Friday, August 15, 2008

ಗಿರೀಶ

ಬನಶಂಕರಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಸ್ಟೇಜು ಆಗ ಇನ್ನೂ ಕಾಡಿನ ಹಾಗಿತ್ತು. ಮಿನಿ ಝೂ ಸ್ಟಾಪಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತರೆ ಬೆಟ್ಟಗುಡ್ಡಗಳು, ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ದೇವಸ್ಥಾನ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬೇಕೆಂದರೆ ಸಂಜೆ ಐದರೊಳಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದುಬಿಡಬೇಕು. ಯಾಕೆಂದರೆ ಯಾರೂ ಓಡಾಡದ ಜಾಗ ಅದು. ಕತ್ತರಿಗುಪ್ಪೆ ಇನ್ನೂ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಕಾಮಾಕ್ಯ ಟೆಂಟ್ ಆಗಿತ್ತು. ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಾವು ಬನಶಂಕರಿ ಸೆಕೆಂಡ್ ಸ್ಟೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದೆವು.

ನನಗಿಂತಲೂ ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ ಹಿರಿಯನಾದ ಗಿರೀಶನ ಜೊತೆ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಾತಿಗೆ ಮಾತು ತಿರುಗಿ ವಾಗ್ವಾದ ಶುರುವಾಯಿತು. ನಾನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಬೇಡ ನೋಡು ಎಸೆದು ಬಿಡ್ತೀನಿ.. ಎಂದೆ. ಎಸಿ ನೋಡೋಣ? ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮರುಕ್ಷಣವೇ ರೊಯ್ಯನೆ ಬೀಸಿ, ಅವನ ಹಣೆ ಚೂರಾಗಿದ್ದು ನೆನಪಿದೆ ಇನ್ನೂ. ಆಗ ನನಗೆ ಬಹುಶಃ ಏಳು ವರ್ಷ. ಆಮೇಲೆ ನನಗೆ ಬಿದ್ದ ಒದೆಗಳ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ.
........................................................................................

ಬಾಬಾ ಸೆಹ್‍ಗಲ್ ಎಂಬ ಹಾಡುಗಾರ "ಠಂಡಾ ಠಂಡಾ ಪಾನಿ.." ಎಂದು ವಿಖ್ಯಾತನಾದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಂದಿರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಗಿರೀಶ ನನಗೆ ವಿಪರೀತ ಹೊಟ್ಟೆ ಉರಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಕೇಳುವುದಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿಯೇ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಲ ಹೋಗಿದ್ದುಂಟು ನಾನು. ಇನ್ಯಾವಯಾವುದೋ ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಕ್ಯಾಸೆಟ್ಟುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಖರೀದಿಸಿದ್ದ. ಡಾಕ್ಟರ್ ಆಲ್ಬನ್ ಅಂತೆ, ಇನ್ನೊಂದಂತೆ ಮತ್ತೊಂದಂತೆ. ನನ್ನ ತಲೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನೂ ವಿಪರೀತ ಓದುತ್ತಿದ್ದ. 'ಗಾಡ್ ಫಾದರ್' ಓದಿಬಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹಲವಾರು ಸಲ ಓದು ಓದು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದ. ನಾನು ಓದಲು ಯತ್ನಿಸಿ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ..

......................................................................................

ಮ್ಯಾಡ್ ಸಿಟಿ ಎಂಬ ಒಂದು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಪಿಚ್ಚರ್‍ಗೆ ಅಂತ ಹೋಗಿ, ಇನ್ನೂ ಸಮಯಾವಕಾಶವಿದ್ದು ಪುಸ್ತಕ ಖರೀದಿಸಲು ಎಂ.ಜಿ.ರಸ್ತೆ ಎಲ್ಲಾ ಸುತ್ತಿದ ನಂತರ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬುದನ್ನೇ ಮರೆತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆವು. ಅಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಫ್ರೈಡ್ ರೈಸನ್ನೇ ಗಬಗಬ ತಿಂದೆವು. ನಂತರ ರೆಕ್ಸ್ ಥಿಯೇಟರಿಗೆ ಧಾವಿಸಿದೆವು. ರೆಕ್ಸ್ ಥಿಯೇಟರಿನ ಆವರಣದಲ್ಲಿರುವ ಅಂಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ರೋಸ್ ಮಿಂಟು, ಥಿಯೇಟರಿನ ಎದುರೇ ಕೋತಿ ಆಡಿಸುವವನು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಒಳ ಹೊಕ್ಕೊಡನೆಯೇ ನಾನು ನಿದ್ರಾವಶನಾಗಿಬಿಟ್ಟ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ..

