಅದು ಅವರಿಗೇನೇ ಅಸಹ್ಯ ಆಗೋಗಿ ನೋಡ್ಬಾರ್ದು ಮಾಡ್ಬಾರ್ದು ಅಂತಿದ್ದಾರಲ್ಲಾ??

ಅಂದು:
ನಿನ್ನದೇ ನೆನಪು ದಿನವೂ ಮನದಲ್ಲಿ
ನೋಡುವ ಆಸೆಯು ತುಂಬಿದೆ ನನ್ನಲಿ.. ನನ್ನಲಿ...

ನಲ್ಲೆಯನ್ನು ನೋಡುವ ತವಕ.. ಕಾತುರತೆ..


ಇಂದು:
ಆಕಳಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಜಸ್ಟ್ ಸೇ ಹೈ
ತೂಕಡಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಜಸ್ಟ್ ಸೇ ಹೈ
ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಜಸ್ಟ್ ಸೇ ಹೈ..

ಇದಕ್ಕಿಂತ ಕಳಪೆ ಸಾಹಿತ್ಯ (ಸಾಹಿತ್ಯ ಅನ್ನೋ ಪದ ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡದು ಈ ಸಾಲುಗಳಿಗೆ) ನಾನು ನೋಡೇ ಇಲ್ಲ. ಆಕಳಿಕೆ ತೂಕಡಿಕೆ ಬಿಕ್ಕಳಿಕೆ ಬಂದಾಗ ಹೈ ಅನ್ಬೇಕಂತೆ! ನಿಜ ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ "ಹಾಯ್" ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಆಗುತ್ತೆ - ಹೊಟ್ಟೆ ಕೆಟ್ಟು ತಡೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ಅಪಾನವಾಯು ಬಂದರೆ!! ಅದನ್ನು ಸೇರಿಸಿಲ್ಲ ಈ ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯ!!



ಹಳೆಯ ಹಾಡೆಲ್ಲಾ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಈಗ ಬರುವ ಹಾಡೆಲ್ಲಾ ಗಬ್ಬು ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗಲೂ ಅದ್ಭುತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಸಂಗೀತ ರಚನೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆ. ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳು ಸಂಗೀತ-ಸಾಹಿತ್ಯದ ಸಲುವಾಗೇ ಓಡುತ್ತಿವೆ ಕಥೆ ಸುಮಾರಾಗಿ ಇದ್ದರೂ! ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಕಳಪೆ ಸಾಹಿತ್ಯ ದೂರವಾಗಲಿ ಚಿತ್ರರಂಗದಿಂದ.. ಯಾರಿಗೂ ಇಷ್ಟ ಆಗಲ್ಲ ಕೆಟ್ಟ ಕೆಟ್ಟ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇದ್ದರೆ!! ಚಿತ್ರಸಾಹಿತಿಗಳೇ, ನಿಮಗೂ ಇಷ್ಟ ಆಗಿರಲ್ಲ, ಆದರೂ ಯಾಕೆ ಬರೀತೀರ ಹೀಗೆಲ್ಲಾ?

-ಅ
18.11.2007
6AM

Saturday, November 17, 2007

ಸುಸ್ವಾಗತ..

ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇದೆ ಎಂದರೆ ಅನ್ಯಭಾಷೆಯ ಪದಗಳನ್ನು ಬಹಳ ಸಲೀಸಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೆ. ಒಂದೇ ಒಂದು ಅಕ್ಷರವನ್ನು ಬದಲಿಸಿದರೆ ಸಾಕು ಇಂಗ್ಲೀಷು ಕನ್ನಡ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ.

ಟೇಬಲ್ಲು, ಚೇರು, ಸೀಟು, ಬಸ್ಸು.. ಹೀಗೆ.. ಸಕ್ಕತ್ ಅಲ್ವಾ? ಭಾಷೆ ಬೆಳೆಯೋದೇ ಹೀಗೆ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳ ಜೊತೆ ಬೆರೆತು, ಅರ್ಥ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಆಗದ ಹಾಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಸ್ವಭಾಷೆಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ.

ಮೇಜು, ಸಾಬೂನು.. ಇಂಥಾ ಪದಗಳು ಪಾರ್ಸಿಯಿಂದ ಬಂದಿದ್ದು ಅಂತ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರೋದೇ. ಒಂದು "ಉ" ಸಾಕು ಅದು ಕನ್ನಡ ಆಗೋಕೆ.

ಕೈಲಾಸಂ ನಾಟಕಗಳನ್ನು ಓದ್ತಾ ಇದ್ರೆ, ಅಥವಾ ಅವರ ಬರಹಗಳನ್ನು ಓದ್ತಾ ಇದ್ರೆ ಈ "ಉ" ಬಳಕೆ ಬಹಳ ಸೊಗಸಾಗಿ ಮನಮುಟ್ಟುತ್ತೆ.

--> "beer and bread-ಉ keeps the man healthy and good-ಉ.."

--> "shadow of my son-ಉ, on this earth-ಉ.. is called the eclipse of the earth-ಉ!"

ಈ ಥರದ ಲಕ್ಷ ಉದಾಹರಣೆ ಸಿಗುತ್ತೆ.

ಸಂಸ್ಕೃತ ಭಾಷೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರಣ ಆಗೋಯ್ತು. ಅದನ್ನು ಸಾಹಿತ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ "ಮೃತಭಾಷೆ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಕಾರಣವಿಷ್ಟೇ, ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯೊಡನೆ ಅದು ಬೆರೆಯಲು ಒಪ್ಪದು. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳ ತಾಯಿಯೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಸಂಸ್ಕೃತವನ್ನು ಮಾತನಾಡುವವರಿಲ್ಲ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ತನ್ನದೇ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೆ ಅಡಗಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯೊಡನೆ ಬೆರೆಯಲು ಅದರ ರೂಲ್ಸು ರೆಗ್ಯುಲೇಷನ್ಸು ಒಪ್ಪೋದಿಲ್ಲ.

ಅವೆಲ್ಲಾ ಹಾಗಿರಲಿ. ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಪದಕ್ಕೆ "ಉ" ಸೇರಿಸಿದರೆ ಕನ್ನಡವಾಯಿತೆಂದು ನಾನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ, ಇರೋ ಬರೋ ಇಂಗ್ಲೀಷು, ಪಾರ್ಸಿ, ಹಿಂದಿ, ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ "ಉ" ಸೇರಿಸಿ ಪ್ರಯೋಗ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಬಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಕೂಲಿನಿಂದ ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ವರೆಗೂ ಬರಬೇಕಲ್ಲಾ, ಬೋರು. ಏನ್ ಮಾಡೋದು! ಈ ಥರ ಸರ್ಕಸ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೊಸದಾಗಿ ಶಾಲೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕನ್ನಡ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಕುಳಿತಿದ್ದರು.

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪದ್ಧತಿ. ಎಲ್ಲಾ ಟೀಚರುಗಳು ಒಂದೊಂದು ದಿನ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಂತೆ "assembly duty" ಅಂತ ಮಾಡಬೇಕು. ಅಂದರೆ, ಮಕ್ಕಳ ಕೈಲಿ ವಾರ್ತೆ ಓದಿಸೋದು, thought for the day ಓದಿಸೋದು, pledge ಹೇಳಿಸೋದು, ಐದೈದು quiz ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದು ಹೀಗೆ. ಹೊಸತಾಗಿ ಬಂದ ಮೇಷ್ಟ್ರಿಗೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ವಿವರಿಸಿದೆ. ಅವರು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ confirm ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು, "ಸರ ಅಸೆಂಬ್ಲಿ ಡ್ಯೂಟಿ ಅಂದ್ರ, ಕ್ವಿಜ್ಜ, ಪ್ಲೆಜ್ಜ, ನ್ಯೂಸ ಇದೇನಾ?" ಅಂದ್ರು. ಆಗ ನನಗನ್ನಿಸಿದ್ದು, "ಓಹ್.. ಬರೀ "ಉ" ಸೇರಿಸಿದರೆ ಬೇರೆ ಭಾಷೆಯ ಪದ ತೊಗೋಬೋದು ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನ್ನೋದು ಸುಳ್ಳು, ಈ ರೀತಿಯೂ ಸಾಧ್ಯ.." ಎಂದು ಬಿಜಾಪುರದ ಮೇಷ್ಟ್ರ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ನಕ್ಕು, "ಹೌದು, ಕ್ವಿಜ್ಜ - ಪ್ಲೆಜ್ಜ ನೇ!!" ಎಂದೆ.

- ಅ
17.11.2007
11.40PM

Tuesday, November 13, 2007

ಮಕ್ಕಳ ದಿನಾಚರಣೆ

J'adore les enfants.. et vous??

-ಅ
13.11.2007
8.45PM

Saturday, November 10, 2007

ದೀಪಾವಳಿ

ಬೆಳಕಿನ ಹಬ್ಬದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯದ ಕವಿಗಳೇ ಇಲ್ಲ, ಸಾಹಿತಿಯೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಬರವಣಿಗೆಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋದ ಜಾಡನ್ನು ಹಿಡಿದೇ ನಾವೆಲ್ಲಾ ನಡೆಯಬೇಕೆನುವಷ್ಟು ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೂ ಹೊಸತು ಹೊಸತು ಮೂಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆಂಬುದು ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಮ್ಮೆ ತರುವ ವಿಷಯ.

ಅಡಿಗರ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ಯಾರು ತಾನೇ ಮರೆಯಲಾದೀತು?

ಇದೊ ಬಂತು ದೀಪಾವಳಿಯ ಹಬ್ಬವಿಂದು; ಹ
ಬ್ಬಿದೆ ನಾಡೊಳುತ್ಸವಂ; ದೀಪಾಳಿ ಬೆಳಗಿ ತೊಳ
ಗಿದೆ ದಿಗ್ದಿಗಂತವಂ; ಚೆದುರುತಿದೆ ತಿಮಿರವಗ್ಗಳಿಸುತಿದೆ ಜಗದ ಸೊಬಗು.
ಮುದಮಲ್ಲಿ ಮುದಮಿಲ್ಲಿ ತುಂಬಿತುಳುಕಿದೆ; ನಾಡಿ
ನೆದೆಯೊಳಾವುದೊ ನವ್ಯತೇಜಮುಗ್ಗಡಿಸುವಂ -
ತಿದೆ ಹಾಸಪರಿಹಾಸವಿಭ್ರಮವಿಲಾಸಂಗಳಿಂದೊಸಗೆ ಮಸುಗುತಿರಲು.


ದೀಪಾವಳಿ ಅನ್ನೋದು ಬರೀ ಪಟಾಕಿ ಹೊಡೆದು ಸಿಹಿ ತಿನ್ನುವ ಹಬ್ಬವಲ್ಲ. "ಹಾಸಪರಿಹಾಸವಿಭ್ರಮವಿಲಾಸ" ಗಳನ್ನು ಕೂಡಿ ಆನಂದದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಹಬ್ಬ. ಹಬ್ಬ ಅಂದರೇನೇ ಸಂತೋಷ ಅಂತ ಅರ್ಥ. ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಚೇತನವನ್ನು ತುಂಬುವ ಹಬ್ಬ. ಕತ್ತಲನ್ನು ಅಳಿಸಿಹಾಕುವ ಹಬ್ಬ.

ಆದರೆ..

ಇಂದದೇನೊಸಗೆ ಕನ್ನಡಕೆ? ಕನ್ನಡತಾಯ
ಬಂಧನಂ ಕಳೆದುದೇ? ಶೋಕವಡಗಿತೇ? ನಾಡ
ನೊಂದಿರ್ದ ಘೋರತಿಮಿರಂ ತೊಲಗಿತೇ? ನವ್ಯಜೀವನಂ ಸ್ಫುರಿಸುತಿಹುದೇ?
ಒಂದಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರು ನಿಂದರೇ? ನಿಂದು ತರಿ
ಸಂದು ತಮ್ಮುದ್ಧಾರಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುವರೆ?
ಹಂದೆಗಳ ತೆರದೊಳನಿತೊಂದನೆಸಗದೆ ವೃಥಾ ನಕ್ಕು ನಗೆಗೀಡಾಗರೇ?
ಒಂದಿರುಳಿನೊಸಗೆಯಿದು; ಬರಿಯ ಕಣ್ಮನಗಳಿಗೆ
ಹೊಂದಿ ಮರೆಯಾಗುವಾನಂದವಿದು; ಜೀವನದ
ಸಿಂಧುವಿನ ಮೇಲ್ಮೆಯ್ಯೊಳೊಗೆವ ತೆರೆ; ಮಿಂಚಿಮರೆಯಾಗುತಿರುವೊಂದು ಕನಸು
ಇಂದೆಮ್ಮ ಬಾಳು ಕಳ್ತಲೆಯ ಬಿಣ್ಪೊರೆಗೆ ಕಳೆ
ಗುಂದುತಿದೆ; ನಂದುತಿದೆ ಪೌರುಷಂ; ದೀನತೆಗೆ
ಸಂದುಹೋಗಿದೆ ಜೀವಮಿಂತಿರಲದೇನೊಸಗೆಯೋ ನಮ್ಮ ನಾಡಜನಕೆ?


ಕನ್ನಡದ ಜನತೆಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು! ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಿಂದ ಇದ್ದೇವಾ? ನಿಜಕ್ಕೂ ದೀಪಾವಳಿಯು ನಾಡಿನ ಕತ್ತಲನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆಯೇ? ಕನ್ನಡಿಗರು ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಉದ್ಧಾರ ಮಾಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರಾ? ಹೇಡಿಗಳ ರೀತಿ ಒಂದು ಸಾಧನೆಯನ್ನೂ ಮಾಡದೆ, ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನೋಡಿ ನಕ್ಕು ನಾವೂ ನಗೆಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವಾ?

ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಸಂತೋಷ ಪಡುವಂಥ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀವಾ ಅನ್ನೋದು ಒಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿದೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದುಃಖ ಪಡುವ ಅಧಿಕಾರ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಎಲ್ಲವನಿಗೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಾವು ಇಂದು ಸಂತೋಷ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇವಾ? ಈ ಸಂತೋಷ ನಮ್ಮ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಇರುತ್ತದೆಯೇ? ಇದು ಬರಿ ಒಂದಿರುಳಿನೊಸಗೆ, ಅಂದರೆ ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬದ ಇರುಳಿನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಸಂತಸ. ನಂತರ, ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಜಂಜಾಟ, ಕಾವೇರಿ ಗಲಾಟೆ, ಆ ಗಲಾಟೆ - ಈ ಗಲಾಟೆ, ರಾಜಕೀಯ, ಟ್ರಾಫಿಕ್ಕು, ಮಾಲಿನ್ಯ, ಪರಭಾಷಾ ಹಾವಳಿ, ನಕ್ಸಲೀಯರ ಗಲಾಟೆ, ಅಂತ ನಾಡಿನ ತುಂಬಾ ಇಂಥಾ ಕಪ್ಪು ಸುದ್ದಿಗಳೇ. ಅಡಿಗರು ಹೇಳಿರುವಂತೆ ಬಾಳು ಕತ್ತಲೆಯ ಬಿಣ್ಪೊರೆಗೆ ಕಳೆಗುಂದುತಿದೆ, ನಂದುತಿದೆ ಪೌರುಷಂ - ಭಾಷೆ, ಭಾವ ಎಲ್ಲವೂ ನಮಗೆ ಇಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಅವಲಂಬಿತವಾಗುವಂತಹ ವಿಪರ್ಯಾಸವೊದಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಪೌರುಷವನ್ನು ಇಂಗ್ಲೀಷರಿಗೆ, ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ ಮಾರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಶತ್ರುಗಳು ನಮ್ಮವರೇ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ರೈತ ಅತಿವೃಷ್ಟಿ ಅನಾವೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಯೋಧ ನಾಡನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂಬ ಸದ್ಭಾವನೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣವನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಜನರಕ್ಷರು ಬಹುಪಾಲು ಮಂದಿ ನರಭಕ್ಷಕರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆಡಳಿತವರ್ಗದವರು ಕುರ್ಚಿಬಾಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಪ್ರಜೆ ಅತಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಬೆಲೆಯನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಇವೆಲ್ಲಾ ಇರುವಾಗ ದೀಪಾವಳಿಯ ಸಂತಸ ಪಡುವ ಹಕ್ಕು ಜನತೆಗಿದೆಯೇ?

ಬರಿಯ ಬಯಲಾಡಂಬರದ ದೀಪಗಳ ಸಾಲ
ನುರಿಸುವಿರದೇಕೆ ಕನ್ನಡರೆ? ನೀವಿಂದು ಸಿಂ
ಗರಿಸಿರೈ ಕರ್ಣಾಟಕಾಭಿಮಾನಜ್ಯೋತಿಯಿಂದೆ ನಿಮ್ಮದೆವನೆಯನು.
ಹರಿದು ಹಸಗೆಟ್ಟ ನಾಡಿದನೊಂದುಗೂಡಿಸುತೆ
ನೆರೆನಾಡಿಗರ ಕೂಡೆ ತಲೆಯೆತ್ತಿನಿಂತು ಬಿ
ತ್ತರಿಸಿರೊಸಗೆಗಳನಂದೇ ಸಾರ್ಥಮಹುದು ದೀವಳಿಗೆ ನಮ್ಮೀ ನಾಡಿಗೆ.


