Thursday, September 8, 2011

ಚಾರಣದ ಬದುಕು

ಮರಗಿಡವೆಲ್ಲವು ಕನವರಿಸುತ್ತ
ಹಾಡಿನವೊಲು ಇದು ಗಾಳಿಯ ಸದ್ದೆ?
ಮುಗಿಲಿನ ದಿಂಬಿಗೆ ತಲೆಯನಿಡುತ್ತ
ಪರ್ವತಕೇನೀ ಇರುಳಲಿ ನಿದ್ದೆ?

ಮುಗಿಲೆಲ್ಲವು ಕಪ್ಪಾಗುತ ಕೂಡಿ
ನುಂಗಿವೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.
ಮಿಂಚಿನ ಪೌರೋಹಿತ್ಯದ ತಂತ್ರ,
ಗುಡುಗಿನ ರೂಪದಿ ಹೊರಟಿತು ಮಂತ್ರ.

ನೀರವದರಣ್ಯ ಮೀರಿರೆ ಮೇರೆ
ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿತು ವರ್ಷದ ಸೊಲ್ಲು.
ಹನಿ ತಾನ್ ತೊರೆಯಾಗುತೆ ಇಳಿಜಾರೆ
ಸಲಿಲತರಂಗವ ಮೀಟಿತು ಕಲ್ಲು.

ಹೆಜ್ಜೆಯ ನೆಲಸ್ಪರ್ಶಕೆ ಕಾಯುತ್ತ
ಜಿಗಣೆಗಳೋ ಹೀರಿವೆ ಮೈರಕ್ತ.
ಪುಷ್ಪದ ಗಿರಿ ಕೋಮಲತೆಯ ಚಿತ್ತ
ಪಡೆಯುವುದೇ ಇಹ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತ.

ಬೆಳೆಬೆಳೆಯುತ್ತಲಿದೆ ಮಳೆಯ ದರ್ಪ;
ಅಧಿಕಾರದೊಳೇ ಮೆರೆದಿದೆ ಇಲ್ಲಿ.
ಹೆಡೆಯೆತ್ತಿದೆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಸರ್ಪ,
ಮಿಂಚಿನವೊಲು ಕಿರು ಬೆಳಕನು ಚೆಲ್ಲಿ.

ನಡೆನಡೆವುದೆ ಬದುಕಿನ ಸನ್ಮಾರ್ಗ,
ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳೆಲ್ಲವು ಸುಂದರ ಸ್ವರ್ಗ.
ಹಗಲೇನಿರುಳೇನೀ ಚಾರಣದಿ?
ಸೌಂದರ್ಯವೆ ಎಲ್ಲವು ಈ ಬನದಿ.

-ಅ
23.11.2010
9 AM

1 comment: