Monday, June 2, 2008

ಹೀಗಾಗಬಾರದಿತ್ತು

ಸಿಟ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದಂತೆ

ಆ ಹುಡುಗಿ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಪಾಠ ಹೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಕಳೆದವಾರ ತಾನೇ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಮದುವೆ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಪಾಠಕ್ಕೆ ಬರ್ತೀನಿ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ದಾಗ, ಅವಳು, ಆ ಹುಡುಗಿ ಅಶ್ವಿನಿ, ನಾಲ್ಕನೆಯ ತರಗತಿಯ ಚಿಕ್ಕ ಹುಡುಗಿಯೆಂಬುದನ್ನೂ ಮರೆತು ಅವಳ ಮೇಲೆ ಗುಡುಗಿದ್ದೆ.

“ಬರೀ, ಇಷ್ಟೇ ಆಯಿತು ನಿಂದು, ಮದುವೆ ಮುಂಜಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ತಿರುಗಾಡ್ತಾ ಇರು. ಓದ್ಕೋಬೇಡ!”

ಹಾಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಧಿಕಾರವೂ ನನಗಿತ್ತು. ಅವಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವ ಟೀಚರು ನಾನು ಎಂಬುದು ಒಂದಾದರೆ, ಇನ್ನೊಂದು, ತುಂಬು ಬಡತನದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಓದಲು ಬರೆಯಲು ಪುಸ್ತಕ, ಚೀಲ, ಶಾಲೆಯ ಸಮವಸ್ತ್ರ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೊಡಿಸಿದ್ದೆ. ಅವೆಲ್ಲಾ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದೆಂಬ ಧೋರಣೆಯು ಸಹ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದುದರಿಂದ ಹಾಗೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಂಡ ನಟನೆಗೈದೆ. ಆರೋಗ್ಯಕರವಾದ ಸಿಟ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯದಂತೆ.

ಅವಳ ಮನೆ

ಭೀತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಮನೆಯನ್ನು ಹೊಕ್ಕೆ. ಕಳೆದ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ಸಾವು, ನೋವು, ಸೋಲು, ಹಿಂಸೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಕೇಳಿ ಅನುಭವಿಸಿ ತೇಜೋವಧೆಯಾದಂತಿದ್ದ ಅಳುಕಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದಲೇ ಅವಳ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತಟ್ಟಿದೆ.

ಆ ಹುಡುಗಿ ಮನೆಯ ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲೇ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೇ ಮಲಗಿದ್ದಳು.

ತಪ್ಪು. ಆ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಆ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ್ದರು ಅವರ ಮನೆಯವರು.

ಅದೂ ತಪ್ಪು. ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಶವವನ್ನು ಆ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದರು ಅವರ ಮನೆಯವರು.

ಆ ಹುಡುಗಿಯ ತಂದೆ ಮನೆಯ ಸೂರನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು. ತಾಯಿ ತಲೆಗೆದರಿಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಕಂಡ ಕ್ಷಣವೇ ಬಳಿ ಬಂದು,

“ಊರಿಂದ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಹೋಗ್ಬೇಕುಮ್ಮಾ, ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ಬೈತಾರೆ ಅಂತಿದ್ಲು, ಈಗ ಯಾವ್ ಪಾಠಕ್ಕೆ ಕಳಿಸಲಿ?” ಎಂದು ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ತಲೆಯಿಟ್ಟರು. ನಾನು ಸಮಾಧಾನ ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಿ? ಬಲಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದೆ. ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಅಜ್ಜಿಯನ್ನು ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಿದ್ದರು. ಮಂಡಿಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಎರಡು ಕಾಲೂ ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇನ್ನೊಂದು ಮಂಚ, ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಅಜ್ಜಿಯ (ಈ ಅಜ್ಜಿಯ ತಂಗಿ) ತೊಡೆಯ ಮೂಳೆ ಮುರಿದು ನಡೆಯಲಾರದಂತಾಗಿ ಮಲಗಿಸಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಕಣ್ಣಲ್ಲೂ ನೀರು. ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಬಂದ ಕೇವಲ ಒಂದೆರಡು ಹನಿಗಳನ್ನು ಹಾಗೇ ಒರೆಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟೆ. ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕೆಳಗಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಇವರೊಡನೆ ಅಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಿದ್ದೆನೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ.