.......................................................................................

ಅತಿ ಚಿಕ್ಕ ಬಾಣತಿ ಮಾರಿ ಬೆಟ್ಟ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ಗೆ ಹೋಗಿ ಬಂದು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ರಜೆ ಹಾಕಿದ್ದೂ ಅಲ್ಲದೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಸುಸ್ತು ಸುಸ್ತು ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದ ಗಿರೀಶನನ್ನು 'ವನಸುಮ'ದಂತೆ ಬಾಡಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ, ನೀರು ಚುಮುಕ್ಸ್ತಾ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ರೇಗಿಸದ ದಿನವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ನಾಲ್ಕುವರೆಗೆ ಒಂದು ಸಲ ಅವರ ಮನೆಯಿಂದ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಮೇಕೆದಾಟಿಗೆ ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟೆವು. ಅಂದೂ ಹಿಂದಿನ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡೇ ಸುಸ್ತಾಗಿದ್ದ. ಒಂದು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಬಂದರೆ, "ನಿಂಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಅಂತ.. ಆಗೋದೇ ಇಲ್ಲ.." ಅಂತ ಮಲಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆವು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ರೇಗಿಸಿಕೊಂಡೂ ಅವನನ್ನೂ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲರೂ ನಗುತ್ತಿದ್ದ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ..

.......................................................................................

ಆಚಾರ್ಯ ಪಾಠಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆಂದಾಗ ಸೂಪರ್ ಸ್ಕೂಲು ಸೇರ್ಕೋ, ಎಂದು ಅಲ್ಲಿ ಹೈಸ್ಕೂಲು ಕಾಲೇಜು ಓದಿದ್ದ ಗಿರೀಶ ನನ್ನನ್ನು ಉತ್ತೇಜಿಸಿದ್ದ. ಇದೊಂದು ಕಡೆ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಅವನ ಉತ್ತೇಜನ ನನ್ನ ಎಷ್ಟೊಂದು ನಿರ್ಣಯಗಳಿಗೆ ಹಾದಿಯಾಗಿದೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಓದಿ ಐ.ಎ.ಎಸ್. ಆಗು ಅನ್ನುವಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಉತ್ತೇಜಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ. ಅಂದರೆ ನೈಜ ಸಂಗತಿಯಿಂದ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಸಂಗತಿಯವರೆಗೂ!! ಮೊನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆ ಬೈಕು ತೊಗೊಂಡಾಗ ಅಪಾಚೆ ಸಕ್ಕತ್ ಬೈಕು ಅಂತ ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಹೇಳಿದನೋ ಅದರ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಸಲ ನಾನು ಹೀರೋಜೆಟ್ ಸೈಕಲ್ ತಗೊಂಡಾಗ ಸೂಪರ್ ಸೈಕಲ್ಲು, ಸೂಪರ್ ಸೈಕಲ್ಲು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ. ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ.ಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಎಂ.ಎನ್.ಎಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ. ಎಂ.ಎನ್.ಎಸ್. ನನ್ನ ಇಂದಿನ ಬದುಕಿನ ಮೇಲೂ ಪರಿಣಾಮ ಬೀರಿರುವುದು ಬೇರೆಯದೇ ಕಥೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಬರೆಯುತ್ತೇನೆಂದಾಗ ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ಅವರ ಜೊತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ.

