Thursday, April 23, 2015

ಅಪಶ್ರುತಿಯ ಭೀತಿ

(ಅಂದೆಂದೋ ನಡೆದ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ನೆನೆದು)

ಬಯಸಿತ್ತು
          - ನಲಿಯಲು ಮನವು.
ನಲಿದಿತ್ತು
          - ಕೋಗಿಲೆಗಳ ಗುಂಪು.
ಬಯಸಿತ್ತು
          - ತಾನೊಂಟಿಯ ಕಾಗೆ
ನಲಿಯಲು ತಾನೂ ಕೋಗಿಲೆ ಹಾಗೆ.
ಹೆದರಿತ್ತು
          - "ಬಾಯ್ ತೆರೆಯಲಿ ಹೇಗೆ?"

ಕಾಗೆಯ ದನಿ ಕೋಗಿಲೆಗೆಂತು ರುಚಿ?
ತನ್ನಯ ಸಮೂಹದಲೆ ತನಗಭಿರುಚಿ.
ಆಲಿಸೆ ಮನವದು ತೆರವಿರೆ ಸಾಕು
ಹಾಡಲು ಶ್ರುತಿಯನು ಹಿಡಿಯಲೆ ಬೇಕು.
ತನಗೋ ಆಸೆಯು ನಲಿಯಲು ಹಾಡಿ
- ಕೋಗಿಲೆ ಜೊತೆ ತನ್ನಯ ದನಿ ಕೂಡಿ.

"ಅಪಶ್ರುತಿ!, ಅಪಶ್ರುತಿ!"
"ಕೇಳಲು ಆಗದು!"
"ನಿಲ್ಲಿಸು ನಿನ್ನೀ ಅರಚುವಿಕೆಯನು!"
ನೆನೆಯಿತು ಕಾಗೆಯು ಕೋಗಿಲೆ ಮಾತನು,
ನಡುಗಿತು ಭಯದಲಿ ತೆರೆಯಲು ಬಾಯನು.

ಒಂದೊಂದರ ಮಿತಿಯೊಂದೊಂದರ ಶ್ರುತಿ
ಕೋಗಿಲೆಗಳ ದನಿಗಚ್ಚರಿ ಪ್ರಕೃತಿ
ನಡುವೆಯೆ ಅಪಶ್ರುತಿ-ಭಯದಲಿ ಕೂತು
ಆಲಿಸಿತಾಲಿಸಿತಾಡದೆ ಮಾತು!

ಬಯಸಿತ್ತು
          - ಹಾಡುವುದನು ತಾನು
ತಿಳಿದಿತ್ತು
          - ತನಗೆಟುಕದು ಬಾನು.
ಬಯಸಿತ್ತು
          - ದನಿ ಕೋಗಿಲೆ ಹಾಗೆ
ಮರೆತಿತ್ತು
          - ತಾನಲ್ಲವೆ ಕಾಗೆ?

- ಅ
22. 04. 2015
11.30 PM

No comments:

Post a Comment