ನಾವು ಸಂತೋಷ ಪಡಲೇ ಬಹುದಾದ ಅರ್ಹತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಹೇಗೆ? ಅಡಿಗರ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆಂದರೆ ಇದೇ. ಅವರು ಎಂದೂ ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ವೈಭವೀಕರಿಸಿ ಅವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೂ ಉಪಾಯ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನೋವಿಗೂ ಸಾಂತ್ವನ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬಂಧನಕ್ಕೂ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇವರ ಕಾವ್ಯದಲ್ಲಿ "ಪಾಸಿಟಿವ್" ಭಾವನೆ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತೆ. ಬರೀ ದೀಪ ಹಚ್ಚಿದರೆ ಸಾಲದು, ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿಮಾನದ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗ ಬೇಕು. ಆಗ ನಿಜವಾದ ಸಂತಸ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆಡಂಬರಗಳು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು. "ನಾವು ಖನ್ನಡಿಗರು..." ಅಂತ ಆಂದೋಲನ ಮಾಡುವ ಚಳುವಳಿಗಾರರು, "ರಾಜ್ಯೋಸ್ತವ" ಆಚರಿಸುವ ಕನ್ನಡ ಸಂಘಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೂ ತಪ್ಪದೇ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನರ್ಪಿಸುವ ಕ್ರಿಮಿನಲ್ಲುಗಳು, ಗೋಮುಖವ್ಯಾಘ್ರರು, "ಹೊಡಿ ಮಗ ಹೊಡಿ ಮಗ.." ಅಂತ ಗಣೇಶನ ಮುಂದೆ ಹಾಡುವ ಗಣೇಶನ ಭಕ್ತರು, ಬೂಟಾಟಿಕೆ ದಾಸನಿಗೆ "ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ" ನಾಮ ಅನ್ನುವಂತೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ವಿಭೂತಿ, ಮುದ್ರೆ, ನಾಮಾದಿಗಳನ್ನು ಬಳೆದುಕೊಂಡಿರುವ ಅಲ್ಪಜ್ಞ ಆಚಾರಿಗಳು, ಇವರೇ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದರ ಜೊತೆಗೆ, ಹೊರದೇಶಕ್ಕೆ ಗುಲಾಮಗಿರಿತನ ಇನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತಿದೆ ನಮ್ಮ ನಾಡು. ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಜಗಳಗಳು. ಕೊಡಗಿನವರು, ಮಂಗಳೂರಿಗರು, ಬೆಳಗಾವಿಯವರು, ಮೈಸೂರಿನವರು ಅಂತ ನಮ್ಮ ನಮ್ಮಲ್ಲೇ ಭೇದ. ನಮಗೆ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯ ಕೊಡಿ, ನಮ್ಮ ಆಡಳಿತ ಭಾಷೆ ಬದಲಾಯಿಸಿ ಅಂತ ಬೇರೆ ಆಗ್ರಹಗಳು. ನಾಡು "ಹರಿದು ಹಸಗೆಟ್ಟಿದೆ" ಎಂದು ಅಡಿಗರು ಹೇಳಿರುವುದು ಇಂದಿನ ನಾಡಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಹರಿದು ಹಸಗೆಟ್ಟಿರುವ ನಾಡನ್ನು ಒಂದುಗೂಡಿಸುವ ನಿಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನೆರೆಹೊರೆಗಳಾದ ರಾಜ್ಯಗಳ ಜೊತೆ ನಗುನಗುತ್ತ, "ನಾವೂ ನಿಮ್ಮ ಸಮ" ಎಂದು ತಲೆಯೆತ್ತುವಂತಾಗಲೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ, ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಬೆಳಗಿದರೆ ಆಗ ನಾವು "ಕನ್ನಡರು" ಆಚರಿಸುವ ದೀಪಾವಳಿಯು ಸಾರ್ಥಕತೆಯನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ.

ಅಡಿಗರು ಇಲ್ಲಿ "ಕನ್ನಡಿಗರು" ಅನ್ನುವ ಬದಲು "ಕನ್ನಡರು" ಎಂದು ಬಳಸುತ್ತಾರೆ. ಕನ್ನಡಿಗ ಅಂದರೆ ಕನ್ನಡ ಮಾತನಾಡುವವನು. ಆದರೆ "ಕನ್ನಡರು" ಎಂದರೆ ಕನ್ನಡವನ್ನೇ ತಮ್ಮ ತನವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುವವರು ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.
ಇಂಥಾ ದೀಪಾವಳಿಯು ಸಮಸ್ತ ಕನ್ನಡಿಗರ ಪಾಲಿಗೆ ಬರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸೋಣ.
ದೀಪಾವಳಿಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

-ಅ
28.10.2007
10PM

Thursday, November 8, 2007

ಶೂಟ್ ಮಾಡ್ಬೇಕಾದ್ರೆ...

ನಾನು ನೋಡಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು.. ಈ ಡೈಲಾಗು ವಿಶ್ವವಿಖ್ಯಾತ..

ಈ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯೋ ಅಷ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ಜನಕ್ಕೆ ಇರೋದು. ಗ್ರೇಟೆಸ್ಟ್ ಮೂವಿ ಆಫ್ ಹಾಲಿವುಡ್ ಅಂತ ಒಂದು ಪತ್ರಿಕೆ ಹೇಳಿದೆ. ಅದನ್ನೇ ನಾನು ಹೇಳಲು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಲ ನೋಡಿ ಆಗಿದೆ..



-ಅ
08.11.2007
1.40AM

Tuesday, November 6, 2007

ವರ ಪಡೆದ ತಪಸ್ವಿ ನಾನು

ವರವೆಂದು ಹೆಸರು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಶಾಪಕ್ಕೆ
ಅಂತರ್ಜಾಲವೆಂಬ ಜಾಲದೊಳು ಸಿಲುಕಿದ ಬಿ.ಎಸ್.ಎನ್.ಎಲ್ ಎಂಬ
ಶುದ್ಧ ಅಪ್ರಬುದ್ಧ ಅಬದ್ಧ ಅಸಂಬದ್ಧ ಅಶುದ್ಧ
ಜಾಲದಾಯಕನೆಂಬ ನಂಜಿನ ಕೂಪಕ್ಕೆ
ಎಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು, ಬಿ.ಎಸ್.ಎನ್.ಎಲ್ಲೇ ಬೇಕೆಂದು ಅರಸಿದ ಪಾಪಕ್ಕೆ!

ಜಾಲವರ್ಪಿಸಿ ಮರೆಯಾಗುವುದು, ಮರೆಯಾದರೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿರುಗುವುದದೆಂದಿಗೋ ಅರಿಯೆ
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮಗಿದೊಂದು ನಿಜವಾದ ಅರಿಯೇ
ಜನರ ಹಣ ನುಂಗಿ, ತದಕಾರಣವವರ ತಾಳ್ಮೆ ಇಂಗಿ
ಮೊಗದಿ ಮೊಳಗುವುದು ಕ್ರೋಧೋರಗವ ಕೆರಳಿಸುವ ಪುಂಗಿ
ಹೇಳು, ನೀನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಸರಿಯೇ, ಇದನ್ನು ನಾನರಿಯೆ, ನೀನೆನ್ನ ಸಧ್ಯದ ಅರಿಯೇ!

ಜಾಲದ ಕಥೆಯೊಂದೆಡೆ. ಜ್ಯೋತಿಯಿಂದ ತಮಸ್ಸಿಗೆ ಕರೆದೊಯ್ವ ವಿದ್ಯುದಿಲಾಖೆಯ ವರವೋ ಧಿಡೀರ್ ಅತಿಥಿ
ಬರೆಯುತಲಿದ್ದ ಅಂಕಣವನುಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸುವುದರೊಳಗಾಗದೇ ಇರುವುದೇ ನಮ್ಮ ತಿತಿ?
ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಈ ಎರಡು ಸಂಸ್ಥೆಯನು ನಂಬಿದವರಿಗೆ ಶೂನ್ಯ ಮತಿ
ಅರಸುವಂತಾಗಿಹೆನು ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಜಾಲದ ಹಿಂಡಿನೊಡಗೂಡಿದ
ಸರ್ವಕಾಲವೂ ಸದಾ ಸಂತಸವೀವ ವಿದ್ಯುಜ್ಜಾಲದಾಯಕವೆಂಬ ರತಿ

ರತಿಯನರಸಿ ಕರೆಗೈದರೆ ಚಲನವಾಣಿಯದೊಂದು ವರ, ಆಡುವುದು ಕೇಳದು, ಕೇಳಲು ತಾನಾಡದು
ಕರೆಯನೆಸೆದು ಕಾನನವ ಸೇರಲು ಕಾಯ್ದಿರಿಸುವೆಡೆಗೆ ಹೋದರಿನ್ನೊಂದು ಕಡೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವು ಜಾಲದಾಯಕನ ವರ
ಹೇಗೋ ಟಿಕೀಟು ದೊರಕಿತೆಂದು ಬಸ್ಸಿಗೆ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ಕಾದೆ, ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ವರವಿರಲಿಲ್ಲ
ಬಿ.ಎಸ್.ಎನ್.ಎಲ್, ಕೆ.ಪಿ.ಟಿ.ಸಿ.ಎಲ್., ವೋಡಾಫೋನ್‍ಗಳ ವರಹಗೆಯಿಂದ ತಲೆತಪ್ಪಿಸಿ ಕಾಡಿನೊಳು ಮರೆಯಾಗಲು ಹೊರಟವನಿಗೆ
ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡಾದರೂ ಬಾರದ ಕೆ.ಎಸ್.ಆರ್.ಟಿ.ಸಿ. ವರ ಕಾದಿತ್ತು!! ಅಯ್ಯೋ ವರವಿಲ್ಲದ ಬದುಕಿಲ್ಲವೇ?

- ಅ
06.11.2007
1.30AM

Thursday, November 1, 2007

ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ

ಕನ್ನಡ ನಾಡ ಹಬ್ಬ ಕನ್ನಡಿಗರೆದೆ ಬೆಳಗಲಿ.

ಸಕ್ಕದಮಂ ಪೇಳ್ದೊಡೆ ನೆರೆ
ಸಕ್ಕದಮಂ ಪೆರ್ಗೆ ಶುದ್ಧ ಕನ್ನಡದೊಳ್ ತಂ
ದಿಕ್ಕುವುದೇ ಸಕ್ಕದಮಂ
ತಕ್ಕುದೆ ಬೆರೆಸಲ್ಕೆ ಘೃತಮುಮಂ ತೈಲಮುಮಂ
- ನಯನಸೇನನ ಧರ್ಮಾಮೃತ
-ಅ
01.11.2007
10.30AM

Thursday, October 25, 2007

ತುಡಿತ..

ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷ ಆಗೋಯ್ತು... ನಾನು ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ಗೆ ತುರ್ತಾಗಿ ಹೋಗಬೇಕು... ಯಾರಾದರೂ ಕರ್ಕೊಂಡ್ ಹೋಗಿ ಪ್ಲೀಸ್...

ಹೊಗೆಯ ಹಗೆಯನು ಬಿಟ್ಟೋಡಿ
ಖಗಸಖ್ಯ ಪಡೆವ ಹಂಬಲದಿ..
ರಾಜಕೀಯದ ಚಕ್ರವ್ಯೂಹದಿಂದ
ಹೊರತಪ್ಪಿಸುವ ಹಸಿರು ಬೆಂಬಲದಿ..
ಕಾನನವ ಹೊಕ್ಕು ನೆಲೆಸುವ ತವಕದಲಿ ಬಳಲುತಿಹೆನು

- ಅ
25.10.2007
2.30PM

Sunday, October 21, 2007

ಅರ್ಧದಾಯುಷ್ಯ..

ಅಕ್ಕನ ಮನೆಯ ಗೃಹಪ್ರವೇಶ - ಅವಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಾವನಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ... ಅವಳ ಮನೆಯ ಹೆಸರನ್ನೇ ಕದ್ದು ನಾನು ನನ್ನಂಕಣನಾಮವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕೊಂದು ವಿಶೇಷ ಕೃತಜ್ಞತೆ. ಮನೆಯು ಸ್ವರ್ಗವಾಗಲಿ.

ಕವಿಯ ಹೃದಯದಿ
ದಿವಿಯೇ ತುಂಬಿಹುದು
ಸವಿಯ ಕ್ಷಿತಿಜದಿ
ಭುವಿಯನಿಂಪನನುಭವಿಸುವ ಒಳಮನದ
ಕಿವಿಯೇ ತುಂಬಿಹುದು
ರವಿಶಶಿಯೊಡನಾಟದಂತೆ..

ನನ್ನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ.. ಕೆಲವು ಗಳಿಗೆಗಳು ಉಳಿದಿವೆ.. ನನ್ನ ಅರ್ಧದಾಯುಷ್ಯ ಮುಗಿಯಿತೆನಿಸುತ್ತೆ - ಸಾಯುವವರೆಗೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ನನಗೂ ಒಂದು ಶುಭಾಶಯ. ಒಳ್ಳೇದಾಗ್ಲಿ ನನಗೆ.. Happy Birthday to Me... ನನಗೆ ನನ್ನದೇ ಮೊದಲ ವಿಷ್!

ಹುಟ್ಟಿದ ದಿನ ಅಪ್ಪನ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ. ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಮಾತಾಡಿಲ್ಲ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ, ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ಓಡಾಡಿಲ್ಲ. ಮುದ್ದು ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡ ನೆನಪಿಲ್ಲ, ಬೈಸಿಕೊಂಡ ನೆನಪೂ ಇಲ್ಲ. ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದೇ ನಡೆದ ಶವಯಾತ್ರೆ ಮಾತ್ರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿದೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ಬರುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಒರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ದೀಪಾವಳಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಬೈಯ್ಯುತ್ತೇನೆ. ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬಂದು ನಿಲ್ಲುವ ಇಂದಿನ 'ನನ್ನನ್ನು' ನೋಡಿ, ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲವೆಂದು ತಲೆಯಾಡಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಕನಸಿನ ಕುದುರೆಯ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಓಡಲೆತ್ನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಕ್ಕ, ಗುರುನಾಥ ಗಿರೀಶರು ಅಪ್ಪನ ಸಾಮಿಪ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತಸಪಡುತ್ತೇನೆ. ಅತ್ತೆಯು ಬದುಕಿನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸವಿಯುವಂತೆ ಆದರ್ಶದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಹರಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಮ್ಮ ಮರೆವನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತೊಂದು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಬರುತ್ತದೆ. ಮತ್ತದೇ ನೆನಪು, ಮತ್ತದೇ ಬಾಷ್ಪ!!

-ಅ
21.10.2007
3.20AM

Friday, October 19, 2007

ಇವೆಲ್ಲಾ ಇರದಿದ್ದರೆ...

ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳನ್ನು "ಹೇಟ್" ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ಸುತ್ತೆ ನಂಗೆ.. ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಉರಿದು ಹೋಗುವಂಥಾ ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳು ಈ ಕೆಳಕಂಡಂತಿವೆ.