ಬಿ.ಸಿ.ಎ. ಓದುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ C language ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ "ನೀನು ಒಳ್ಳೇ ಟೀಚರ್ ಆಗಬಹುದು" ಎಂದು ಆಗ ಅವನು ಹೇಳದಿದ್ದರೆ ಬಹುಶಃ ನಾನು ಟೀಚರ್ ಆಗುವ ವಿಷಯವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೆನೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅಧ್ಯಾಪಕನಾಗಿರುವ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ..

......................................................................................

ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಬೆಳೆಸಿದ ಅತ್ತೆ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಉಸುರನ್ನೆಳೆದಾಗ ಅಂದಷ್ಟೇ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದ ಗಿರೀಶನು ಅತ್ತೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಕೆನ್ನೆ ತಟ್ಟಿ ಎಬ್ಬಿಸುತಿದ್ದುದನ್ನು ಥಟ್ಟನೆ ನೆನೆದು, ಉಸುರು ನಿಂತ ಅತ್ತೆಯ ಕೆನ್ನೆ ತಟ್ಟುತ್ತಾ "ದೊಡ್ಡಮ್ಮಾ... (ಗಿರೀಶನಿಗೆ ದೊಡ್ಡಮ್ಮ, ನನಗೆ ಅತ್ತೆ) ದೊಡ್ಡಮ್ಮಾ.." ಎಂದು ನನ್ನ ಕಡೆ ತಿರುಗಿ ಕಣ್ಣೀರ್ಗರೆದ ದೃಶ್ಯ ಹೇಗೆ ತಾನೆ ಮಾಸೀತು? ಅತ್ತೆಯ ಶಾಶ್ವತ ಆಶೀರ್ವಾದ ಗಿರೀಶನ ಮೇಲಿರುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಕಥೆ ಬೇರೇನೇ...

......................................................................................

ಆಪ್ತಗೆಳತಿ ದೀಪ್ತಿ ಈಗ ಗಿರೀಶನ ಪತ್ನಿಯೆಂಬುದು ಸಂತಸದ ರಸದೌತಣದಂತೆ. ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಸಲುವಾಗಿ ಬಿಕ್ಕಿಬಿಕ್ಕಿ ಅತ್ತಿದ್ದಳವಳು. ಇಂದು ಹೊಸ ಹಾದಿ ಹಿಡಿದು ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರದೇಶದತ್ತ ನಡೆದು ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಬದುಕು ನಿರಂತರ ನದಿಯಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಲಿರುತ್ತೆ. ಗೆಲುವು ಇವರದಾಗಲಿ ಎಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹರಸುತ್ತೇನೆ.

ನೆನ್ನೆ ಗಿರೀಶ ಅಮೆರಿಕೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆಂದು ಬೈ ಹೇಳಲು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನೆನಪಾಯಿತು. "ಸೆಂಡ್ ಆಫ್ ಪಾರ್ಟಿ" ಬೇರೆ ಇತ್ತು. ಯಾಕೋ ಅವನಿಗೆ ಬೈ ಹೇಳಲು ಮನಸ್ಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನು ಯಶಸ್ಸಾಗುವುದರ ಹರಕೆಯಿತ್ತು. ಹರಸಿದೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಒದ್ದೆಯಾಗಿತ್ತು. ಎಡಬಿಡದೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಸುದೀರ್ಘ ಮಳೆಯು ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿತ್ತು.

ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್, ಗಿರೀಶ.. :-)

-ಅ
15.08.2008
7PM

3 comments:

  1. nanna kaDeyindalu all the best.

    ReplyDelete
  2. :-)..avrinda neenu ondasht janak vidya daana maado haagaaytu. nannannu serskondu..

    ReplyDelete
  3. naanoo bareebeku andkonde ... aadre padagale bartilla ... gitcha naanoo ottige beldoralva, onde varsha chikkonaadru avnanna tumba chikkona tharane nodtidvi, papa avnu nan hatra tumba ode tindidaane sanna vayassinalli ... wish i could also write like you ... nam sanghadorella porktidda kaalana miss maadteeni :-(. Wish both of them the very best in their lives.

    ReplyDelete