Friday, January 22, 2010

ಹಾಸ್ಯದಾಸೆ

ಕಡಲ ತೀರದಲ್ಲಿ ಅಚಲ-
ವಾಗಿ ನಿಂತ ಬಂಡೆಗೆ
ಗುಟ್ಟನರಿವ ತವಕವೇನು?
ಪರುಶದಲೆಯೆ ದುರ್ವಿಧಿ,
ಸೊಬಗ ತೋರೆ ನೀಲಧಿ!

ಬಾನ ಬಯಕೆ ಹೊತ್ತ ಹಕ್ಕಿ
ಹಾರುತಿರಲು ಮೇಲಕೆ
ಬಾನು ರೆಕ್ಕೆಗೆಟುಕಬಲ್ಲ
ಮರವಲ್ಲದ ತೋರಿಕೆ,
ಗಗನಕೆಲ್ಲಿ ಹೋಲಿಕೆ?

ಹೃದಯ ರಾಜ್ಯದರಸ ತಾನು
ಕ್ಷಿತಿಜ ಹಿಡಿಯೆ ಹೊರಟರೆ
ಬುವಿಯೊ? ಬಾನೊ? ಗುರಿಯೆ ಇಲ್ಲ.
ಬರಿಯೆ ಹಾಸ್ಯದಾಸೆಯು,
ಅರಿಯದಿರಲು ದಾಸ್ಯವು!

-ಅ
21.01.2010
9PM

4 comments:

  1. ಇದನ್ನ ಓದಿದಾಗ ನನಗೆ ಜ್ಞಾಪಕ ಬಂದದ್ದು ಅಲಾಉದ್ದಿನ್ ಖಿಲ್ಜಿಯ ಹುಚ್ಚಿನ ಪರಮಾವಧಿ. (ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಸೂಲಿಬೆಲೆಯವರ ಇತ್ತೀಚಿನ ಒಂದು ಭಾಷಣದಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದ್ದು).
    ಒಂದು ದಿನ ಅಲಾಉದ್ದಿನ್ ಖಿಲ್ಜಿ ಅವನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಟ್ಟೆ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರಬೇಕಾದರೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಿರಣಗಳು ಅವನ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಬಂದದ್ದು ನೋಡಿ, "ಯಾರು ನನ್ನ ಕೋಣೆಯೊಳಗೆ ಇಣುಕಿನೋಡುತ್ತಿರುವುದು" ಎಂದು ಕುಪಿತಗೊಂಡು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯಲು ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕಳಿಸಿದನಂತೆ.

    ReplyDelete
  2. [ರಾಜೀವ] ಒಳ್ಳೇ ಖಿಲ್ಜೀ... ತುಘಲಕ್‍ಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿಯೇನೊ ಇವನು!

    ReplyDelete
  3. ನಿಮ್ಮ ಕವನ ಒದಿದರೆ ನನ್ನ ತ೦ದೆ ಯವರು ಬರೆದಿರುವ ಹಲವರು ಕವನಗಳು ನಾಪಕ ಬರುಥವೆ .....ಪೂರ್ಣ ವಾಗಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೊದಿದರೆ ನನಗೆ ನಿಮನ್ಥ ಗುರು ಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ನನೆ ಧನ್ಯ............

    ಇ೦ತಿ ನಿಮ್ಮ
    ಪೂಜಿತ್ ಪ್ರಕಶ್

    ReplyDelete
  4. [ಪೂಜಿತ್] ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಟೀಚರ್ ಆಗುವುದರ ಬದಲು ಕನ್ನಡ ಟೀಚರ್ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ!!

    ReplyDelete