ಇನ್ನೂ ಭೀಕರ

ಇವರ ಮನೆಯಿರುವ ಬೀದಿಯು ಸ್ಮಶಾನವೇ ಆಗಿದ್ದಂತಿತ್ತು. ಎದುರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟಿದ್ರು. ಎದುರು ಮನೆಂii ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೆಂಗಸು, ಅವರ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮೂರು ಜನ, ಈ ಅಶ್ವಿನಿ ಮನೆಯ ಎಡಗಡೆ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು ಶವಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಸಾವಾಗಿದ್ದ ಬಲಗಡೆಯ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಲ್ಲಿರಿಸಿದ್ದರು. ಬೀದಿಯ ಕೊನೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಂತೂ ಏಳು ಜನ ಸತ್ತುಹೋಗಿದ್ದರು. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದುದೇ ಎಂಟು ಜನ. ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗ ಒಬ್ಬನೇ ಕೂತು ಎಲ್ಲರ ಶವಗಳನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ.

“ನಾನು ಆ ತೋಟದ ಮಾಲೀಕ. ಇಷ್ಟು ಜನ ನನ್ನ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಆ ತೋಟವನ್ನು ಮಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ದಯ್ಯ ಇದೆ. ಪ್ರತಿ ವರ್ಷಾನೂ ಹೀಗೇ ಆಗುತ್ತೆ. ಹೋದ ವರ್ಷ ಮುವ್ವತ್ತು ಜನ ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ರು. ಆ ದಯ್ಯಕ್ಕೆ ವರ್ಷವರ್ಷವೂ ಬಲಿಯಾಗಬೇಕು.” ಎಂದು ಹೇಳಿದವನು ತೋಟದ ಮಾಲೀಕ.

ನಾನು, “ಹೇಗಾಯಿತು ಇದೆಲ್ಲಾ?” ಎಂದು ಕೇಳುವ ಅವಷ್ಯಕತೆಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಾ ದಿನಪತ್ರಿಗಳ ಮುಖಪುಟದಲ್ಲೇ ಪ್ರಕಟಿತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೂ ಕೇಳಿದೆ.

ಅವನು ಗದ್ಗದಿಸುತ್ತಲೇ ಹೇಳಿದ.

“ಲಾರಿಯಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತು ಜನ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಕರೆಂಟ್ ವೈರನ್ನು ನೋಡಿದವರೇ ಕೂಗಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು ತಮಗೆ ತಾಕುತ್ತೆ ಅಂತೆ. ಡ್ರೈವರು ಲಾರಿಯನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ರಿವರ್ಸ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ. ಅಷ್ಟೊಂದಾ ರಿವರ್ಸ್ ಬರೋದು? ಏರಿಯ ಕೆಳಗಿದ್ದ ನನ್ನ ತೋಟದೊಳಕ್ಕೆ ಮೊಗುಚಿ ಬಿದ್ದೇ ಬಿಟ್ಟಿತು ಲಾರಿ. ಮೂರು ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆದದ್ದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ. ಇಂಥಾ ಕೆಟ್ಟ ದೃಶ್ಯಾನ ನಾನು ಇದೇ ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು.”

ಇಬ್ಬರು ಹುಡುಗರು ಬಂದರು. ಮಾಲೀಕನ ಕೆಲಸಗಾರರು.

“ನೀವ್ ಬಂದಿದ್ರಲ್ಲಾ, ಆ ಮನೆ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿತ್ತು. ತೆಂಗಿನ ಮರದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆಚೆ ತೆಗೆದ ಮೇಲೆ ಆ ಮಗಿ ಮೇಲಿಂದಾನೇ ಕೈ ಆಡಿಸ್ತು. ಮರ ಹತ್ತಕ್ಕೆ ನಮ್ಗೆ ದಿಗಿಲಾಯ್ತು, ಆದ್ರೂ ಹತ್ತಿ ಕೆಳಕ್ಕಿಳ್ಸ್ದ್ವಿ. ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರ್ ಹಾಕಿ, ಒಂದು ಗುಟುಕು ನೀರು ಕುಡಿಸೋ ಅಷ್ಟ್ರಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತು ಮಗಿ.” ಎಂದ ಆ ಕೆಲಸಗಾರರಲ್ಲೊಬ್ಬ.

ಛೆ! ಹೀಗಾಗಬಾರದಿತ್ತು..

ಅಂದು ಅರಕಲಗೂಡಿನ ಬಸವನಹಳ್ಳಿ (ಬಸವೇನಹಳ್ಳಿ)ಯಲ್ಲಿ ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೊರಟ ಅರವತ್ತು ಜನರನ್ನು ಹೊತ್ತ ಲಾರಿಯು ಕೆಳಗುರುಳಿ, ಪಲ್ಟಿ ಹೊಡೆದು ಮೂವತ್ತು ಜನರ ಜೀವವನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಮಿಕ್ಕವರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಬಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು. ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿ, ನನ್ನ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿನಿ, ನಾಲ್ಕನೇ ಕ್ಲಾಸಿನ ಅಶ್ವಿನಿ ತಾನು ಮದುವೆಗೆ ಬರಲ್ಲ ಎಂದು ಎಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಕೇಳದೆ ಮನೆಯವರು ಬಲವಂತ ಮಾಡಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಹೀಗಾಯಿತು. ಇದು ಆಪಾದನೆಯಷ್ಟೆ. ಆದರೆ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಸಾವು ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತೆಂಬುದು ವಿಧಿಯಾಟ. ಅಂದು ಅಲ್ಲಿ ಮಡಿದವರ ಎಲ್ಲರ ವಿಧಿಯೂ ಹಾಗೇ.