--> ಆಟೋ ಪ್ರಯಾಣ

--> ಮೊಬೈಲ್ ಫೋನ್‍ ಹರಟೆ

--> ಧೂಮಾಪಾನ ಮಾಡುವವರ ಸಾಮೀಪ್ಯ, ಸಹವಾಸ

--> ಪಾರ್ಕ್ ಅಲ್ಲಿ ಮೈ ಮೇಲೆ ದೇವರು ಬಂದವರಂತೆ ವಾಕಿಂಗ್ ಮಾಡೋದು

--> ಹಾರ್ಲಿಕ್ಸು, ಬೋರ್ನ್ವೀಟಾ

--> ಮೈಸೂರ್ ಪಾಕ್ ಅನ್ನೋ ಸ್ವೀಟು

--> ಗಾಡಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಇಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೂ ಬರಗೆಟ್ಟ ಕೆಲ ಸಂಚಾರಿ ನಾಯಿಗಳು ಅಲಿಯಾಸ್ ಪೋಲೀಸರು

--> ಟಿ.ವಿ. ಎಲ್ಲಾ ಮೈಲಿಗೆಯಾಗುವಂತೆ ದಿನಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ "ಹೊಲಸು ಚೇತನ"ದ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು

--> ಗಂಡು - ಹೆಣ್ಣು ಭೇದ, ಸ್ತ್ರೀವಾದ - ಪುರುಷವಾದ (ಶಾವನಿಸಂ)

--> ಜಾತೀಯತೆ, ಮತೀಯತೆ, ಧರ್ಮಾಂಧತೆ

--> ವ್ಯಕ್ತಿ ಪೂಜೆ, ಗೊಡ್ಡು ಸಂಪ್ರದಾಯ

--> ಗಾಡಿಯ ಹಾರ್ನ್, ಹೊಗೆ

--> ದೀಪಾವಳಿ ಹಬ್ಬ, ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬ, ಹೋಳಿ ಹಬ್ಬ

--> ಮದುವೆ ಊಟ, ತಿತಿ ಊಟ, ಪೀಡ್ಜಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಮಣ್ಣು ಮಸಿಗಳು, ಪಾರ್ಟಿಗಳು

--> ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಸಿಸ್ಟಮ್ ಬಳಸುವುದು

--> ಪುಸ್ತಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಗಾಗಿ ಮೇಲಿನ ತುದಿಯನ್ನು ಮಡಚುವುದು

--> ಬೆಟ್ಟ ಹತ್ತುವಾಗಲೂ ಬಿಸೆಲೆರಿ ನೀರು ಕುಡಿಯುವುದು

--> ಅನೃತದೊಡೆತನ

--> ರಾಕ್ ಮ್ಯೂಸಿಕ್ಕು

--> ಸರ್ವಕಂಪ್ಯೂಟರೀಕರಣ

--> ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಎರವಲು ಕೊಡುವುದು

--> ಸಂಗೀತವನ್ನು ಪೈರಸಿ ಮಾಡುವುದು (ವೀರಪ್ಪನ್ ವಾಸಿ ಅನ್ಸುತ್ತೆ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರಿಗಿಂತ)

--> ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡುವುದು

--> ಪಯಣ ಮುಗಿಸಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮರಳುವುದು

--> ಹೊರಗಿನವನು ಬೆಂಗಳೂರನ್ನು ಬೈಯ್ಯುವುದು

--> ಕನ್ನಡ/ಸಂಸ್ಕೃತ ಪದಗಳನ್ನು ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಉಚ್ಚಾರಣೆ ಮಾಡುವವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುವುದು

--> ದುಡ್ಡಿಗೋಸ್ಕರ ಯಾವ ದೇಶಕ್ಕೂ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುವ ಮನೋಭಾವನೆ

--> "ಇಲ್ಲೇನಿದೆ?" ಅನ್ನುವ ಅವಹೇಳನದ ಮಾತುಗಳು

--> "ನೀನೊಬ್ಬ ಹೀಗಿದ್ರೆ ದೇಶ ಉದ್ಧಾರ ಆಗುತ್ತಾ?" ಅನ್ನೋ ನಾಲಿಗೆಗಳು

--> ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವುದು

--> ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕೀಳಾಗಿ ನೋಡುವುದು

--> ಮರ ಕಡಿಯುವ ಕೈ

--> ಹಾವು ಹೊಡೆಯುವ ಕೈ

--> ಹೂವು ಕೀಳುವ ಕೈ

--> ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಿಸಾಡುವ ಕೈ

--> ಪರ್ಸನಾಲಿಟಿ ಡೆವೆಲೆಪ್ಮೆಂಟ್ ಪುಸ್ತಕಗಳು

--> ಹೈ ಹೀಲ್ಡ್ಸ್ ಚಪ್ಪಲಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ಗೆ ಬರುವ ಹೆಂಗಸರು

--> ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬೀಡಾ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ಬಸ್ಸಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಬಂದು ಕೂರುವವರು

--> ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಲು ಹೆಲ್ಮೆಟ್

--> ಬೀಟ್‍ರೂಟ್ ಪಲ್ಯ/ಸಾರು/ ಇತ್ಯಾದಿ ಬೀಟ್‍ರೂಟ್ ಇಂದ ಮಾಡಿದ ತ್ಯಾಜ್ಯ (ತಿನಿಸು ಅಂತಾರೆ ಜನ)..

- ಅ
20.10.2007
12.30AM

Tuesday, October 16, 2007

ಹುಚ್ ಬಿಲ್ಲು

ಹೀಗೊಂದು ಬಿಲ್ ಸಂದೇಶ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್‍ಗೆ ಬಂದಿತು. ಹೇಗೆ ಪಾವತಿ ಮಾಡಲಿ ಅನ್ನೋದು ನನ್ನ ಸಮಸ್ಯೆಯಾಗಿದೆ.

Dear Customer, the total outstanding as on 16-OCT-07 is Rs. -314.9 in which the billed amt is Rs. -361. and the approx unbilled amt is 46.1 which does not include any discounts, rental charges and service tax. Credit limit of Rs.1417 has been assigned for your Vodaphone mobile a/c no. . Your bill due date is 30-OCT-07.

ಮೊದಲಿಗೆ ಈ ದರಿದ್ರ ಸಂದೇಶ ಯಾವ ಪಂಡಿತನಿಗೆ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೆ?

-314.9 ರೂಪಾಯಿಗಳಲ್ಲಿ -361 ರೂಪಾಯಿ ಬಿಲ್ ಮಾಡಿದೀವಿ ಅಂದ್ರೆ ಏನರ್ಥ?

ಹಾಳಾಗಿ ಹೋಗಲಿ, ಈ ಮೈನಸ್ ಹಣ ಪಾವತಿ ಮಾಡೋಕೆ ಡ್ಯೂ ಡೇಟ್ ಬೇರೆ ಬೇಕಾ ಕರ್ಮಕಾಂಡ!!!

ಆ ಮೈನಸ್ ಹಣಕ್ಕೆ ಡಿಸ್ಕೌಂಟ್ ಏನೂ ಕೊಡಲ್ವಂತೆ ಬೇರೆ!

-ಅ
16.10.2007
10.25PM

Wednesday, October 10, 2007

ಲತಾಂಗಿ..

ಲತಾಂಗಿ..
ನಿನ್ನೆ ಮನೆಮಟ್ಟದಲ್ಲೇ ಅಮ್ಮನ (ನಮ್ಮ) ಮೊದಲ ಸಿಡಿಯನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದೆವು. ಅತಿಥಿಗಳು - ಅಮ್ಮ, ಅತ್ತೆ, ನಾನು, ಅಕ್ಕ, ಭಾವ, ಅಶೋಕ, ಶಾರದಾ ಅತ್ತೆ, ಪೃಥ್ವಿ, ಪರ್ಣಿಕಾ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಆನಂದ. ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಶುಭಾಶಯ.

ವಿದುಷಿಯಾಗಿ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ, ಸಿ.ಡಿ. ಮಾಡುವ ಕಾಲ ಇಂದು ಬಂದಿದೆ! ಯಾವಾಗ ಏನೇನು ಆಗಬೇಕೋ ಆಗಲೇ ಬೇಕು. ಗೆಳೆಯರಿಗೆಲ್ಲಾ "ನಮ್ಮಮ್ಮಂದು ವೀಣಾವಾದನ ಸಿ.ಡಿ." ಎಂದು ಯಾವಾಗ ಕೊಡುತ್ತೇನೋ ಅಂತ ಕಾಯುತ್ತಾ ಇದ್ದೇನೆ. ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೆಮ್ಮೆಯಿರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೇ?


ಸ್ವಂತ ತಾತನ ಕೃತಿಗಳನ್ನು ಅಮ್ಮನ ವೀಣಾವಾದನದಲ್ಲಿ ಕೇಳೋಕಿಂತ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಭಾವನೆ ಬೇರೇನಿದೆ? ಜೊತೆಗೆ ಸಾಮಜವರಗಮನ, ಮನವ್ಯಾಲಗಿಂಚರಾದಟೇ, ರಘುವಂಶಸುಧಾ, ಧನಶ್ರೀ ತಿಲ್ಲಾನ - ಇವೆಲ್ಲಾ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮೂಡಿ ಬಂದಿರೋದನ್ನು ಹೆಡ್ ಫೋನ್ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೇಳಿದಾಗ ಒಳಗೇ ಏನೋ ಒಂದು ತೆರನಾದ ಸಂತಸದ ಸಂಗೀತ ಉಲಿಯುತ್ತೆ. ನಮ್ಮಮ್ಮ ನುಡಿಸಿರೋದು!!

'ಲತಾಂಗಿ'ಯನ್ನು ಫೀಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಕೊಂಡುಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಕೃತಜ್ಞತಾಪೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳನ್ನರ್ಪಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸೋದೇ ಇಂಥಾ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಫೀಸುಗಳು ಅಲ್ಲವೇ?

ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ ಶ್ರೀ..

ನಾಳೆ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿ ಶ್ರೀ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ. ಅವಳ ಪರಿಚಯ ಆದಮೇಲೆ ಇದು ಮೂರನೇ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ. ಸಕಲ ಶ್ರೀ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಗಲಿ. ಮುದ್ದಿನ ಮೊಮ್ಮಗು ಅದು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರಲಿ - ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಎಲ್ಲದರಲ್ಲೂ ಯಶಸ್ಸು ಸಿಗಲಿ ಎಂದು ಮನದಾಂತರಾಳದಿಂದ ಹರಸುತ್ತೇನೆ. All the best, ಶ್ರೀ!


ಇದು ನಿನಗೊಂದು ಸಣ್ಣ ಉಡುಗೊರೆ..

ನದಿಚೆಲುವಿನಂತೆ ಎದೆಯೊಳಡಗಿ
ಹುದುಗಿ ಉಳಿದಿದ್ದ ಚೈತನ್ಯವನಗೆದು
ಬದುಕ ಹಂತದಿ ನಗುವ ತಂದ
ಚದುರಂಗದರಸಿ ಬಾಳಲಿ
ಮುದವಿರಲಿ ಚಿರವಾಗಿ..

-ಅ

ಶ್ರೇಯಸ್ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ
ಗೆಳೆಯ ಶ್ರೇಯಸ್ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಹದಿನಾಲ್ಕನೇ ತಾರೀಖು. ಅವನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇರ್ತೀನಿ. ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಈ ಪ್ರವಾಸದ ಯೋಜನೆಗೂ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ - ಒಂದು ವರ್ಷದ್ದು. ಸೋ, ಶ್ರೇಯಸ್ ಹಾಗೂ ಅವನ ಮನೆಯ ಪ್ರವಾಸ ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು. ಶ್ರೇಯಸ್ ದೆಸೆಯಿಂದ ಅನೇಕ ಸಾಧನೆಯ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಿದ್ದೀನಿ ನಾನು. ಕೃತಾರ್ಥ ನಾನು! ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಕ್ಕಿದ್ ಭಾಷಣ!

-ಅ

10.10.2007

11PM



Monday, October 8, 2007

ಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲ ಸಾಯದೇ ನಿಲ್ಲೆ..

ಶೃಂಗೇರಿಯಿಂದ ಬರುವಾಗ ಐ-ಪಾಡ್ ಅಲ್ಲಿ ಎಂ.ಎಸ್. ಸುಬ್ಬುಲಕ್ಷ್ಮಿಯವರ "ನಿನ್ನುವಿನಾ ನಾಮದೆಂದು..." ಕೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ ಯಾವುದೋ ಲೋಕದೊಳಗೆ ಕಳೆದು ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಕೆಲವು ಆಲೋಚನೆಗಳು ಬಂದವು.

ಈ ವಿಶ್ವವು ಯಾರ ಹುಟ್ಟನ್ನೂ, ಯಾರ ಸಾವನ್ನೂ ಲೆಕ್ಕವಿಟ್ಟಿಲ್ಲ. No one is indespensible in this universe. ಬದಿಗಿಡೋಣ ಈ ವಿಷಯವನ್ನು.

ಈ ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಾವು ಯಾಕೆ ಬರುತ್ತೋ ಅಂತ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದುಡಿದ ಮೇಜರ್ ಸಾವಿನ ವಿಷಯವನ್ನು ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮೊನ್ನೆ ಓದಿದಾಗ, ಈ ಹಾಳಾದ್ದು ಸಾವು ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಿ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಿ ಅಂತ ಅರಚಾಡುತ್ತಿರುವವನನ್ನು, ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಧಿಕಾರ ಕೊಡಲ್ಲ ಅಂತ ತನ್ನ ತಾತನ ಮನೆಯ ಆಸ್ತಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವವನನ್ನು, ನಿದ್ದೆ-ಮುದ್ದೆಗಳೇ ಸಾಧನೆಯೆಂದು ಇಷ್ಟ ಬಂದ ಹಾಗೆ ನಿರ್ಣಯಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತಿರುವ ದಡ್ಡಶಿರೋಮಣಿಯನ್ನು ಏಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತಿಲ್ಲ? ಪಾಪಿ ಚಿರಾಯು!! ಆದರೆ ಯಾವಾಗ್ಲಾದ್ರೂ ಬಂದೇ ಬರುತ್ತೆ ಸಾವು. ನನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆಂದರೆ, ಈ ಅಕಾಲ ಮೃತ್ಯು ಇವರುಗಳಿಗೆ ಬರೋದೇ ಇಲ್ಲ. ಕಡೇ ಪಕ್ಷ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಹೃದಯ ಬೇನೆ? ಛೆ!! ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಬರಲಿ.

ಈ ಸಾವು ಕೆಲವು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಯಾಕಾದರೂ ಬಂದಿತೋ ಏನೋ! ಎಂ.ಎಸ್. ಸುಬ್ಬುಲಕ್ಷ್ಮಿ, ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ, ಆಲ್ಬರ್ಟ್ ಐಸ್ಟೈನ್, ಕುವೆಂಪು, ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್, ಇವರೆಲ್ಲಾ ಯಾಕೆ ಸತ್ತರು? ಛೆ, ಸಾವು ಬರಲೇ ಬಾರದಿತ್ತು ಇವರುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಅಂತ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಸೃಷ್ಟಿನಿಯಮ!!

ನೀವೂ ಸಾಯಬೇಕು, ನಾನೂ ಸಾಯಬೇಕು..

ಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲ ಸಾಯದೇ ನಿಲ್ಲೆ, ಹೊಸತಾಗಿ ಹುಟ್ಟುವರ್ಗೆಡೆಯೆಲ್ಲಿ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ!

-ಅ
08.10.2007
6.50AM

Thursday, October 4, 2007

ಚತುರ್ಮುಖ..

ಇಬ್ಬರೊಡಗೂಡಿಸಿದರೆ.....

ನಾನು - ಶ್ರೀಧರ

ಪ್ರಯಾಣ ಬಹು ಮುಖ್ಯವಾದ ಹವ್ಯಾಸ, ಕಾಫಿ ಎಂದರೆ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬಾಯಿ, ಪುಸ್ತಕ ಓದೋದು ಬದುಕಿನ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಆದ್ಯತೆಗಳಲ್ಲೊಂದು, ಶ್ರೀಧರನ ನ್ಯಾಷನಲ್ ಕಾಲೇಜಿನ ಭಾಷೆಗೂ ನನ್ನ ಆಚಾರ್ಯ ಪಾಠಶಾಲೆ ಭಾಷೆಗೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇಲ್ಲ.

ಶ್ರೀಧರ - ಶ್ರೀಕಾಂತ

ಸ್ವಚ್ಛ ಕನ್ನಡ ಬರಹಗಾರರು, ಮೌನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲುಮೌನಿಗಳು, ಚಾರಣಾಸಕ್ತರು, ತಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಾವು ಲೀನವಾಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವರು.

ಶ್ರೀಕಾಂತ - ಶ್ರೀನಿವಾಸ

ಸಕ್ಕದಪ್ರಿಯರು, ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಭಿಮಾನಿಗಳು, ಚಾರಣಾಸಕ್ತರು, ಅಪ್ರತಿಮ ಲೇಖಕರು, ತರ್ಕಸ್ವಭಾವದವರು, ಮೇಲ್ಪೇಳ್ದಂತೆ ತಮ್ಮ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಾವು ಲೀನವಾಗುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳವರು.

ಶ್ರೀನಿವಾಸ - ಶ್ರೀಧರ

ಒಟ್ಟಿಗೇ ವ್ಯಾಸಂಗ ಮಾಡಿದವರು, ಉತ್ತಮ ಬರಹಗಾರರು, ಕನ್ನಡಾಭಿಮಾನಿಗಳು, ಪ್ರೇಮಚಿತ್ತರು, ಚಾರಣಾಸಕ್ತರು, ಒಬ್ಬ ಕಾಫಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಟೀ - ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತೇಜನಾರ್ಥಿಗಳು.

ಶ್ರೀಕಾಂತ - ನಾನು

ಒಟ್ಟಿಗೇ ಪಾಠ ಕಲಿತವರು, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವರು, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಚಾರಣ ಮಾಡುವವರು, ಬರೆಯುವ, ಓದುವ ಹಂಬಲವನ್ನು ಹೊತ್ತವರು.

ಶ್ರೀನಿವಾಸ - ನಾನು

ಕಾವ್ಯಪ್ರೇಮಿಗಳು, ಚಾರಣ ಪ್ರೇಮಿಗಳು, ಸಂಗೀತಾಭಿಮಾನಿಗಳು, ಸಾಹಿತ್ಯಾಭಿಮಾನಿಗಳು.

ಇಬ್ಬಿಬ್ಬರನೊಡಗೂಡಿಸಿದರೆ...

ಶ್ರೀಕಾಂತ, ಶ್ರೀಧರ - ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ನಾನು

ಇವರು ರಾತ್ರಿ ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಬೇಕಾದರೂ ಎದ್ದಿರುತ್ತಾರೆ, ನಾವು ಹಾಗಲ್ಲ ನಮಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ತಾಕತ್ ಇಲ್ಲ ಬಿಡಿ. ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ವೃತ್ತಿಯಿಂದ ರಾತ್ರಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿ ಅನುಭವವಿದೆ. ಅವರು ಗದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು comfortable ಆಗಿದ್ದರೆ ನಾವು ಗದ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಪದ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಆನಂದ ಪಡುವುದು ಅಭ್ಯಾಸ.

