Monday, March 28, 2011

ಅಜ್ಜಿಯ ಯೋಚನೆ

ನೂರು ದಾಟಿದ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಊರ ಬಸ್ಸಿನ ಯೋಚನೆ.
ಹತ್ತು ಹೊಡೆದರೂ ಬಾರದ "ಬಸ್ಸೇನಾಯಿತೊ ಕಾಣೆ."
ಎಂಬ ಚಿಂತೆಯು ಅಜ್ಜಿಗೆ.

"ಊಟ ಮಾಡಲಿ ಹೇಗೆ, ಬಸ್ಸು ಬಾರದೆ ಇದ್ದರೆ?"
ಎಂದು ಕೇಳದೇ ಇದ್ದರೂ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ವ್ಯಕ್ತ.
ಮರುಘಳಿಗೆಯೇ ಊಟದಲ್ಲಿ ಸಕ್ತ.

ಹಗಲೆಲ್ಲ ಹೂಕಟ್ಟಿ - ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿ
ಏಕಾಂಗಿ ಅಳಗುಳಿಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು
ದಣಿದ ನೂರು ದಾಟಿದ ಅಜ್ಜಿಯ
ದಿನದಿರುಳ ಮಿತ್ರ ಬರಲಿಲ್ಲೆಂಬ ವಿರಾಗ ಚಿಂತೆ?
ಕೇಳುವಳು "ನಾಳೆಯಲ್ಲವೆ ಕೇರಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ಸಂತೆ?"

ನೂರು ದಾಟಿದ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಹೆಚ್ಚೇನಿರುವುದು ಯೋಚನೆ?
ಮಲಗುವ ಹೊತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ -
ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನ ದಯದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಾವಿನ ಯಾಚನೆ.

ಮರುದಿನ ಎದ್ದು
ಹೂ ಕಟ್ಟಿ - ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿ, ಕಟ್ಟಿ
ಅಳಗುಳಿಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದು
ಬಸ್ಸಿಗೆ ಕಾದು
ಗೊಜ್ಜನ್ನು ಮೆಲ್ಲುವ
"ಕರ್ಮ"ಯೋಗಿಗೆ ಇನ್ಯಾವ ಯೋಚನೆ?

-ಅ
28.03.2011
11.45AM

2 comments:

  1. ಕಾರಂತರು ಮೂಕಜ್ಜಿಗೆ ಕನಸಾದ್ರೂ ಕೊಟ್ಟರು. ನೀವು ಬರೀ ಸಾವಿನ ಯಾಚನೆ ಕೊಟ್ಟಿದೀರ. ಇದನ್ನ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಖಂಡಿಸ್ತೀನಿ.

    ಸೊಗಸಾಗಿದೆ. ಅಳಗುಳಿಮನೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬಳೇ ಆಡೋ ಚಿತ್ರಣ ಚನ್ನಾಗಿ, ನೈಜವಾಗಿ, ದುಃಖಕರವಾಗಿ ಇದೆ.

    ReplyDelete