Thursday, December 10, 2009

ಗ್ರಹಣ

ಶಶಿಯ ಮೈಯ ತುಂಬ ಹಲವು ಕೊರತೆಭರಿತ ಕಪ್ಪಿನೊಲವು
ಒಂದು ದಿನದ ಚಿಕ್ಕ ಗೆಲುವು - ಅದುವೆ ರವಿಯ ಬೇಟೆಯು.
ಜಗಕೆ ಬೆಳಕನೀವ ರವಿಯ ಮೊಗಕೆ ಶಶಿಯ ಕೋಟೆಯು!

ಕತ್ತಲಿಗೆ ನೂರೆಂಟು ಕತೆ, ಬೆಳಕಿಗೊಂದು ತಮಸಿಗೊಂದು,
ಹುಟ್ಟಿಗೊಂದು ಸಾವಿಗೊಂದು - ಏನಿರುವುದಿದಕೆ ಕೊರತೆ?
ಸಾಸಿರವೇ ಮೀರಿದಷ್ಟು ಕತೆಗಳ ಹರಸ್ಥಿರತೆ!

ಕತೆಯ ಹೇಳುವವನ ಕಣ್ಣು ಸತ್ಯವನ್ನೆ ಕಂಡ ಹಣ್ಣು!
ಉಳಿದ ನಾಕವೆಲ್ಲ ಮಣ್ಣು - ತನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ಶಕ್ತಿಗೆ.
ಶಶಿಯ ಬೆಳಕೊ? ರವಿಯ ಬೆಳಕೊ? ಹೊಳೆವುದಿಲ್ಲ ಯುಕ್ತಿಗೆ.

ಸೂರ್ಯಚಂದಿರವೆರಡು ನಮ್ಮಲಿ
ಹೊನ್ನು ಮಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕೂಡಿರೆ
ಭಿನ್ನ ನೋಟಗಳನ್ನು ತೋರುತ
ಒಂದನೊಂದನು ಮೀರಿದೆ.
ಎದೆಯ ಪೃಥಿವಿಗೆ ಹಗಲು ಇರುಳನು
ತನ್ನ ಬಯಕೆಗಳಂತೆ ಕರುಣಿಸಿ
ಸೃಷ್ಟಿ ಸೊಬಗನು ಬೀರಿದೆ.

-ಅ
10.12.2009
11.10AM

3 comments:

  1. << ಅದುವೆ ರವಿಯ ಬೇಟೆಯು >>
    ರಾಹು ರವಿಯನ್ನು ತಿಂದು ಶಶಿ ಬಾಯಿಗೆ ಒರಸ್ತಂತೆ ;-)

    << ಕತ್ತಲಿಗೆ ನೂರೆಂಟು ಕತೆ >>
    ಹೌದ್ರಿ. ಬರಿ ಕತೆ ಏನು, ಕನಸುಗಳೂ ಇದೆ.
    ಈ ಕತ್ತಲೆಯ ಚೆಳಿಯಲ್ಲಿ ಸೊಂಪಾಗಿ ನಿದ್ದೆಮಾದೋಣ ಅನ್ಸತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಕನಸು ಕಾಣೋದೂ ಹೆಚ್ಚು ;-)

    ReplyDelete
  2. ಅತ್ಯದ್ಭುತ! ಚಿತ್ರವನ್ನ ಬಹಳ ಚನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸ್ತೀರಾ ನೀವು. ಉದಾ: "ಜಗಕೆ ಬೆಳಕನೀವ ರವಿಯ ಮೊಗಕೆ ಶಶಿಯ ಕೋಟೆಯು!"

    ನೀವು ಬಹಳ ಚನ್ನಾಗಿ ಬರೀತೀರ ಅಂತ ಹೇಳೋದು ಅನವಶ್ಯಕ. ಆದರೂ ನಮ್ಮ ನ್ಯಾಯಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ "ಯುವರಾನರ್" ಅನ್ನೋ ಮಾತಿನ ಥರ ಈ ಅನವಶ್ಯಕ ಮಾತು ಹೇಳಿದೆ.

    ಹೇಗೆ ನೋಡಿ ಉಪಮಾಲಂಕಾರ.

    ಈ ಸಾಲು ಒಂದು ಥರ ಹಾಸ್ಯಮಯವಾಗಿತ್ತು: "ಕತೆಯ ಹೇಳುವವನ ಕಣ್ಣು ಸತ್ಯವನ್ನೆ ಕಂಡ ಹಣ್ಣು"

    ReplyDelete