ಮದುವೆಗೋ ಮಸಣಕೋ, ಅವನು ಪೇಳ್ದ ಕಡೆಗೋಡು.. ಎಂದು ಕಗ್ಗದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಅವರು ಮದುವೆಗೆಂದು ಹೊರಟವರು ವಿಧಿಯೆಂಬ ಸಾಹೇಬನ ಆಣತಿಯಂತೆ ಮಸಣಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವಂತಾಯ್ತು.

ಮಾನವರಾಗಿ ನಾವು “ಛೆ! ಹೀಗಾಗಬಾರದಿತ್ತು” ಎನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಷ್ಟೆ. ಮೃತರ ಮನೆಯವರಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ದೊರಕಿಸಿಕೊಡಲಿ ವಿಧಿಸಾಹೇಬ.

ಈ ಇಡೀ ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ತೋಡಿಕೊಂಡ ರೇಖಾಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಎರಡು ಹನಿ ಮೂಡಿತ್ತು. ಈಗ ಆ ಹನಿಗಳನ್ನು ನಾನು ಒರೆಸಿದೆ..

-ಅ
02.06.2008
11AM

7 comments:

  1. nija ... aadre anyayavaada saavu ansutte alwa? baali badukabekaagidda jeeva ... en maadokkagutte ... heegaagbardittu antha maathra helokke saadhya.

    ReplyDelete
  2. ajjir baduko badlu aa hudugi badukididre chanagirtittu atleast hegaaru maadi kaal barsbodittu..paapa aa ajjiru aa magu sattoytalla anta korgi korgi saaybekaagatte..vidhi baraha entha ghora..aa maguvu doora doora...

    ReplyDelete
  3. Registration- Seminar on the occasion of kannadasaahithya.com 8th year Celebration

    ಪ್ರೀತಿಯ ಅಂತರ್ಜಾಲ ಸ್ನೇಹಿತರೆ,

    ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ.ಕಾಂ ತನ್ನ ಎಂಟನೇ ವಾರ್ಷಿಕೊತ್ಸವದ ಅಂಗವಾಗಿ ಜೂನ್ ಎಂಟರಂದು ಕ್ರೈಸ್ಟ್ ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನದ ವಿಚಾರ ಸಂಕಿರಣವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತಿದೆ.
    ವಿಷಯ:
    ಅಂತರ್ಜಾಲದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾದೇಶಿಕ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸೃಜನಶೀಲತೆ: ಗತಿಸ್ಥಿತಿ ಸವಾಲು.

    ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತ ಆಸನಗಳು ಲಭ್ಯವಿರುವ ಕಾರಣ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಆಸಕ್ತಿ ಇರುವವರು ದಯಮಾಡಿ ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಕೊಟ್ಟಿರುವ ಲಿಂಕ್‍ನಲ್ಲಿ ರಿಜಿಸ್ಟರ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ.

    http://saadhaara.com/events/index/english

    http://saadhaara.com/events/index/kannada
    ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ನೋಂದಾವಣೆ ಕಡ್ಡಾಯ.

    ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಸಮಯ ಇದ್ದರೆ ವಿಚಾರಸಂಕಿರಣದ ನಂತರ ಅನೌಪಚಾರಿಕವಾಗಿ ಬ್ಲಾಗಿಗಳಿಗೆ ‘ಬ್ಲಾಗೀ ಮಾತುಕತೆ’ ನಡೆಸುವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇದೆ.

    ನೀವೂ ಬನ್ನಿ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿಯಿರುವ ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಕರೆತನ್ನಿ.

    -ಕನ್ನಡಸಾಹಿತ್ಯ.ಕಾಂ ಬಳಗ

    ReplyDelete
  4. hmmm... nange ee post noDid mele modalu nenpaagiddu ninna sms uttara:
    "Oh! super-u!" !!!!!!!!!!

    aa maguvina katheya bagge -- no comments!

    ReplyDelete
  5. En comment mAdbekO gothilla
    mostly naanu yavde blogina articles odidaga ishtu kanner bandirlilla!

    I article odhi thumbA besara aaithu


    ಆದರೆ"ಹುಟ್ಟು-ಸಾವು ಅನಿವಾರ್ಯ"ಅಲ್ವಾ??

    ReplyDelete