ಶ್ರೀಧರ, ಶ್ರೀನಿವಾಸ - ನಾನು, ಶ್ರೀಕಾಂತ

ಒಟ್ಟಿಗೇ ಓದಿದವರು ಇವರು, ಒಟ್ಟಿಗೇ ಒಂದು ವರ್ಷ ಐ ಐ ಎಚ್ ಟಿ ಅಲ್ಲಿದ್ದೂ ನಂತರ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್ ನಡೆಸಿದವರು ನಾವು. ನಾವು ಇವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದರೆ ಅನೇಕ ಚಾರಣಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ, ಕಾಲು ಹೊರಗೆ ಚಾಚಲು ಸದಾ ಸಿದ್ಧ!

ಶ್ರೀನಿವಾಸ, ಶ್ರೀಕಾಂತ - ಶ್ರೀಧರ, ನಾನು

ಎರಡು ಗುಂಪೂ ಸಂಸ್ಕೃತಪ್ರಿಯರು - ಆದರೆ ಅವರ ಸಂಸ್ಕೃತವೇ ಬೇರೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತವೇ ಬೇರೆ!!


-ಅ
04.10.2007
1.40AM

Thursday, September 27, 2007

ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ..

ಪಯಣ ಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿ ಏಳು ವರ್ಷಗಳಾಗುತ್ತಾ ಬಂತು. ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು, ಏನೇನು ಜಾಗಗಳಿಗೆ ಪಯಣ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ ಅಂತ ಒಂದು ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಮಾಡ್ಬೇಕು. ಬಹುಶಃ ಇನ್ನೊಂದು ನಲವತ್ತು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಮುಗಿಸ್ಬಿಡ್ತೀನಿ ಆ ಲಿಸ್ಟ್ ಅನ್ನು.

ಪಯಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೊಬಗನ್ನು ಸವಿದಿದ್ದೇನೆ, ಬೆಟ್ಟ-ಗುಡ್ಡ-ಗಿಡ-ಮರ-ಹಕ್ಕಿ-ಪ್ರಾಣಿ-ಹುಳು-ಜಿಗಣೆ-ಜಲಧಾರೆ-ನದಿ-ಕಡಲು-ಹಿಮ-ಮಂಜು-ಹೂವು-ಮುಗ್ಧ ಜನ- ಎಲ್ಲದರ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಮನಗಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಕಲೆಯ ವೈಭವವನ್ನು ಕಂಡು ಬೆರಗಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಾಣಾಪಾಯದಿಂದ ಪಾರಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ - ಮಾಡಿಸಿದ್ದೇನೆ - ಇನ್ನು ಮುಂದೆಯೂ ಇವೆಲ್ಲವೂ ಸಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಉಸಿರಿರುವ ವರೆಗೂ.. ಜಗತ್ತಿನ ವಿಸ್ಮಯವನ್ನು ಬಾಳಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ಬದುಕಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನನ್ನ ಸಹಪಯಣಿಗನನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇನೆ. ಪಯಣದ ಹಾದಿ ಸಾಹಸಮಯವಾದಷ್ಟೂ ಆಕರ್ಷಣೆ ಹೆಚ್ಚುತ್ತೆ. ಸಾಹಸಮಯ ಪಯಣವು ನನ್ನೊಡಲಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಗಿ ಹೋಗಲಿ!

ಇಂದು ವಿಶ್ವ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ದಿನ!

ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮವು ನನಗೆ ಅನ್ನ ಕೊಟ್ಟಿದೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಮುದವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ, ಜನ್ಮಬಂಧುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದೆ - ಇದಕ್ಕೆ ನಾನು ಈ ಉದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಚಿರಋಣಿ.

ಇಡೀ ವಿಶ್ವವೇ ನಮ್ಮ ಪಯಣದ ಪರಿಧಿಯಾಗಿರಲಿ.. ನಾವು ಪಯಣಿಗರೂ ಇಡೀ ವಿಶ್ವಕ್ಕೆ ಸೇರಿದವರು, ಜಗತ್ತು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಹರಸಲಿ!!

-ಅ
27.09.2007
10.20PM

ನಮಸ್ಕಾರ.. ವಾರ್ತಾ ವಿವರ..

ಇದು ವಾರ್ತೆಯ ವಿವರ..

CHENNAI, September 26: Irked by the step-motherly treatment meted out to the Indian hockey players by the central and four state governments, when compared to the sops given to cricketers after their win in the Twenty20 World Cup, the team members have decided to go on a 'hunger strike'.

Speaking to reporters, National Chief Coach, Joaquim Carvalho strongly objected to the announcement of cash awards by the Civil Aviation Minister Praful Patel and the state governments of Maharashtra, Haryana, Jharkhand and Karnataka to the cricketers while ignoring the victory of his wards in the Asian Continental Championship early this month.

"Why our hockey players are orphaned and why our politicians are biased towards Hockey, the national game?", Carvalho asked.

However, "we are grateful ever to the President of India for her sending individual letters congratulating the hockey players for their Asia cup win, without losing a match".

He declared that one coach and four players have planned to go on hunger strike before the Karnataka Chief Minister's house for his announcing Rs five lakh each to the members of the cricket team, while "treating the state hockey players like dust".

Carvalho said "Karnataka CM has not till date congratulated his state hockey players for the Asia Cup win".

"Coach, Ramesh Parameswaran, manager R K Shetty and four players (Vikram Kanth, V R Rahunath, S V Sunil and Ignace Tirkey, who was recently adjudged for the Ekalaywa Award by the Karnataka Government) are to go on hunger strike before the Karnataka Chief Minister's house', he said.


ಇವರಿಗೆ ನಮ್ಮ "ವಾರ್ತಾ" ತಂಡದವರಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಬೆಂಬಲವನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಎಂಬ ಖುರ್ಚಿಬಾಕನಿಗೆ ಬಹುಶಃ ಹಾಕಿ ಆಟದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ದೇಶದವರು ಗೆದ್ದರು ಎಂಬ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಅಥವಾ ಹಾಕಿ ಅಂತ ಒಂದು ಆಟ ಇದೆ ಅನ್ನೋದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟನ್ನು ಅಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸೋ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಆಡಿದರು, ಅದಕ್ಕೆ ಗುಡ್. ಚಪ್ಪಾಳೆ. ಅವರಿಗೆ ಏನು, ಹೇಗೆ ಪಾಲನೆ ಪೋಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಿದೆಯೋ ಸರ್ಕಾರ, ಅದೇ ಪಾಲನೆ ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಆಟಗಳಿಗೂ ಮಾಡಲಿ.

ಹಾಕಿ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಅಥ್ಲೆಟಿಕ್ಸು, ಈಜುಗಾರಿಕೆ, ಟೆನ್ನಿಸ್ಸು, ಫುಟ್‍ಬಾಲ್ - ಎಲ್ಲಕ್ಕೂ ಸಮವಾದ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ನೀಡಲಿ. ಚದುರಂಗದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ವರ್ಷದಿಂದ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ವಿಶ್ವನಾಥನ್ ಆನಂದ್ ಅಗ್ರಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಒಮ್ಮೆಯೂ ದೇಶದ ನಾಯಕರೆನಿಸಿಕೊಂಡ ಗೋಮುಖ ವ್ಯಾಘ್ರರು ಮಾತನಾಡಿಲ್ಲ. ಬಾಯ್ತೆರೆಯಲು ಆ ಆಟದ ಬಗ್ಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದರಲ್ಲವೇ. ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟು ಮನರಂಜನೆ ನೀಡುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಬಾಯ್ ಬಾಯಿ ಬಿಟ್ಕೊಂಡು ನೋಡಿರ್ತಾರೆ, ಹಣ ಇವರ ತಾತನ ಮನೇದು ಅನ್ನೋ ಥರ ಸ್ಯಾಂಕ್ಷನ್ ಮಾಡ್ಬಿಡ್ತಾರೆ - ಅದೂ ಕೋಟಿ ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ!!

ಇಲ್ಲಿಗೆ ವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು, ಮುಂದೆ ಈ 'ನಾಯಕರ' ಸರ್ವನಾಶ ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಆಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿ ಆಗೋಣ, ಮುಂದಿನ ವಾರ್ತಾ ಪ್ರಸಾರದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೂ ಹ್ಯಾವ್ ಎ ನೈಸ್ ಟೈಮ್.. (ಬೆಳಗೆರೆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಓದ್‍ಬೇಡಿಪ್ಪಾ...)

-ಅ
27.09.2007
12.45AM

Sunday, September 23, 2007

ಮಿಲನ

ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು.

ಪುನೀತ್ ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್ ಚಿತ್ರ ಅಂದ ಮೇಲೆ, ಲೈವ್ಲಿ ಡಯಲಾಗ್‍ಗಳು, ಪವರ್ ಫೈಟಿಂಗುಗಳು ಇರಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ಸಂಪ್ರದಾಯವು ಮುಂದುವರೆದಿದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಹಳೆಯ ಕಥೆಯಾದರೂ ಉತ್ತಮ ಕಥೆಯಿರಬೇಕೆಂಬುದು ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್ ಹಿಸ್ಟರಿಯು ರಿಪೀಟ್ ಆಗಿದೆ.

ಮನೋಮೂರ್ತಿಯವರು ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡದ ಹಾಡುಗಾರರು ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕೇ ಇಲ್ಲ. ಸೋನು ನಿಗಮ್ "ನಿಂತಲ್ಲೇ ಹಾಳಾದೆ ನಾ" ಎಂದರೇನೇ ಅವರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ರಂಗಾಯಣ ರಘು ಭಿಕ್ಷುಕನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಭಿಕ್ಷುಕನಂತೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಚಂದ್ರು ಕ್ಲಾಸ್ ನಟನೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರೂಪಿಸಲು ಅವರಿಗೆ ಅಷ್ಟೊಂದು ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಗಾಂಧಿಗೆ ಎರಡೇ ಡಯಲಾಗ್ ಪಾಪ. ಹೊಸ ನಾಯಕಿ (ಹೆಸರು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ) ಉತ್ತಮವಾದ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.

ಮ್ಯಾಗಿ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ರೇಡಿಯೋ ಮಿರ್ಚಿ ವರೆಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಗೆ ಪ್ಲಾಟ್‍ಫಾರಂ ಆಗಿದೆ ಮಿಲನ. ಒಳ್ಳೇದು. ಜಾಹೀರಾತುಗಳಿಂದ ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಹಣ ಸಿಗುತ್ತೆ, ಹಣದಿಂದ ಒಳ್ಳೇ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆಯಬಹುದು. ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗ.



(chitraloka.com ಇಂದ ಈ ಚಿತ್ರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆ ತಂಡಕ್ಕೆ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್.)

-ಅ
23.09.2007
11PM

Saturday, September 22, 2007

ಹಚ್?

ನಮ್ಮ ಹಚ್ ಈಗ ವೊಡಾಫೋನ್ ಅಂತೆ. ಕೇಳೋಕೆ ಒಳ್ಳೇ ವಡಾಪಾವ್ ಅನ್ನೋ ಥರ ಇದೆ, ಕರ್ಮಕಾಂಡ!

-ಅ
22.09.2007
1 AM

Tuesday, September 18, 2007

ಇಂದಿನ ಬುಲೆಟೆಡ್ ಲಿಸ್ಟು..

ನಮಸ್ಕಾರ.. ಮೊದಲಿಗೆ ಕೆಟ್ಟ ಸುದ್ದಿಗಳು..

--> ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಯುವಕನೊಬ್ಬ ಮಳೆ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುತ್ತಾ, ಹೊಗೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಮೂಗಿಗೇ ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ ನಾಲಿಗೆಗೆ ಲಕ್ವಾ ಹೊಡೆಯಲಿ. ಪಬ್ಲಿಕ್ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವವರಿಗೆಲ್ಲರ ನಾಲಿಗೆಗೂ ಲಕ್ವಾ ಹೊಡೆಯಲಿ.

--> ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್‍ನಲ್ಲಿ ಬಸ್ ಇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರಯಾಣಿಕನೊಬ್ಬ ಟ್ರಿಮ್ಮಾಗಿ ದಿರಿಸನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಬಾಯಿಂದ ಮುಷ್ಟಿಗಾತ್ರ ಕಫವನ್ನು ಪ್ಲಾಟ್‍ಫಾರಂ‍ ಅಲ್ಲೇ ಉಗುಳಿದ. ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಹಾರಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಾಯಿಗೆ ಲಕ್ವಾ ಹೊಡೆಯಲಿ.

--> ಸಂಜೆ ಹನುಮಂತನಗರದಿಂದ ಶ್ರೀನಿವಾಸನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪೋಸ್ಟ್ ಆಫೀಸ್ ಮುಂದೆ ಒಂದು ಖಾಲಿ ನಿವೇಷನವಿದೆ. ಎತ್ತರದ ಕಾಂಪೌಂಡು ಕಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾಂಪೌಂಡಿಗೆ ಹತ್ತು ಆದಿ ಮುಂಚೆಯೇ ಮೂತ್ರದ ಕಂಪು ಹರಿದು ಬರುವುದು. ಜನರೆಲ್ಲರೂ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆ ಅದು, ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಒಬ್ಬ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನ, -- ಬೇಡ ಬಿಡಿ.

ಈಗ ಒಳ್ಳೇ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಬರೋಣ. ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಷಯ ಎಂದು ನಾನು ಪ್ರಾಮಿಸ್ ಮಾಡೋದಿಲ್ಲ. ಯಾರಿಗೋ ಒಳ್ಳೇದಾದರೆ ಇನ್ಯಾರಿಗೋ ಕೆಟ್ಟದ್ದಾಗಿರಬಹುದು.

--> ಸತ್ಯಪ್ರಕಾಶರ ಮನೆಗೆ ಗೂಬೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ ಎಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದರು. ಪಾಪ, ಗೂಬೆಯ ಗ್ರಹಚಾರ ಚೆನ್ನಾಗಿಲ್ಲ, ತನ್ನ ಮನೆಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯ ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ, ಈಗ ಮನುಷ್ಯರ ಜಾಗಗಳಿಗೇ ಬರಬೇಕಾಗಿದೆ, ಅಲ್ಲದೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಂದ "ಅಪಶಕುನ" ಎಂದು ಬೈಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಗಿ ಬೇರೆ! ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡ ಅಪಶಕುನ, ಆದರೆ ಅನ್ನುವುದು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ! ಜೈ ಗೂಬೆ!

--> ಸಾಹಸ ಸಿಂಹನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಸಿಂಹ ನಾಯಕನಾಗಿ ಸುಸ್ತು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಪೋಷಕ ನಟನ ಕಾರ್ಯ ವಹಿಸಿದರೆ ತನಗಿರುವ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಲೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಇನ್ನಷ್ಟು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಗಳನ್ನು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ಸಿಂಹ!

--> ಉಪ್ಪಿಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ತೋಪೆದ್ದು ಸುಣ್ಣವಾಗಿರುವ ಉಪೇಂದ್ರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದೊಂದಿಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ ನಿರ್ದೇಶಿಸಿ, ಮರೆತೇ ಹೋಗಿರುವ ಯಶಸ್ಸಿನ ರುಚಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಂಡರೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರರಂಗಕ್ಕೆ ಒಳಿತು. ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ಉಪ್ಪಿ.

--> ನಟಿ ಶೃತಿಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಅಳಿಸಿ, ನಗಿಸಿ ಸಾಕಾಗಿ ರಿಟೈರ್ ಆಗಿದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೇದಾಗಲಿ ಎಂಬ ಇವರ ಮನೋಭಾವನೆ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ್ದು. ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ಕನ್ನಡಿಗರೇ, ಮತ್ತೆ ಬಂದಾರು ಇವರು!

-ಅ
18.09.2007
11PM

Saturday, September 15, 2007

ಗಣಪತಿ ಕೂರ್ಸಿದೀರಾ?

ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪು.

"ಆಂಟಿ, ಗಣಪತಿ ಕೂರ್ಸಿದೀರಾ?" ಗುಂಪಿನವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು ಹಿಂದಿನ ಬೀದಿಯ ಸಾವಿತ್ರಿ ಆಂಟಿಯನ್ನು ಕೇಳುವುದು.

"ಬನ್ನಿಪ್ಪಾ.." ಅವರಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಮನೆಯೊಳಗೆ ಕರೆಯುವುದು ಏನೋ ಖುಷಿ.

ಅಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಗಣೇಶನ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿ, ನಮಸ್ಕರಿಸುವ ವೇಳೆಗೆ ಸಾವಿತ್ರಿ ಆಂಟಿ ಕಡಲೇ ಕಾಳು ಉಸಿಲಿ, ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣನ್ನು ನಾವು ಎಂಟು ಜನಕ್ಕೂ ಕೊಡಲು ತರುವುದು. "ಆಂಟಿ ಏನ್ ಕೊಡ್ತಾರೋ ಏನೋ.." ಎಂದು ರಘು ಕಿವಿಯಲ್ಲೇ ಅವರಿಗೂ ಕೇಳುವಂತೆ ಗುಟ್ಟು ಹೇಳುವುದು.

ಅಲ್ಲಿ ಉಸಿಲಿ ತಿಂದು, ಮುಂದಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, "ಗಣಪತಿ ಕೂರ್ಸಿದೀರಾ ಆಂಟಿ?" ಎಂದು ಕೇಳುವುದು. ಆಗ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಆದ ಆರ್.ಟಿ.ಓ. ಅಂಕಲ್ಲು, ದಪ್ಪನೆಯ ದೇಹ, ದಪ್ಪನೆಯ ಮೀಸೆಯ ಅಧಿಪತಿಗಳಾಗಿದ್ದು, "ನಾನು ಆಂಟಿ ಥರ ಕಾಣ್ಸ್ತಿದೀನೇನ್ರೋ ಕತ್ತೆಗಳಾ?" ಎಂದಾಗ, ಮುಖ ಸಪ್ಪಗೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾದರೂ "ಗಣೇಶ ಕೂರ್ಸಿದೀರಾ ಅಂಕಲ್?" ಎಂದು ಕೇಳುವುದು. ಅವರು, "ಹ್ಞೂ, ಬನ್ನಿ, ಚಪ್ಪಲಿ ಗೇಟಿನ ಹೊರಗೇ ಬಿಡಿ.." ಎಂದು ಗದರಿದರೂ ಚಿಂತೆಗೊಳ್ಳದೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗುವುದು. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಣಪನ ಮೂರ್ತಿಗೇ ಐದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೂ, ಸೀರಿಯಲ್ ಸೆಟ್ಟುಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೈದು ಸಾವಿರ ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದರೂ ತಿನ್ನಲು ಒಂದು ಕಡುಬನ್ನೂ ಕೊಡದೇ ಇದ್ದುದನ್ನು ಶಪಿಸುವುದು.

ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಪೋಲೀಸ್ ಅಂಕಲ್ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವುದು. ಹೆಂಡತಿ ಮಕ್ಕಳು ಎಲ್ಲರೂ ಧರ್ಮಸ್ಥಳದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗುವಾಗ ಮಂಜುನಾಥನ ಸನ್ನಿಧಿ ಸೇರಿದ್ದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮೇರಿಯಾ ಮಕ್ಕಳೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿ. ಅವರು ನಮಗೋಸ್ಕರ ಗೇಟಿನಲ್ಲೇ ಕಾಯುವುದು. ನಾವು ಹೋದ ತಕ್ಷಣ ಒಳಗೆ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಕರೆದೊಯ್ವುದು. "ಅರುಣ ಒಂದು ಹಾಡು ಹೇಳೋ.." ಎಂದಾಗ, ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಒಂದೇ ಒಂದು ಹಾಡು, "ನಾವಿಂದು ಹಾಡೋ ಹಾಡಿಗೆ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲಾ.." ಎಂದು ರಣಧೀರ ಚಿತ್ರದ ಹಾಡನ್ನು ಗಣೇಶನ ಮೂರ್ತಿಯ ಎದುರು ಕುಳಿತು ಹಾಡುವುದು. ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ತಲೆದೂಗಿ ಕೇಳುವುದು. ನಂತರ ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದ ಪೈಂಟ್ ಮಾಡದ ಮಣ್ಣಿನ ಗಣೇಶನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ಕುಸರಿಕಾಳು, ಬಾಳೆ ಹಣ್ಣು, ಕಡುಬು, ಪಾಯಸ ಸೇವಿಸಿ, "ಬಾಯ್ ಅಂಕಲ್" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟು ಬರುವಾಗ ಏನೋ ಆನಂದ.

ನೂರೆಂಟು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೆವು, ಆದರೆ ಇಪ್ಪತ್ತೆಂಟಕ್ಕೇ ಸುಸ್ತು ಹೊಡೆದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆವು.ಮನೆ ತಲುಪುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಂಜೆಯಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಜೇಬಿನ ತುಂಬಾ ಪ್ರಸಾದಗಳು. ಕೈ ತುಂಬಾ ಕವರುಗಳು.

ಈಗ ಆ ದಿನಗಳಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಗೂ ಯಾರೂ ಬರೋದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಹೋಗುವ ಹುಡುಗರನ್ನೂ ನಾನು ನೋಡಿಲ್ಲ.

ಎಂಥಾ ದಿನಗಳವು.. ಮರೆಯಾಗಿ ಹೋದವು...

-ಅ
15.09.2007
11.15PM

Friday, September 14, 2007

ಧಿಡೀರ್ ನಿರ್ಧಾರ?

ಈಗಾಗಲೇ ಮುಂದಿನ ನಾಯಕನಾರು ಎಂದು ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ತಜ್ಞರೆಲ್ಲರೂ.

ದ್ರಾವಿಡ್ ಧಿಡೀರ್ ನಿರ್ಧಾರ ನಮ್ಮಂಥ ಅಭಿಮಾನಿಗಳಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಬೇಸರ ತರಿಸಿದೆ. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಆಶಯ, ತಮ್ಮ ಗುರಿ ಸಾಧನೆಯತ್ತ ಸಾಗಲು ಅನುವಾಗುವುದಾದರೆ, ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ದ್ರಾವಿಡ್..




-ಅ
14.09.2007
11.15PM

Tuesday, September 11, 2007

ಈಗ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ..

ಪ್ರತಿ ವರ್ಷವೂ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಬಾಲಾಜಿ, ಈಗ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ. ಇಂದು ಅವನ ಜನ್ಮದಿನ. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಈಮೈಲ್ ಮಾಡಿ ವಿಷ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನಷ್ಟೇ.

ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ನನಗಿದ್ದ ಮೂರೇ ಜನ ಮಿತ್ರರಲ್ಲಿ ಇವನೂ ಒಬ್ಬನಾಗಿದ್ದ. ಆದರೆ ಇವನು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದು ಪಿಯುಸಿ ಮುಗಿದ ಮೇಲೇಯೇ. ಇವನ ತಂದೆ ತಾಯಿಯು ಇವನೊಡನೆ ಎಷ್ಟು ಮೈತ್ರಿಯಿಂದಿರುವರೆಂದರೆ ಇಂಥಾ ತಂದೆತಾಯಂದಿರಬೇಕಪ್ಪಾ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನ ಜೋಕುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಂದು ಕಳೆದ ಸಂಜೆಯನ್ನು ಮರೆಯಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ರೋಬೋಟಿಕ್ಸ್ ಬಗ್ಗೆಯೆಲ್ಲಾ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ, ಯಾವುದೋ ಹೊಸ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಏರೋನಾಟಿಕ್ಸ್ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಿದೆಯೆಂದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ. "ಈ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮಾಡಿದೆ ಕಣೋ.. ನೋಡು ರಿಪೋರ್ಟು.." ಎಂದು ಒಮ್ಮೆ ಒಂದು ರಿಪೋರ್ಟು ತೋರಿಸಿದ್ದ. ಅದರಲ್ಲಿ ಅವನ ಸಹಿ ಬಿಟ್ಟರೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೇನೂ ಅರ್ಥವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವನು ಏನು ಹೇಳಿದನೋ ಎಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದೆ, ಏನಾದರೂ ಅರ್ಥ ಆಗುತ್ತೇನೋ ಅಂತ. ಆಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅವನಿಗೂ ತಾಳ್ಮೆ. ನಿಧಾನವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ, ನಂತರ "ಇವನಿಗೆ ಹೇಳಿ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ" ಎಂದು ಹೇಳದಿದ್ದರೂ ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದ.

"ಅರುಣ, ಬೇಜಾರ್ ಆಗಿದೆ ಬಾರೋ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋಗೋಣ" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ, ನಾನು ಅನೇಕ ಸಲ ಹೋಗಲಾಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಬೇಸರ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದೆ "ಇರಲಿ ಬಿಡೋ, ನೀನು ಬಿಡುವಾಗೋದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ ಅಂತ ಗೊತ್ತು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅದ್ಭುತವಾದ ಒಂದು ಅಮೃತದಂಥ ಕಾಫಿಯಂತೂ ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ. "ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೀರಿಗಿಂತ ಜಾಸ್ತಿ ಕಾಫಿಯನ್ನೇ ಕುಡಿಯೋದು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ.

ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯನಿವನು ಎಂಬ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಈಗ ಜಪಾನಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಉಡುಗೊರೆಯನ್ನು ನೀಡಬಯಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು, ಬಾಲಾಜಿ..

-ಅ
11.09.2007
6.30PM

Monday, September 10, 2007

ಆದರ್ಶ ಮಹಿಳೆಯರು..

ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಭಾರತದ ಆದರ್ಶ ಮಹಿಳೆಯರ ಬಗ್ಗೆ ಚಾರ್ಟ್ ಮಾಡೋಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಶಿಕ್ಷಣ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ. ಮಕ್ಕಳು ತಂದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ನನಗೂ ಒಂದು ಚಾರ್ಟ್ ಮಾಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತು. ನಾನೂ ಒಂದಷ್ಟು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಅತ್ಯುನ್ನತ, ಅದ್ಭುತ ಸಾಧನೆಗೈದ, ಸ್ವಾವಲಂಬಿ, ಧೈರ್ಯವಂತ, ಪುಣ್ಯವಂತ ಮಹಿಳೆಯರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಂಡೆ.
ನಾನು ಇವರ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಪಾಲಿಸಲೆತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಗ್ರೇಟ್ ವಿಮೆನ್ ಇವರುಗಳು.

ಈ ಮಹಿಳೆಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ ನನ್ನ ಪ್ರಣಾಮಗಳು. ಇವರಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ಮಹಿಳೆಯರೂ ಸಾಧಿಸಲಿ. "ನೀವ್ ಬಿಡಿಪ್ಪಾ ಗಂಡಸರು ಏನ್ ಬೇಕಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ತೀರ.. ನಾವು ಹೆಂಗಸರು, ನಮಗೆ ಅವಕಾಶ ಕೊಡಲ್ಲ" ಅನ್ನೋ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳು ಇವರುಗಳನ್ನು ಆದರ್ಶವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬಹುದು.






ಇವರೆಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ನನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲೆ ಪ್ರಭಾವ ಬೀರಿರುವ ಮಹಿಳೆಯೆಂದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದ ನನ್ನ ಅತ್ತೆ, ನನಗೆ ಬದುಕಿನ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ನನ್ನ ಪ್ರೈಮರಿ ಶಾಲೆಯ ಶ್ಯಾಮಲಾ ಮಿಸ್ಸು. ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ಅವರ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ನಮನಗಳು..

-ಅ
10.09.2007
10.15PM

Monday, September 3, 2007

ಪಂಚಸಂತಸಸೂತ್ರ..

--> ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲರು ತಮ್ಮ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಕರೆದು ಸಿಹಿಯನ್ನು ಹಂಚಿ ಶುಭಾಶಯವನ್ನು ಹೇಳುವಾಗ ಮನದಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಸಂತಸವನ್ನು ಒಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕನಷ್ಟೇ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ! ನಾನೊಬ್ಬ ಶಿಕ್ಷಕ..

--> ಅಮ್ಮನ ವೀಣಾವಾದನವನ್ನು ಪಕ್ಕವಾದ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ರೆಕಾರ್ಡಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ಸಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಕೇಳುವಾಗ ಆಗುವ ಮುದವನ್ನು ಸಂಗೀತ ರಸಿಕನಷ್ಟೇ ಅನುಭವಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮಗನೂ ಆಗಿರಬೇಕು. ನಾನು ಮಗನೂ ಸಂಗೀತ ರಸಿಕನೂ..

--> ಜೂನ್‍ನಲ್ಲೇ ಮುಗಿಸಬೇಕಿದ್ದ ಶ್ರೀನಿಧಿಯ, ಶ್ರೀನಿವಾಸನ, ಸುಶ್ರುತನ, ಅನ್ನಪೂರ್ಣರ, ನನ್ನ ಪುಸ್ತಕದ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟು ಕೊನೆಗೂ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟಿದೆ. ಎಲ್ಲಾ ಅಂಕಣಗಳೂ ಮುಗಿದವು. ಮುಂದಿನ ಸಲದಿಂದ ಇಷ್ಟು ತಡವಾಗಬಾರದೆಂದು ಶಪಥಗೈದೆ. ಈ ಸಂತಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಕೆಲಸವೇ ಮುಂದುವರೆಯದ ನನ್ನಂಥವನಂತೆ ಸೋಲನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿರಬೇಕು. ಈಗ ನಾನು ವಿಜಯೀ..

--> ಸ್ಕಂದಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಕೊಳಕೇ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದರೂ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆಯುವಾಗ, ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತ ನೀರನ್ನು ಬಗ್ಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಕುಡಿಯುವಾಗ, ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಂಡೆಯನ್ನಿಳಿಯುವಾಗ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಬಂಡೆಯತ್ತಾ ಹೋಗುವಾಗ ಆಗುವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಚಾರಣದ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿಯಿರಲೇ ಬೇಕು. ಅಂಥವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಆ ಸಂತಸದ ಅರಿವಾಗುತ್ತೆ. ನಾನು ಚಾರಣಪ್ರೇಮಿ..

--> 'ಸಹಾರ' ಪತ್ರಿಕೆಯ ಸರ್ಕ್ಯುಲೇಷನ್ನು ಮೂರುಸಾವಿರದತ್ತ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳುವಾಗ ಆಗುವ ಆನಂದ ಅರ್ಥವಾಗಬೇಕಾದರೆ ಯಾವ 'ದೊಡ್ಡ' ಹೆಸರಿನ, ಹಣದ ಸಪೋರ್ಟ್ ಇಲ್ಲದೇ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದಲ್ಲಿರಬೇಕು. ನಾನೊಬ್ಬ ಪತ್ರಕರ್ತನಲ್ಲದ ಪತ್ರಕರ್ತ..

ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷಕರ ದಿನಾಚರಣೆಯ ಶುಭಾಶಯಗಳು..

- ಅ
03.09.2007
3PM

Tuesday, August 28, 2007

ಮೊನ್ನೆ.. ಇಂದು... ನಾಳೆ...

ಮೂರು ದಿನದ ಕೆಳಗೆ ಭೀಮರಾಯರ ಜನ್ಮದಿನದಂದು ಬೆಳಗಾವಿಯ, ಗೋಕಾಕಿನ ಮಳೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಭೇಟಿಯಾಗಲೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಫೋನು ಎಂಬ ಸಾಧನವಿರುವವರೆಗೂ ಶುಭಾಶಯ ತಲುಪಿಸಲು ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಅಷ್ಟೇನೂ ಪ್ರಯಾಸವೇ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಶುಕ್ರವಾರದ ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಗೆಳೆಯರ conference call-ಉ ಶನಿವಾರಕ್ಕೆ ಮುಂದೂಡಿತ್ತು, ಕಾರಣ, ನಾನು ಪಯಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅಂದೇ ಭೀಮರಾಯರ ಅಲಿಯಾಸ್ ಶುಭಾಳ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವಾಗಿತ್ತು. ಹನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ವಿಷ್ ಮಾಡುವುದು ವಾಡಿಕೆ. ಅಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಕರೆ ಮಾಡಲು ಅದೇಕೋ ನನಗೆ ಮನಸ್ಸಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸಿಬಿಡುವುದು ನನ್ನ ಅಭ್ಯಾಸ. ಹಾಗೇ ಮಾಡಿದೆ. ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಲ ವಿಶ್ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು ಶುಭಾ!!

ಶ್ರೀನಿಧಿ ಹೊಸ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನಾದ್ದರಿಂದ ಅವನಿಗೆ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಅಂಬೋಲಿ, ಗೋಕಾಕದ ಪಯಣಕ್ಕೆ ಬರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. We missed him a lot. ಅವನು ಪ್ರತೀ ಚಾರಣಕ್ಕೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಏನಾದರೂ ಒಂದು ಕಾರಣ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಆದರೆ ಯಶಸ್ಸಿನ ಹಾದಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಿರುವ ಶ್ರೀನಿಧಿಯು ಎತ್ತೆತ್ತೆತ್ತರೆಕ್ಕೆ ಬೆಳೆದು ನಿಲ್ಲಲೆಂದು ಆಶಿಸುತ್ತಾ, ತನ್ನ ಹೊಸ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗೆಲುವಾಗಲೆಂದು ಹರಸುತ್ತೇನೆ.

ಇಂದು ಯಜುರುಪಾಕರ್ಮ. ಯಜ್ಞೋಪವೀತಂ ಪರಮಂ ಪವಿತ್ರಂ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಜನಿವಾರ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ದಿನ. ಜನಿವಾರವು ಯಾವುದೋ ಚಾರಣದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ಜಾನುವಾರದ ಪಾಲಾಗಿತ್ತು. ಹೊಸ ಜನಿವಾರ ಧರಿಸುವಾಗ ಮಂತ್ರ ತಂತ್ರಗಳನ್ನಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೇ ಇಲ್ಲ. ಅಂತೂ ದೇಹಕ್ಕೊಂದು ಹೊಸ ಜನಿವಾರ ಬಂತು!

ಉಪಾಕರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ರಕ್ಷಾಬಂಧನ! ಅಕ್ಕನೇ ಮೊದಲ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟುವುದು. ಉಡುಗೊರೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಅವಳಿಗೇ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೊಡುವುದು! ಆದರೆ ಎದೆತಟ್ಟಿ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನಮ್ಮದು ಉಡುಗೊರೆಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ಮೀರಿದ ಬಾಂಧವ್ಯವೆಂದು!! ಕಂದಾ (ಸ್ಮಿತಾ) ಶೀಗೋಳಿನಿಂದ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಅಂಚೆಯಲ್ಲಿ ಕಳಿಸಿದ್ದನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವಾಗ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ಎರಡು ಹನಿ ಮೂಡಿ ಮರೆಯಾಯಿತು. ಅವಳು ಸುಖವಾಗಿರಲಿ. ನನ್ನಾಶೀರ್ವಾದದ ಉಡುಗೊರೆ ಅವಳನ್ನು ಸೇರಾಯಿತು. ಸೌಮ್ಯ ತಾನೇ ಹೆಣೆದ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದಾಗ ಏನೋ ಆನಂದ. ಹೋದ ವರ್ಷ ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಬೊಂಬೆಯೊಂದನ್ನು ರಕ್ಷಾಬಂಧನಕ್ಕೆ ನನಗೆ ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಳು. ಈ ಬಾರಿ ಸ್ವರಚಿತ ರಾಖಿ! ಜೊತೆಗೆ ರಮ್ಯ ಭವ್ಯರು ಕಟ್ಟಿದ ರಕ್ಷೆಗಳಿಗೆ ನಾನು ಸಂತುಷ್ಟ! ಮೂರೂ ಜನರ ಬಾಂಧವ್ಯ ಚಿರವಾಗಿರಲೆಂದಾಶಿಸುತ್ತಾ ರಕ್ಷೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಾಳೆ ಬೆಳಗಾಯ್ತೆಂದರೆ ಶಾಲೆ. ಮಕ್ಕಳೊಡನೆಯ ಸುಂದರ ಬದುಕು. ಪಾಠ ಮಾಡುವ ಸುಂದರ ಕೆಲಸ. ಹೊಸ ಹೆಡ್ ಮಾಸ್ಟರು ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ತಿಳಿದವರು, ಡಿಗ್ನಿಫೈಡು, ನೇರವಂತರು, ವಿಚಾರವಂತರು, ಸಮಚಿತ್ತರು, ಸ್ನೇಹಿ. ಮಸ್ಕಟ್ ಇಂದ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಸ ದೊರಕಲಿ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೇದಾಗಲಿ.. ನನಗೂ ಒಳ್ಳೇದಾಗಲಿ!!

-ಅ
28.08.2007
11.20PM

Monday, August 27, 2007

ಫೋಟೋ ಯುಗ..

ಒಂಭತ್ತನೆಯ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಪಯಣಿಸಲು ಆರಂಭಿಸಿದೆ. ಆಗಲಿಂದಲೂ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಹುಚ್ಚು.

ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಎರಡು ದಿನದ ಮುಂಚೆಯೇ ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಹೋಗಿ, ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ತೆತ್ತು KODAK ರೀಲನ್ನು ತಂದು, ಅಕ್ಕ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ KODAK ಕ್ಯಾಮೆರಾಗೆ ನಾನೇ ನನ್ನ ಕೈಯ್ಯಾರೆ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿ ಸಿದ್ಧವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಜೊತೆಗೆ ಎರಡು ಸ್ಪೇರ್ ಬ್ಯಾಟೆರಿ ಕೂಡಾ!

ಕ್ಯಾಮೆರಾಗೆ ಒಂದು ಸಾವಿರ ರೂಪಾಯಿ ಆಗಿತ್ತೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, zoom ಇರಲಿಲ್ಲ, display screen ಇರಲಿಲ್ಲ. ಮೆಗಾ ಪಿಕ್ಸೆಲ್ ಎಂಬ ಪದಗಳ ಪರಿಚಯವೂ ನನಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮುವ್ವತ್ತಾರು ಫೋಟೋ ಬರುತ್ತೆ, ನಾವೇ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿದರೆ ನಲವತ್ತೂ ಬರಬಲ್ಲದು. ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವ ಮುನ್ನ ಸಾವಿರ ಸಲ ಯೋಚಿಸಬೇಕಾಗಿತ್ತು. "ಈ ಫೋಟೋ ಬರಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ ದಂಡ ಮಾಡ್ಬೇಡ!" ಅನ್ನೋದು ಸಾಮಾನ್ಯ ಸಲಹೆಯಾಗಿತ್ತು.

ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟು ತಂದ ರೋಲಿನಲ್ಲಿ ನಲವತ್ತು ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು ರೀಲನ್ನು ಹುಷಾರಾಗಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಇಂದ 'ಅನ್‍ಲೋಡ್' ಮಾಡಿ ಪುನಃ ಗುಂಡನೆಯ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಡಬ್ಬಿಯೊಳಗಿರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಮನೆಗೆ ತಂದು ಸ್ಟುಡಿಯೋಗೆ ಹೋಗಿ, "ಗುಡ್ ಪ್ರಿಂಟ್ಸ್ ಹಾಕಿ, ಮ್ಯಾಕ್ಸಿ ಸೈಝ್" ಎಂದು ಸ್ಟುಡಿಯೋದವನಿಗೆ ಹೇಳಿ, ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಅಡ್ವಾನ್ಸ್ ಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಎಲ್ಲಾ ಕೇಳೋರು, "ಫೋಟೋಗಳು ಬಂದ್ವಾ? ಯಾವಾಗ ತೋರಿಸುತ್ತೀಯಾ?" ಅಂತ. ನಾನು "ಪ್ರಿಂಟಿಂಗ್‍ಗೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೀನಿ, ನಾಳೆ ಬರುತ್ತೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಗೆಳೆಯರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ನಾಳೆಯಾವಾಗ ಆಗುತ್ತೋ ಎಂಬ ಕಾತುರತೆ! ಹೇಗೆ ಬಂದಿರುತ್ತೋ ಏನೋ ಫೋಟೋಗಳು ಎಂಬ ಸಂದೇಹ ಬೇರೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.

ನಾಳೆಯಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನಲವತ್ತು ಫೋಟೋಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಒಂದು ಆಲ್ಬಮ್ಮನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ಟುಡಿಯೋದವನು. ಇನ್ನೂ ನೂರು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಫೋಟೋಗಳು ನನ್ನ ವಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಲ ಎಲ್ಲಾ ಫೋಟೋಗಳನ್ನೂ 'ಚೆಕ್' ಮಾಡಿ, "ಹಾಗೆ ಬಂದಿದೆ, ಹೀಗೆ ಬಂದಿದೆ" ಎಂದು ನಕ್ಕು ನಲಿದು, ಗೆಳೆಯರಿಗೆ, ಮನೆಯವರಿಗೆ ತೋರಿಸಲು ಕಾತುರನಾಗಿ ಮನೆಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಿದ್ದೆ. ನೋಡಿದ ಫೋಟೋಗಳನ್ನೇ ನಲವತ್ತು ಸಲ ನೋಡಿದರೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕಲು ಬೇಸರವೇ ಇಲ್ಲ.

ಅಯ್ಯೋ ನಲವತ್ತೇ ಫೋಟೋಗಳು ತೆಗೆಯಲು ಆಗೋದು ಎಂದು ಕೊರಗುತ್ತಿದ್ದೆ.

ಅಪ್ಪನಿಗೂ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವ ಹುಚ್ಚಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಫೋಟೋಗಳು ಇವೆಯೋ ಲೆಕ್ಕವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಫೋಟೋವನ್ನೂ ಲಕ್ಷ ಬಾರಿಯಾದರೂ ನೋಡಿಯಾಗಿದೆ. ಕಪ್ಪು ಬಿಳುಪು ಫೋಟೋ ಅಂತಲೂ ಎಂದೂ ಬೇಸರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆಲ್ಬಮ್ಮುಗಳ ಪುಟಗಳು ಹರಿದಿವೆಯೇ ಹೊರೆತು ಆ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಆಸಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಎಂದೂ ಕುಗ್ಗಿಲ್ಲ.

ಈಗ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಬಂದ ಮೇಲೆ, ಅದಕ್ಕೆ memory stick-ಉ ಭಾರಿ ಭಾರಿ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ, ಏನು ಬೇಕೋ ಆ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯಬಹುದು!! ಒಂದು ಪಯಣದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಫೋಟೋ! ನಿಂತ ಹಾಗೆ ನಾಕು, ಕೂತ ಹಾಗೆ ಐದು! ಕೈ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿ ಒಂದು, ಅಡ್ಡ ಮಾಡಿ ಇನ್ನೊಂದು. ಗಿಡದ ಎಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಹನಿಯ ನಾಲ್ಕು ಫೋಟೋಗಳು. ಜಿರಲೆಯ ಮೀಸೆಯನ್ನೂ ಬಿಡೋದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅದೇ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುವ ಹಂಬಲವಾಗಲೀ, ಆಸೆಯಾಗಲೀ ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಇರೋದೇ ಇಲ್ಲ! ಎಷ್ಟೊಂದು ಬಾರಿ ಫೋಟೋಗಳು ಮೆಮೊರಿ ಸ್ಟಿಕ್ಕಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೆ. ಕಂಪ್ಯೂಟರಿಗೆ ಸಹ ವರ್ಗಾಯಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲವೇ, ಯಾವುದಾದರೂ ಪಯಣ ಮಾಡುವುದು, ಸಾವಿರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯುವುದು, ಅದನ್ನು ಯಾವುದಾದರೂ ವೆಬ್‍ಸೈಟಿನಲ್ಲಿ ಹಾಕುವುದು, ನಂತರ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಳಿಸುವುದು. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಂದು ಸಲ ನೋಡುತ್ತಾರೆ (ಬಹುಶಃ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡಿರೋದಿಲ್ಲ). ಆಮೇಲೆ ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತೆ.

ಈ ಡಿಜಿಟಲ್ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಅನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಅತಿಯಾದ ಅಮೃತದಂತಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಆ ದಿನಗಳೇ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತೆಂದೆನಿಸುತ್ತಿದೆ.

Tuesday, August 21, 2007

ಎಲ್ಲಡಗಿತ್ತೋ ಏನೋ..

ನೂರು ವರ್ಷ ಬೇಕಾಯ್ತು ಇಂಥದೊಂದು ಚಿತ್ರ ಪರದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು. ಹಿಂದಿ ಸಿನೆಮಾ ಬೆಳೆಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಖಚಿತವಾಯ್ತು, at least ನೂರು ವರ್ಷಗಳಾದ ಮೇಲೆ.

ಕ್ಲಿಫ್ ಹ್ಯಾಂಗರ್, ವರ್ಟಿಕಲ್ ಲಿಮಿಟ್, ದಿ ಗುಡ್ ದಿ ಬ್ಯಾಡ್ ಎಂಡ್ ದಿ ಅಗ್ಲಿ ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾಕೆ ಇಂಥದೊಂದು ಚಿತ್ರ ಬಂದಿಲ್ಲವಲ್ಲಾ ಎಂದೆನಿಸದೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಖಾನ್ ಎಂಬ ನಾಯಕನು ಬಹುಶಃ ತನ್ನ ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಅನುಭವದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ಅಭಿನಯವನ್ನು ಮಾಡಿರಲಾರ, ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಮುಂದೂ ಮಾಡಲಾರ.

ಕಥೆಯನ್ನಾಗಲೀ ಕಥೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅನಿಸಿಕೆಯಾಗಲೀ ನಾನು ಬರೆಯಲಿಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದನ್ನು ನೋಡೇ ಆನಂದಿಸಬೇಕು. ಆನಂದಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಶಾರುಖ್ ಒಬ್ಬ ಹೀರೋ ಅಲ್ಲ. ಹಾಕಿ ಆಡಿದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಹುಡುಗಿಯರೂ ಅಲ್ಲ. ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ಚಿತ್ರವೇ ಹೀರೋ. ಖಳನಾಯಕನಿಲ್ಲ. ಮನದ ಅಹಮ್ಮೇ ಖಳನಾಯಕ. ರೊಮಾನ್ಸಿಲ್ಲ, ಸೆಕ್ಸಿಲ್ಲ, ವಲ್ಗಾರಿಟಿ ಇಲ್ಲ. ಅದು ಚಿತ್ರ ಚೆನ್ನಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಅನಿವಾರ್ಯವೂ ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ವಯಕ್ತಿಕ ಅನಿಸಿಕೆಯೆಂದರೆ, ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಚಿತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೆ, ಅದನ್ನು ಶಾರುಖ್‍ನಂತಹ ಅಪ್ರತಿಮ ನಟನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ, ಮನೋಜ್ಞ ಅಭಿನಯ ಮಾಡಿದ, ಮಾಡಿಸಿದ ಸಕಲ ಕಲಾವಿದರಿಗೂ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ವಂದನೆಗಳು.



ಎಲ್ಲಾ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೂ ಇಂಥಾ ಚಿತ್ರಗಳು ಬರಲಿ. ತವರುಗಳು, ಮಳೆಗಳ ಕೊರೆತವು, ಮಚ್ಚಿನ ಕಿಚ್ಚುಗಳು ನೋಡಿ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ಮನಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ಬೇಸತ್ತು ಹೋಗಿವೆ.

ಚಕ್ ದೇ!!

- ಅ
21.08.2007
10.35PM

Monday, August 20, 2007

ಶುಭಾಶಯದ ನೆನಪು..

ಇಂದು ಭಾವ ಪ್ರಸನ್ನನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ.

"ಬಾ, ಹೋಗು" ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲ. ಪ್ರಸನ್ನ ಇನ್ನೂ ಭಾವ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅಕ್ಕನಲ್ಲಿ 'ಭಾವ'ದ ಹೂ ಅರಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ನಾನು ಮೂರನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಪ್ರಸನ್ನನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ "ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ ಡೇ" ಎಂದು ಲೂನಾ ಮೇಲೆ ಬಂದವನಿಗೆ ನಿಂಬೇ ಹುಳಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೆವು, ಬನಶಂಕರಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಸ್ಟೇಜ್ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಟೀಮಿನವರೆಲ್ಲರು. ಅದ್ಯಾಕೆ ಅಂತ ನೆನಪಿಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ಕ್ರಿಕೆಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮಂಥ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗರಿಗೆ ತೊಂದರೆಯುಂಟು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಸನ್ನಂಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಬೇಕೆಂದು ಪ್ಲಾನ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆವು. ನಿಂಬೇ ಹುಳಿಯನ್ನು ಖುಷಿಯಿಂದ ಬಾಯಿಗಿಳಿಸಿದ ಪ್ರಸನ್ನಂಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಿದೆವು ಎಂದು ನಾನು, ನನ್ನ ಅಂದಿನ ಮಿತ್ರರಾದ ಸುದರ್ಶನ್, ಚಿಕ್ಕ ರಘು (ಅವನು ಕುಳ್ಳಗಿದ್ದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬ ರಘು ಎಂಬುವನು ಉದ್ದ ಇದ್ದ, ಹೆನ್ಸ್ ದಿ ನೇಮ್ ಚಿಕ್ಕ ರಘು, ಕನ್ಫ್ಯೂಷನ್ ಆಗದಿರಲಿ ಎಂದು) ಹಿಗ್ಗಿದ್ದೆವು. ಅದೇನು ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸಿದ್ದೆವೋ ಇನ್ನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಪ್ರಸನ್ನನಂತೂ ನಿಂಬೇಹುಳಿಯನ್ನು ಸಂತಸದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ.


"ಬನ್ನಿ ಹೋಗಿ ಅನ್ನಲೋ, ಬಾ ಹೋಗು ಅನ್ನಲೋ" ಎಂಬ ಗೊಂದಲದ ಕಾಲ. ಕಾರಣಾಂತರದಿಂದ ನಾನು ಭಾವ (ಪ್ರಸನ್ನ)ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. (ಅದ್ಯಾವುದೋ ಸಿಲ್ಲಿ ಕಾರಣ, ನೆನಪಿಲ್ಲ.) ಭಾವನಾಗಿ ಒಂದು ವರ್ಷವೂ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಕ್ಕನಲ್ಲಿ ಭಾವನು ಮನಮನೆಯಾಗಿದ್ದನು/ರು. ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದೆನೆನಿಸುತ್ತೆ. ಆಚಾರ್ಯ ಪಾಠಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸೈಕಲ್ ಸವಾರಿಯನ್ನೇರ್ಪಡಿಸಿದ್ದರು. ನರಸಿಂಹ ರಾಜ ಕಾಲೋನಿಯಿಂದ ಭನ್ನೇರುಘಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನ, ಅಲ್ಲಿಂದ ವಾಪಸ್. ಪ್ರಸನ್ನನ ಬಳಿ ಒಂದು ಕಪ್ಪನೆಯ ಬಿ.ಎಸ್.ಎ. ಸೈಕಲ್ ಇತ್ತು. ಪ್ರಸನ್ನ ಟಿ.ವಿ.ಎಸ್.ಗೆ ಬೆಳೆದ ಕಾರಣ, ಆ ಸೈಕಲ್ಲು ನನಗೆ inherit ಆಗಿತ್ತು. ಅದೇ ಸೈಕಲ್ಲಿನಲ್ಲೇ ಸವಾರಿಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೆ. ಅವತ್ತೂ ಆಗಸ್ಟ್ ಇಪ್ಪತ್ತು. ವಾಪಸ್ ಬರುತ್ತಾ, ಸೈಕಲ್ಲಿನ ಪೆಡಲ್ ಕಿತ್ತು ಕೆಳಗೆ ಬಿತ್ತು. ಕೋಣನಕುಂಟೆಯ ಬಳಿ!! ನನಗೆ ಆ ಏರಿಯಾ ಎಲ್ಲಾ ಹೊಸತು. ಕೋಣನಕುಂಟೆಯಿಂದ ಬನಶಂಕರಿಯ ಬಳಿಯಿರುವ ಹುಣಸೇ ಮರದ ವರೆಗೂ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನು ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದೆ. ನಾನು ಎಂಟನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಬನಶಂಕರಿ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆಚೆಗೆ ಸಕಲವೂ ಕಾಡಿನಂತಿತ್ತು. ಈಗ ಕನಕಪುರದ ವರೆಗೂ ಸಿಟಿಯೇ ಬಿಡಿ! ಆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ, ಏನೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಾಗಿ ಸೈಕಲ್ಲನ್ನು ತಳ್ಳಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಐದೇ ಐದು ರೂಪಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಅದೇ ಪೆಡಲ್‍ನ ಫ್ಹಿಟ್ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ವಿದ್ಯಾಪೀಠದಲ್ಲಿದ್ದ ಅಕ್ಕನ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಾದರೂ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿರಮಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದೆಂದು. ಆದರೆ, ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯಿಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲಿಗೋ ಹೊರಟಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಜೇಬು ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು. ಸೈಕಲ್ ತುಳಿಯಲು ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಚೈತನ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. "ಇವತ್ತು ಪ್ರಸನ್ನನ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬ ಕಣೋ, ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರಗೆ ಹೊರಟಿದ್ದೇವೆ" ಎಂದಳು ಅಕ್ಕ. ನಾನು ಏದುಸಿರು ಬಿಡುತ್ತಲೇ "ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್‍ ಡೇ.." ಎನ್ನದೇ ಹಾಗೇ ನಕ್ಕೆ. ಬೀಗ ಹಾಕಿದ್ದವಳು ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದು ಒಳಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದು ಮಾಡಿದ್ದ ಜಾಮೂನನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು. ಅವರಿಬ್ಬರು ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಮೊದಲನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ಪ್ರಸನ್ನ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು. ಹಾಗಾಗಿ "ನೀನೂ ಬರ್ತೀಯಾ?" ಅಂತ ಕರೆಯಲಿಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಾದರೂ ಪ್ರಸನ್ನ, "ಪಾಪ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಒಂದು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡು, ಆಟೋಲಿ ಹೋಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಿಸೆಯಿಂದ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ತೆಗೆದು ವಿಜಾಯಳ ಕೈಗಿತ್ತ(ರು). ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಹೊರಟು ಹೋದರು ಟಿ.ವಿ.ಎಸ್. 50 ಏರಿ!!
ನಾನು ಹತ್ತು ನಿಮಿಷ ವಿರಮಿಸಿ ಹೊರಟೆ ಆಟೋಲಿ.

ಈಗ ಪ್ರಸನ್ನ ತನ್ನ ಮೂವ್ವತ್ತಾರನೆಯ ವರ್ಷದ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬವನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಆಚರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾನೆ(ರೆ). ಆ ಟಿವಿಯೆಸ್ಸೂ ಇಲ್ಲ, ಆ ಕಪ್ಪನೆಯ ಸೈಕಲ್ಲೂ ಇಲ್ಲ, ಆ ಮುನಿಸುಗಳು ನಮ್ಮ ನಡುವೆಯಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಹುಡುಗು ತನ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಒಲುಮೆ ಹಾಗೇ ಇದೆ. ಹಾಗೇ ಇರಬೇಕು! ಹಾಗೇ ಇರಲಿ!! ಕೇಕುಗಳನ್ನು ಮೆತ್ತುಕೊಂಡು ಆಟವಾಡಬಹುದು.. ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಬಿಡುವ ಕಾಲವಿದಲ್ಲ. ಹೋದರೆ ಮನೆಮಂದಿಯೆಲ್ಲಾ ಕಝಿನ್ನುಗಳ ಸಮೇತರಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಬುದ್ಧಿ ಕಲಿಸುವ ಕಾಲವೂ ಇದಲ್ಲ.. ಏಳಿಗೆಯತ್ತಾ ಬದುಕು ಸಾಗುತ್ತಿದೆ. ಮಾತು ಮುನಿಸುಗಳ ಕಾಲವೂ ಇದಲ್ಲ. ನಕ್ಕು ನಲಿವ ಕಾಲವಷ್ಟೇ!!

ಹ್ಯಾಪಿ ಬರ್ತ್ ಡೇ, ಪ್ರಸನ್ನ!!

- ಅ
20.08.2007
8PM

Friday, August 17, 2007

ಯಾಕೆ ತಿನ್ನಬಾರದು?

೧. ಆಲೂಗೆಡ್ಡೆ - ವಾಯು ಸರಿ. ಆದರೆ ಈರುಳ್ಳಿ, ಶುಂಠಿಯ ಜೊತೆ ಬೆರೆತರೆ ವಾಯುದೋಷ ಒಡೆಯುತ್ತೆ. ಶೇ. ೫೦ ವಿಟಮಿನ್ ಬಿ ೬ ಕೊಡುತ್ತೆ.


Solanum tuberosum

೨. ಈರುಳ್ಳಿ - ಕಣ್ಣಿಗೆ ಒಳ್ಳೇದು. ಲೈಂಗಿಕ ಶಕ್ತಿವರ್ಧಕ. ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್ ದೂರ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ನಾರನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತೆ. ವಿಟಮಿನ್ ಸಿ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ, ಕಿತ್ತಲೆ ಮೂಸಂಬಿಗಳನ್ನು ಹೊರೆತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಈರುಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಸಿಗೋದು.

Allium cepa.


೩. ಬಟಾಣಿ - ಪ್ರೋಟೀನು ಸಂಪತ್ಭರಿತ.


Pisum sativum

೪. ಶುಂಠಿ - ವಾಯುನಿರೋಧಕ. ಸಾರಜನಕ (Nitrogen) ಸಿಗಬೇಕು ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂದರೆ ಶುಂಠಿಗಿಂತ ಒಳ್ಳೇ ರೈಜೋಮು ಸಿಗೋದಿಲ್ಲ.

Zingiber officinale Roscoe

೫. ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು - ನಾಟಿ ಪದ್ಧತಿಗಳಲ್ಲಿ, ಆಯುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಮನಸಿನುದ್ವೇಗ, ಜಠರಾಗ್ನಿ (Acidity) ಹಾಗೂ ನಿದ್ರಾಹೀನತೆಯನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೊತ್ತಂಬರಿ ಸೊಪ್ಪು ಬಳಸಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Coriandrum sativum


೬. ಹುಣಸೇ ಹಣ್ಣು - ಹಸಿವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತೆ, ಜೀರ್ಣಶಕ್ತಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತೆ. ಹುಳಿ, ಸಿಹಿ ಎರಡನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದ ವಿಶೇಷ ರುಚಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೆ.

Tamarindus indica



೭. ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ - ಹೃದಯ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಪಿಂಡ ಆಗುತ್ತೇವೆ ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿ ತಿಂದರೆ.


Allium sativum

೮. ಕಪ್ಪುಪ್ಪು - ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಸನಿಹ ಸ್ನೇಹಿತ. ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವ ಸಾಮಗ್ರಿ. ಜೊತೆಗೆ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ರುಚಿಯನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತೆ.


೯. ಮಸಾಲೆ ಪುಡಿ - ಮೆಣಸು, ಲವಂಗ, ಚಕ್ಕೆ, ದಾಲ್ಚಿನ್ನಿ, ಅರಿಶಿನ ಮುಂತಾದ ಶಕ್ತಿದಾಯಕಗಳಿಂದ ಮಾಡಲ್ಪಟ್ಟಿರುವುದು. ದೇಹವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿಸಲು ಈ spices ಬೇಕೇ ಬೇಕು!


೧೦. ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದ ಪೂರಿ - ಒಳ್ಳೆ ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದ ಪೂರಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಕ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್ ಇರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಮೇಲಿರುವ ಸಕಲ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೂ ಆ ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್‍ನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವುಳ್ಳದ್ದು. ಮತ್ತು ದೇಹಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಗಿನ ಕೊಲೆಸ್ಟ್ರಾಲ್‍ನ ಅವಶ್ಯಕತೆಯೂ ಸಹ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಅನೇಕರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇಲ್ಲ.


ಎಣ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ಕರೆದ ಪೂರಿಗೆ ಮೇಲಿನ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಬೆರೆಸಿದಾಗ (ನೇರವಾಗಿ ಅಲ್ಲ, ಕೆಲವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ, ಕೆಲವನ್ನು ಹಸಿಯಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವನ್ನು ಅರೆ ಬೇಯಿಸಿ) ಪಾನಿ ಪೂರಿ ಎಂಬ 'ಚಾಟ್' ನಮ್ಮೆದುರು ಇರುತ್ತೆ. ಎಲ್ಲಾ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳೂ ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುವಾಗ, ಅದು ಪಾನಿಪೂರಿ ಆದಾಗ ಮಾತ್ರ ಆಹಾರತಜ್ಞರಿಂದ "ಜಂಕ್ ಫುಡ್" ಎಂಬ ಅಪಖ್ಯಾತಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿರುವುದು ಯಾವ ನ್ಯಾಯ?




- ಅ

17.08.2007

4.30AM

Tuesday, August 14, 2007

ಅರ್ಥವೈರುಧ್ಯ!

ಮಹಾತ್ಮಾ ಗಾಂಧಿ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಗಾಂಧೀಜಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿರುವುದು ಪ್ರತಿಮೆಯೊಂದಲ್ಲದೇ ಬೇರೇನಾದರೂ ಇದೆಯಾ?

’ಶಿವಾಜಿ’ನಗರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದುಗಳನ್ನು ಸರ್ಚ್ ಲೈಟ್ ಹಾಕೊಂಡ್ ಹುಡುಕಬೇಕು.

’ಹೊಸಕೋಟೆ’ಯೆಂಬ ಊರು ವಿಪರೀತ ಹಳೆಯದೆಂದು ಯಾವಾಗಲೋ ಗೊತ್ತಾಗಿತ್ತು.

ಬೆಂಗಳೂರು ಜನಕ ಕೆಂಪೇಗೌಡ ಕಪ್ಪಗಿದ್ದವನು.

ದೇವೇಗೌಡರು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕೋನದಿಂದಲೂ ಭೀಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾರಲ್ಲಾ? ದೇವರ ಹಾಗೆ ಕಾಣೋದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲಾ?

ಚಾಮರಾಜಪೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಪೋಲಿಸ್ ಇಲಾಖೆಯವರ ಒಂದು ಕಚೇರಿಯಿದೆ. ಅದರ ಹೆಸರು, "Central Crime Branch" ಅಂತ. ಪೋಲಿಸ್‍ನವರೇ ಕ್ರೈಮ್ ಮಾಡ್ತಾರೇನೂ?

ಬಿಳಿಗಿರಿರಂಗನ ಬೆಟ್ಟದ ಹತ್ತಿರ ಚಾರಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ಸೂಚನಾ ಫಲಕ ಈ ರೀತಿಯಿತ್ತು, " ಇದು ವೀರಪ್ಪನ್ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಿರುವ ಪ್ರದೇಶ, ಸಾರ್ವಜನಿಕರ ಪ್ರವೇಶ ನಿಷೇಧಿಸಿದೆ" ಅಂತ. ಈ ಫಲಕವನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದು ವೀರಪ್ಪನ್ ಅಲ್ಲ, ಕರ್ನಾಟಕ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆ.

ನಾನು ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಬ್ಬಳು ಹುಡುಗಿ ಇದ್ದಳು, ಆಕೆಯ ಹೆಸರು ಹಂಸ. ಆದರೆ ಅವಳು ಕಾಡೆಮ್ಮೆಗೆ ಪ್ರತಿಸ್ಪರ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಹೆಸರು ಬದಲಿಸಿಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಇದ್ದಾನೆ, ಆತನ ಹೆಸರು ವಿವೇಕಾನಂದ ಅಂತ. ಕಳೆದ ಎರಡು ಪರೀಕ್ಷೆಗಳಲ್ಲಿ ಆತನ ಅಂಕ ಸರಾಸರಿ ಶೇ. ಇಪ್ಪತ್ತು.

ಕೃಷ್ಣ ರಾವ್ ಅಂತ ಒಬ್ಬರು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ನನಗೆ ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ತಾನೇ ಪರಿಚಿತರಾದರು.

ನನ್ನ ಹೈಸ್ಕೂಲ್ ಸಹಪಾಠಿ ಜಯೇಶ್ ಎಂಬುವನು ಎಸ್.ಎಸ್.ಎಲ್.ಸಿ ಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಸಲ ಡುಮ್ಕಿ, ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸಲ.

ನಾವು ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ, ಶ್ವೇತ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ದ್ರೌಪದಿ ಥರ ಇರೋರನ್ನು, ಸೌಮ್ಯ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಜಗಳಗಂಟಿಯರನ್ನು, ಆನಂದ್ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ದೇವದಾಸ್‍ಗಳನ್ನು, ರಾಮ್ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪರಮ flirt ಗಳನ್ನು, ಕಾಮೇಶ್ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಗಳನ್ನು, ತೇಜಸ್ವಿಯೆಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಮಂಕುದಿಣ್ಣೆಯರನ್ನು, ಸ್ಮಿತಾ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುವ ಅಳುಮುಂಜಿಯರನ್ನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಗುಡಿಸಲುವಾಸಿಯರನ್ನು, ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಎಂದು ಹೆಸರಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಪರಮ ವಂಚಕರನ್ನು, ಗಾಂಧಿಯೆಂದು ಹೆಸರಿಗೆ ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡ ಅಧಿಕಾರವ್ಯಾಮೋಹಿಗಳನ್ನು!

ಭಾರತಕ್ಕೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ಆದರೆ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆ ಭಾರತೀಯರಿಗೆ ಬಂದಿದೆಯಾ? Freedom ಬಂದಿದೆಯೇ ಹೊರೆತು Independence ಪಡೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವಾ?

ವಿಶ್ವಮಾನವ ಸಂದೇಶ ಸಾರುವ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಅರವತ್ತನೇ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತಿದೆ.




- ಅ
14.08.2007
11.15PM

Sunday, August 12, 2007

ಹರಕೆಯೊಲವು..

ಒಂದು ಎಸ್ಸೆಮ್ಮೆಸ್ ಶಾಯರಿ.. ಕನ್ನಡಕ್ಕಿಳಿಸುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದೆ.

kisi ki dhadkan ke peeche koi baat hoti hai..
har dard ke peeche kisi ki yaad hoti hai..
aap ko pata ho na ho
aap ki har khushi ke peeche hamari dua hoti hai..

ಎದೆಖಗದ ಕಲರವಕಿಹುದು ಮಿಡಿವ ಹೃದಯದ ಬಲವು.
ನೋವಿನ ಬಾಷ್ಪಕಿಹುದು ನೆನಪಿನ ನಲವು.
ನೀ ಬಲ್ಲೆಯೇನು?
ನಿನ್ನ ನಿಜ ಸಂತಸದ ಪ್ರತಿ ಕಣದಲಿಹುದು
ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಹರಕೆಯೊಲವು!

- ಅ
12.12.2007
1.20AM

Monday, August 6, 2007

ಮೂರು ಹಾರೈಕೆಗಳು...

ಮೂರನೆಯ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಸಿಂಧುವಿನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆಂದೇ ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿದ್ದೆ. ಬಿ.ಎಸ್.ಎನ್.ಎಲ್ ಕೊಟ್ಟ ವರವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೇ ಬೇರೆ ವಿಧಿಯಿರಲಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಇವತ್ತು ಮೂರು ಹಾರೈಕೆಗಳನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಬರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಕಳೆದ ವಾರ ಸಿಂಧು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಅವಳಿಗೆಂದು ಚಕ್ಕುಲಿ ಕೋಡುಬಳೆಗಳ ಉಡುಗೊರೆ ಕೊಡಬೇಕೆಂದೆನಿಸಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅದೆಲ್ಲಾ ಒಳ್ಳೇದಲ್ಲ ನೋಡಿ, ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಿ ಅಂತ ಬೋಧಿಸುತ್ತಾ ಈ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಂಕಣವನ್ನು ಅವಳಿಗರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆಂದು ಕೇಕ್ ಕಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಹೇಳಿದ ಅವಳಿಗೆ ಫೋನಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಲೆಕ್ಚರ್ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ಏನು ಗೊತ್ತಾ? "ಕೇಕ್ ಎಲ್ಲಾ ತಿನ್ಬೇಡ್ರೀ, ಹಣ್ ತಿನ್ರೀ.. ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಕೇಕ್ ಕಟ್ ಮಾಡೋದರ ಬದಲು ಯಾವುದಾದರೂ ಹಣ್ಣು ಕತ್ತರಿಸಿದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೇದು, ವಿಭಿನ್ನ ಶೈಲಿಯ ಆಚರಣೆ ಕೂಡ ಆಗಿರುತ್ತೆ." ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನ ಇನ್ನೋವೇಷನ್ ತಲೆಯನ್ನು ನಾನೇ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿಕೊಂಡೆ.




