Monday, April 16, 2012

ಮೊದಲ ನಗು

ಅಳುತ್ತಲಿದ್ದೆ,
ಬರೀ ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ - 
ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ! 

ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದರೆ, 
ಶೆಖೆಯು ಹೆಚ್ಚಿದರೆ, 
ಹೊಟ್ಟೆ ಚುರ್ರೆಂದರೆ,
ನಿದ್ದೆ ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆದರೆ,   
ಅಳುವೇ ತಾನೆ ಅಸ್ತ್ರ? 

ಸ್ನಾನದ ನೀರು ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ, 
ಬಿಗಿ ವಸ್ತ್ರವ ಧರಿಸಲು ಹೊರಟರೆ, 
ಕೈಚೀಲ, ಕಾಲ್ಚೀಲ, ಟೋಪಿಗಳು ಸೋಕಿದರೆ,
ಕೆಳಗೆ ಕಟ್ಟಿದ್ದ ಬಟ್ಟೆಯು ತಣ್ಣಗಾದರೆ, 
ಅತ್ತು ಹೆದರಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ! 

ಓಲೆಗೆಂದು ಕಿವಿ ಚುಚ್ಚಿದಾಗ, 
ಡಾಕ್ಟರು ಸೂಜಿ ಚುಚ್ಚಿದಾಗ, 
ನಿನ್ನ ಮೃದು ಮೈಗೆ ನನ್ನ
ಹೋತನ-ಗಡ್ಡ ಚುಚ್ಚಿದಾಗ 
ಅದೆಷ್ಟು ಅತ್ತಿದ್ದೆ ನೀನು! 

ಇಂದು ಹಿಗ್ಗಿನ ಹಬ್ಬ ನನಗೆ! 
ನನ್ನ ಕಂಡು ನಿನ್ನ ಮೊದಲ
ನಗುವಿನ ಸಿಹಿಯೂಟ ಬಡಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ. 
ನಿಮ್ಮಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವಂತೆ, 
ಈ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನವು ನಿತ್ಯ ಅವಳ ಪಾಲು! 

-ಅ
01.04.2012
3.30PM

4 comments:

  1. he he ... baananthana saaku antha heli nan sose na maneg karkondbandbidu!

    ReplyDelete
  2. [ತೇಜಸ್ವಿನಿ ಹೆಗಡೆ] ಜ್ಯೋತ್ಸ್ನಾಗೂ ತಿಳಿಸುತ್ತೇನೆ ನಿಮ್ಮ commentನ. ಧನ್ಯಾವಾದಗಳು.

    [ಸುಶೀಲ್] ಧ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕಣ್ರೀ..

    [ವಿಜಯಾ] ಇದನ್ನ ರೇಖಾಗೇ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಅವಳಿಗೆ ಬಾಕ್ಸ್ ಬಾಕ್ಸ್ ಮಾತ್ರ ಹೋದ್ವಂತೆ! :D

    ReplyDelete