ಈ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿಯ ಬಾಳು ಹಸನಾಗಿರಲಿ. ಬದುಕಿನ ಬನದಲ್ಲಿ ಕೋಗಿಲೆ ನಿನಾದ ಸದಾ ಕೇಳಿ ಬರುತ್ತಿರಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.
ಸಿಂಧು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ಆಚರಣೆಗೆಂದು ಸಂಜೆ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೇನೋ ಇತ್ತು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಅಷ್ಟು ಚೆನ್ನಿರಲಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೂ ಕಾರಣ ಇತ್ತು. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನೋವಾಗಿತ್ತು.

ಯಾರೂ ಏನೂ ಅನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದ ಮುಖ್ಯೋಪಾಧ್ಯಾಯಿನಿ ಆಗಿದ್ದ ಸುನಂದಾ ಮೇಡಂ ಶಾಲೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ನಾನು ಹಾಗೆಲ್ಲಾ ಸುಮ್ಮಸುಮ್ಮನೆ ಬೇಸರ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವನಲ್ಲ. ಆದರೆ, "ಅರುಣ್ ಸರ್, ನಾನು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, hope everything will be alright, take care" ಎಂದು ಅವರು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಲ್ಯಾಬಿಗೆ ಅವರು ಬಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಾನು ಗದ್ಗದಿತನಾಗಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ಸತ್ಯ. ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಕಾಲಾವಧಿಯಲ್ಲಿ ಟೀಚರುಗಳ ಮನಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವರಾಗಿದ್ದರು. ಇಂಥವರೊಬ್ಬರು ನನಗೂ ಟೀಚರಾಗಿದ್ದರೆ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು ಎಂದು ನನಗೆ ಅನ್ನಿಸಿತ್ತು. ಅಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಅವರು ಇಂಪ್ರೆಸ್ ಮಾಡಿದ್ದರು.

ಇನ್ನೊಂದು ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಅವರು ಶಾಲೆಯ ಹೊಸಲು ದಾಟಿ ಸಕಲ ರಾಜಕೀಯಗಳಗೆ ಸ್ವಸ್ತಿ ಹೇಳಿ, ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಹೊರಟಿದ್ದು ಇಡೀ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೊರೆತು ಇನ್ನಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಈಗಲೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಪಿ.ಟಿ. ಮೇಷ್ಟ್ರ ಹೊರೆತುಪಡಿಸಿ ನಾನೂ ಇನ್ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಹೆಚ್ ಎಮ್ ವಾಪಸ್ ಬರ್ತಾರೆ ಎಂದೇ ನಂಬಿದ್ದಾರೆ. Actually, ನನಗೆ ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾನೂ ಅದನ್ನೇ ನಂಬಿದ್ದೇನೆ. ಅವರು ವಾಪಸ್ ಶಾಲೆಗೆ ಬರ್ತಾರೆ ಅಂತ.

ಅವರ ಬೀಗದಕೈ ಗೊಂಚಲು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದೆ. ಅವರ ಫೋಟೋ ಇಲ್ಲ. ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ದಿನಗಳೂ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವಂಥದ್ದು. ಅವರು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾ ಕಂಪ್ಯೂಟರನ್ನು Shut Down ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಿರದಿದ್ದರೂ ನೆಪ ಹೇಳಿಕೊಂಡು ಅವರನ್ನು ಮಾತನಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲು ಅವರ ಛೇಂಬರಿಗೆ ಹೋದಾಗ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ಪೆಯೊಳಗೇ ಅಡಗಿಕೊಂಡ ಒಂದೆರಡು ಬಾಷ್ಪಗಳ ಹನಿಗಳೂ ಸಹ ನೆನಪಿನಲ್ಲುಳಿಯುವಂಥದ್ದು.

ಆಕೆಗೆ ಒಳಿತಾಗಲಿ. ಜಸ ಸಿಗಲಿ.

ಈ ಬೇಸರದ ಛಾಯೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಿಂಧು ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವರೂಪನ, ಸ್ಮಿತೆ ಅಲಿಯಾಸ್ ಸರ್ಕಲ್ ಮಾರಮ್ಮನ, ಮೊದಲ ಮೊಮ್ಮಗಳು ಶೃತಿಯ, ಸಿಂಗರ್ ಶೃತಿಯ, ಸಂಗಡವು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕೊಂಚ ಮುದವುಂಟು ಮಾಡಿ ಸಮಾಧಾನವಾಯಿತು.
ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬಕ್ಕೂ ವಿಶ್ ಮಾಡೋದ್ ಇದೆ. ಚಿತ್ರರಂಗ ಕಂಡ ಅತ್ಯಂತ ವಿಚಿತ್ರ ಹುಚ್ಚನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ. ಆತ ಬೇರಾರೂ ಅಲ್ಲ. ಸಕಲಕಲಾಭೂಷಣ ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್. ನಟ, ನಿರ್ದೇಶಕ, ನಿರ್ಮಾಪಕ, ಸಂಗೀತ ನಿರ್ದೇಶಕ, ಸಾಹಿತಿ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದ್ದ ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್ ಜನರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದು ಹಾಡುಗಾರನಾಗಿ. ಮೊನ್ನೆ ಆಗಸ್ಟ್ ನಾಲ್ಕು ಕಿಶೋರ್ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು. ದೇವ್ ಆನಂದ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ಅನಿಲ್ ಕಪೂರ್ ವರೆಗೂ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯನ ಮಾಡಿದ್ದನಾದರೂ, ವಿಶೇಷ ಏನಪ್ಪ ಅಂದ್ರೆ, ಯಾರಿಗೆ ಹಾಡಿದರೂ ಅವರ ಮುಖ ನೆನಪಾಗುವಂತಿದೆ. ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನಾ, ಅಮಿತಾಭ್, ಮತ್ತು ದೇವ್ ಆನಂದ್‍ಗೆ ಅತಿ ಹೆಚ್ಚು ಹಾಡು ಹಾಡಿದ್ದಾನಾದರೂ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ರಾಜೇಶ್ ಖನ್ನಾ, ಅಮಿತಾಭ್ ಅಥವಾ ದೇವ್ ನೆನಪಾಗದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.
ಸೈಗಲ್‍ನನ್ನು ತನ್ನ ಗುರುವೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದ ಕಿಶೋರ್ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಸೈಗಲ್‍ನನ್ನೇ ಅನುಕರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ರಫಿಯೂ ಕೂಡ ಕಿಶೋರ್‍ಗೆ ಹಿನ್ನೆಲೆ ಗಾಯಕನಾಗಿ ಒಂದಷ್ಟು ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದ್ದಾನೆ. ಹಿರಿಯಣ್ಣ ಅಶೋಕ್ ಕುಮಾರ್ (ದಾದಾ ಮೋನಿ) ಹಾಕಿದ ಗೆರೆ ದಾಟುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವಂತೆ ಕಿಶೋರ್. ಆತ "ನೀನು ನಟನೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಲ್ಲ, ಸಾಕು ನೀನು ನಟನೆ ಮಾಡಿದ್ದು, ಹಾಡು ಹೇಳು ಸಾಕು" ಎಂದಿದ್ದಕ್ಕೆ, ನಟನೆಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸೇ ಬಿಟ್ಟನಂತೆ. ಕಿಶೋರ್ ಕುಮಾರ್‍ನಷ್ಟು ಹುಚ್ಚು ಹುಚ್ಚಾದ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಬಹುಶಃ ಯಾರೂ ಹಾಡಿಲ್ಲ ಅನ್ಸುತ್ತೆ. ಉಡ್ಲಿಗಳನ್ನು ಮಾಸ್ಟರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ಹಾಡು ಎಷ್ಟು ಹುಚ್ಚು ಹುಚ್ಚಾಗಿತ್ತೋ ಆತನ ನಟನೆಯಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಇನ್ವಾಲ್ವ್ಮೆಂಟ್ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಹುಚ್ಚು ಹಾಡುಗಳ ಸಾಲು ಒಂದಾದರೆ, ರೊಮಾಂಟಿಕ್ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕಿಶೋರ್ ಹಾಡಿದ್ದಾನೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಕೇಳಲು ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿರಬೇಕು. ಅಷ್ಟು ರೊಮಾಂಟಿಕ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ.
ಜೀವನ್ ಸೇ ಭರೀ ತೇರೀ ಆಂಖೇ
ಮಜ್ಬೂರ್ ಕರೇ ಜೀನೇ ಕೇ ಲಿಏ...
ಆದರೆ ನನಗೆ ಕಿಶೋರ್ ತುಂಬಾ ಹಿಡಿಸೋದು ಶೋಕದ ಹಾಡುಗಳಲ್ಲಿ. ಮುಖೇಶ್‍ನಂತೆಯೇ ಶೋಕವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಹಾಡುವವನು ಕಿಶೋರ್. ಕಿಶೋರ್ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಬರೆಯುವಷ್ಟು ಅನುಭವ, ಪರಿಣತಿ ನನಗಿಲ್ಲ. ಮೊನ್ನೆ ಅವನ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬ.
ಅವನಿಗೊಂದು ವಿಶ್...
ಆತ ಇನ್ನೂ ಇರಬೇಕಿತ್ತು. ಆತನ ದನಿಯು ನೆನ್ನೆಗಳನ್ನು ಇಂದಿಗೆ ತರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಆತನ ನೆನ್ನೆಗಳು ಮಾತ್ರ ಇಂದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂದಿನ ಚಿತ್ರರಂಗದ ಸಂಗೀತ ಸಾಹಿತ್ಯ ಹಾಡುಗಾರಿಕೆ ಹದಗೆಟ್ಟು ಹೋಗಿದೆ.
ಕೋಇ ಲೌಟಾದೇ ಮೇರೆ ಬೀತೇ ಹುಏ ದಿನ್.. ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ಹಾಡೇ ಇದ್ದಂತಿದೆ.
ತನ್ನ ಹಾಡುಗಳಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿ ತಾನು ಸ್ವರ್ಗ ಸೇರಿಕೊಂಡ ಕಿಶೋರ್‍ಗೆ ಹುಟ್ಟು ಹಬ್ಬದ ಶುಭಾಶಯಗಳು.
ಎಷ್ಟು versatile ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕೆಳಗಿನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ನೋಡಿ..














- ಅ
06.08.2007
11.30PM

Thursday, July 26, 2007

ಕತ್ತು ನೋವು.. :-(

ಶಾಪ

ಇದು ಬರಿಯೆ ನೋವಲ್ಲ
ಶಾಪವಿದು ಘೋರ ಶಾಪವಿದು
ದೇಹದ ನೇಹದ ಕ್ರೂರ ಕೋಪವಿದು
ಜವಸಂಕಟದ ನಂಜಿನ ಕೂಪವಿದು
ನೋವಲ್ಲವೆನ್ನ ಪಾಪವಿದು

ಕಸಕೆ ತಳ್ಳಿದ ಸಮಯದಲಿ ಸಿಡುಕಾಗಿ
ಅನ್ನ ಪರಬೊಮ್ಮನ ಶಾಪವಿದು
ಸೋತು ತಲೆತಗ್ಗಿಸದೆ ವಿದ್ಯೆಗೆಡುಕಾಗಿ
ಸರಸತಿಯ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಶಾಪವಿದು
ಬರಿಯೆ ನೋವಲ್ಲವೆನ್ನ ಪಾಪವಿದು

ಜಗವ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಜನರ ಪ್ರೀತಿಸಿದ
ಜಲವ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಜಂತುವ ಪ್ರೀತಿಸಿದ
ಜತೆಗಾರರ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಎನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಶಾಪವಿದು
ಕರುಳ ನೋಯಿಸುತ ಕೊರಳ ಬಾಧಿಸುತ
ಮರಳುಗಾಡಿನಿರುಳ ಶಾಪವಿದು

ಶಾಪವೇನು ಕೋಪವೇನು
ಏನಿಹುದು ಪಾಪಪುಣ್ಯದಲಿ
ಬಂದವರ ಬಾರೆಂದು ಸೇರಿಸದಂತೆ
ಕಾಲು ಕೊರಳ ನೋವಿನ ಭೂಪವೇನು
ಸುಸ್ವಾಗತವೆನ್ನ ದೇಹದಾರಣ್ಯದಲಿ

- ಅ
23.11.2004
12AM

Tuesday, July 24, 2007

Belated Birthday Wishes..


ದಿಲ್ ಕೋ ತೇರಿ ಹೀ ತಮನ್ನಾ
ದಿಲ್ ಕೋ ಹೈ ತುಝ್‍ಸೇ ಹೀ ಪ್ಯಾರ್..
ಚಾಹೆ ತು ಆಏ ನ ಆಏ
ಹಮ್ ಕರೇಂಗೇ ಇಂತ್‍ಜ಼ಾರ್...

ಇಂಥಾ ಸಾಹಿತ್ಯ ಇರೋ ಹಾಡು ಇನ್ಯಾರು ತಾನೇ ಹಾಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮುಖೇಶ್ ಅಲ್ಲದೆ ಬೇರಾವ ಹಾಡುಗಾರನಿಗೆ ತಾನೇ ಒಪ್ಪುತ್ತೆ?

ಮೊನ್ನೆ ಜುಲೈ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡಕ್ಕೆ ಮುಖೇಶ್ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಎಂಭತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ವಯಸ್ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮೊನ್ನೆಯೇ ವಿಷ್ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು. ಅದೇನೋ ಅದ್‍ಹೇಗೋ ಮರೆತು ಹೋಯಿತು.

ಬಾಲಿವುಡ್‍ನ ಮೊದಲ ದೊರೆ ಕೆ.ಎಲ್. ಸೈಗಲ್‍ನ ಅನುಸರಿಸಲು ಯತ್ನಿಸದವರು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕಿಶೋರ್, ರಫಿ, ಲತಾ, ಶಂಶದ್ ಬೇಗಮ್, ನೂರ್ ಜಹಾನ್, ಗೀತಾ ದತ್, ಮಹೇಂದ್ರ ಕಪೂರ್, ಮನ್ನಾ ಡೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೈಗಲ್‍ನಂತೆಯೇ ಹಾಡಬೇಕು ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಮುಖೇಶ್ ಕೂಡ ಇದರಿಂದ ಹೊರೆತುಪಡಿಸಿಲ್ಲ. ಮುಖೇಶರ ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಹಾಡು,

ದಿಲ್ ಜಲ್ತಾ ಹೈ ತೋ ಜಲ್‍ನೇ ದೇ..

ಕೇಳದಿರುವರು ಯಾರು? ಖುದ್ದು ಸೈಗಲ್‍ ಈ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ದನಿಯಂತೆಯೇ ಇದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಿದ್ದರು. ಆಗ ಸೈಗಲ್ ಸೂಪರ್ ಸ್ಟಾರ್. ಸೈಗಲ್‍ ಇಂದ ಈ ಕಾಂಪ್ಲಿಮೆಂಟು ಸಿಕ್ಕ ಮೇಲೆ ಮುಖೇಶ್ ದರ್ದ್ ಭರೇ ಗೀತ್‍ಗಳ ಅರಸರಾಗಿಬಿಟ್ಟರು. ಮುಖೇಶರ ದನಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದು ನೋವಿತ್ತು ಎಂದು ಸಂಗೀತ ರಸಿಕರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಮುಖೇಶ್ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಬೇರೆ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪಯಣ ಮಾಡಿರುವಂತಾಗುತ್ತೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿ ಬರುತ್ತೆ.

ಜಾನೇ ಕಹಾಂ ಗಏ ಒ ದಿನ್...



ರಾಜ್‍ಕಪೂರ್ ಹಾಗೂ ಮುಖೇಶ್‍ಗೆ ಇದ್ದ ನಂಟು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರೋದೇ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್‍ಗೆ ಪಿ.ಬಿ.ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಹೇಗೆ ಹೇಳುಮಾಡಿಸಿದ ಹಾಡುಗಾರರಾಗಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ರಾಜ್ ಕಪೂರ್ ಚಿತ್ರ ಎಂದರೆ ಮುಖೇಶ್ ಹಾಡುಗಳು ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಮುಖೇಶರ ಸಾವು ಅಮೆರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತು. ಸಂಗೀತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆಂದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ದ ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದರು. ಕೊನೆಯುಸಿರೆಳೆದಿದ್ದು ಅವರ ದೇಹ ಮಾತ್ರ. ಅವರ ಹಾಡುಗಳು ಆಚಂದ್ರಾರ್ಕ! ಅವರ ಸಾವನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜ್ ಕಪೂರ್ ಹೇಳಿದ್ದು, "ನಾನು ನನ್ನ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟೆ!" ಎಂದು.

ಕಹೀಂ ದೂರ್ ಜಬ್ ದಿನ್ ಢಲ್ ಜಾಏ...

ನೋವಿನ ಸವಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಈ ವಿಡಿಯೋಗಳು..













ಈ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ನೋಡಿದಾಗ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿ ಬಂತು..

- ಅ
24.07.2007
7.30PM